17 Μαρτίου 2013

Oνειρεύονται και ελπίζουν....

   
     " Ήτανε κείνο το δέντρο στα σύνορα του καπνοχώραφου, η κερασιά. Ήτανε κι ένα αστέρι που τρεμόσβηνε στο ματοτσίνορο τ΄ουρανού. Μια ξάστερη νύχτα του Μάρτη, η κερασιά ένιωσε φόβο. Άπλωσε τα κλαδιά της στον ουρανό κι αναστέναξε βαθιά. Τ΄αστέρι την κοίταξε στα μάτια και της χαμογέλασε.......................................................................................................

      Τα χρώματα

- Τι χρώμα έχει η λύπη? ρώτησε το αστέρι την κερασιά και παραπάτησε στο ξέφτι κάποιου σύννεφου, που περνούσε βιαστικά. Δεν άκουσες? Σε ρώτησα, τι χρώμα έχει η λύπη.
- Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα την ώρα που γέρνει ο ήλιος στην αγκαλιά της. Έχει βαθύ άγριο μπλε.
- Τι χρώμα έχουν τα όνειρα?
- Τα όνειρα? Τα όνειρα έχουν το χρώμα του δειλινού.
- Τι χρώμα έχει η χαρά?
- Το χρώμα του μεσημεριού, αστεράκι μου.
- Και η μοναξιά?
- Η μοναξιά έχει χρώμα μενεξελί.
- Τι όμορφα που είναι τα χρώματα! Θα σου χαρίσω ένα ουράνιο τόξο να το ρίχνεις επάνω σου, όταν κρυώνεις. 


      Τ΄αστέρι έκλεισε τα μάτια και ακούμπησε το φράκτη. Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε.

- Και η αγάπη? Ξέχασα να σε ρωτήσω, τι χρώμα έχει η αγάπη?
- Το χρώμα που έχουν τα μάτια του Θεού, απάντησε το δέντρο.
- Τι χρώμα έχει ο έρωτας?
- Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, όταν είναι πανσέληνος.
- Έτσι, ε? "Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού", είπε το αστέρι...
Κοίταξε μακρυά στο κενό.... Και δάκρυσε.........................


      Ζω...

- Δεν φοβάσαι που θα πεθάνεις?
- Σήμερα πάντως ζω! Σου σφίγγω τα χέρια, σε κοιτάζω στα μάτια. Μην αφήνεις ποτέ σου το σήμερα να μαραίνεται. Μην αφήνεις την ζωή να χάνεται σαν την άμμο, μέσα από τα δάκτυλά σου. Ζήσε. Κατάλαβες? Ζήσε! Μη βάζεις το σήμερα ενέχυρο σ΄αυτό που εννοούνε μερικοί μουχλιασμένο Αύριο. Το σήμερα είναι δικό σου, φίλε. Αγάπησέ το!

      Συγχωρώ!

- Δίνε το χέρι σου στον άλλο, χωρίς να κρίνεις. Κάνε του λίγο χώρο μέσα σου να ξαποστάσει. Να πιει μια γουλιά νερό. Σ΄αυτό τον κόσμο, παλικάρι, όλοι έχουμε μερίδιο σε όλα. Μερίδιο στη χαρά, στα λάθη, στην απόγνωση. Κι εσύ, θα ΄ρθουν φορές που θα τα κάνεις θάλασσα στην ζωή σου. Ε! Δεν θα σημάνει ποτέ γι΄αυτό το τέλος του κόσμου! Εγώ είμαι γέρος κι ακόμα κάποιες φορές τα κάνω θάλασσα! Δεν βγαίνει με συνταγές η ζωή. Άντε στην υγειά σου!

      Ελπίζω!

- Μην πικραίνεσαι, είπε. Και βούρκωσε. Είναι όμορφη η ζωή. Πίστεψέ με! Αξίζει να την ζει κανείς, έστω κι αν κάποτε γεμίζει πληγές. Σε νοιώθω. Λες να μην τα ξέρω όλα αυτά? Μα, να θυμάσαι πάντα, φιλαράκο, πως αύριο ξημερώνει μια καινούρια μέρα. Δεν σταματάει πουθενά η ζωή. Μη σε μπερδέψουνε κάτι κακομοίρηδες, που σφίγγουν σαν το παραδοσάκουλο την ψυχή τους. Κι ο άνθρωπος σαν τα δέντρα είναι. Ανθίζει, κάνει καρπούς, μαδάει και πάλι  από την αρχή. Τώρα, έχεις φουρτούνα εσύ και δεν καταλαβαίνεις τίποτα. 


Φύλαξέ τα, όμως, στο μυαλό σου αυτά που ακούς. Δεν σου κάνω το δάσκαλο. Ένας γερό-ξεκούτης είμαι. Μα αυτά τα πράγματα έτσι γίνονται. Το ξέρω καλά. Αν θέλεις να φύγεις, φύγε. Κανείς δεν μπορεί να σε κρατήσει. Προχώρα όρθιος, όμως. Έτσι?
.................................................................................................................................................................

- Αύριο θα ΄ναι μια καινούρια μέρα, αγόρι μου. Πλύσου, χτενίσου, ψιθύρισε ένα τραγουδάκι και ξεκίνα. Δεν ξέρω τίποτ΄ άλλο να σου πω. Έζησα τόσα χρόνια σ΄αυτή τη γη. Δεν αρνήθηκα ποτέ τα λάθη μου. Δεν γουστάρω τους ανθρώπους που είναι ατσαλάκωτοι. Αξίζει να ζεις μέσα σε μια γυάλα, από φόβο μην πληγωθείς? Ζήσε την ζωή σου ελεύθερα! Κι όταν τσακίζεσαι, να έχεις το θάρρος να λες: "Με γεια μου με χαρά μου! Φτου κι από την αρχή τώρα". Όχι κακομοιριές και κλαψούρες. Η ζωή είναι όμορφη, παληκάρι μου, μόνο όταν την ζεις. Όταν κυλιέσαι μαζί της. Πότε σε λασπουριές και πότε σε ροδοπέταλα. Κράτα τις αναμνήσεις σου και προχώρα... Μια περιπλάνηση είναι το διάβα μας σ΄αυτό τον κόσμο. Μια περιπλάνηση ανάμεσα ουρανού και γης.............................................


      Ποιός είναι ο δυνατός?

- Ποιός είναι ο δυνατός? ρώτησε ξαφνικά το δέντρο.
- Αυτός που περπατά μέσα στη νύχτα μόνος του. Κι όμως, φοβάται τόσο το σκοτάδι. Αυτός που περιμένει στην πλαγιά τους λύκους. Κι ας τρέμει σαν το λαγό, ακούγοντας τα ουρλιαχτά τους. Αυτός που γλιστράει, που γονατίζει, που γεμίζει λάσπες. Που χώνεται στο θολό ποτάμι ως το λαιμό. Και μια στιγμή, μέσα στο χαλασμό, απλώνει τα παγωμένα χέρια του κόβει κίτρινες μαργαρίτες και στολίζει τα μαλλιά του. Αυτός είναι ο δυνατός.
      Ένα κουκούλι έπεσε εκείνη την ώρα στο χώμα κι έσπασε. Μια πολύχρωμη πεταλούδα πέταξε από μέσα. Ξεδίπλωσε τα φτερά της και πέταξε γύρω από τις μυρτιές. Ύστερα κοντοστάθηκε, κοίταξε μια στιγμή στα μάτια το Θεό και ψιθύρισε:
- Γεια σου! Τι όμορφος που είναι ο κόσμος σου!..................................................................................


      "Πρόσεξε, μην ξεχάσεις ποτέ πως η ζωή αγαπά αυτούς που την περιμένουν στη γωνιά του δρόμου μ΄ένα λουλούδι στο χέρι. Μπορεί να γονατίζεις, να σέρνεσαι, να ματώνεις. Ωραία! Δεν χάλασε ο κόσμος. Έτσι συμβαίνει με τους ανθρώπους. Έχεις πάντα τον καιρό να σηκωθείς. Τ΄αγάλματα μόνο δεν λυγάνε".....

- Μπορεί να πεθάνει κανείς από Μοναξιά? ρώτησε τ΄αστέρι.
- Είναι γεγονός πως, κάποιοι άνθρωποι δεν μπόρεσαν ποτέ ν΄απλώσουν τα "ρούχα" τους στον ήλιο, να τα στεγνώσουν. Πάντα βρεγμένα τα φορούν. Δεν είναι η ζωή που φταίει γι΄αυτό κι ας της ρίχνουν όλα τα βάρη. Ούτε οι ίδιοι βέβαια φταίνε. Φταίει το ότι δεν τους χάρισε ποτέ κανείς έναν ήλιο. Έναν ολόδικο τους ήλιο. Ν΄ανατέλλει...να δύει...και πάλι να ανατέλλει λαμπερός μέσα τους........

      Ονειρεύονται κι ελπίζουν...

- Πες μου ένα χαρούμενο τραγούδι για την ζωή, είπε το δέντρο στ΄ αστέρι του.
- Το τραγούδι που λέει η καγκελόπορτα, όταν ανοίγει και μπαίνει κάποιος που αγαπάς.
- Δείξε μου ένα ακριβό στολίδι.
- Τα καράβια και τους ινδιάνους με τα βέλη και τα πολύχρωμα φτερά, που είναι ζωγραφισμένους στους άσπρους τοίχους μιας καμαρούλας.
- Όμορφη βραδιά απόψε. Άκου πως τραγουδάει το τριζόνι! Σε λίγο θα βγει ο Αυγερινός. Σε λίγο θα ξημερώσει. Κοίτα που ξεχάστηκε μια ξελογιασμένη καρδερίνα. Και ξαγρυπνά. Κοιτάζει το φεγγάρι. Και ονειρεύεται....
- Σε λίγο θα ξημερώσει... Κοίτα που ξεχάστηκαν κάποιοι ξελογιασμένοι άνθρωποι. Και ξαγρυπνούν. Κοιτάζουν το φεγγάρι. Και ονειρεύονται.... Ονειρεύονται και ελπίζουν...."


                                                                   Αλκυόνη Παπαδάκη - Το χρώμα του φεγγαριού.

Υ.Γ1. Για "την ελπίδα που δεν χάνεται" και τη vailie μας....
Υ.Γ2. Συγχωρήστε μου την όχι και τόσο ενεργή συμμετοχή μου στα "σπιτάκια" σας, τον τελευταίο καιρό. Φάση είναι και θα περάσει. Να ξέρετε, ωστόσο, ότι σας επισκέπτομαι και θαυμάζω...!
Υ.Γ3. Σε μερικά από τα blogs που παρακολουθώ δεν μπορώ να μπω, εδώ και μέρες. Κατά την είσοδο, μου βγάζει ολόκληρη τη σελίδα τους...κωδικοποιημένη! Ξέρετε τι σημαίνει αυτό?
Υ.Γ4. Καλά κούλουμα σε όλους σας, με την ευχή ο δικός σας ουρανός να είναι αύριο και κάθε μέρα γεμάτος χαρταετούς ονείρων, φως και χρώματα!

8 σχόλια :

  1. Πολύ όμορφο κείμενο! Θα κρατήσω αυτό ..."κι όταν τσακίζεσαι να έχεις το θάρρος να λες: Με γεια μου με χαρά μου! Φτου κι από την αρχή τώρα". Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το έχω διαβάσει το βιβλίο... υπέροχο οπως κάθε βιβλιο της Α.Παπαδάκη.
    Και η επιλογή πολύ καλή!
    Καλημέρα γλυκό μου παλιοσκορπίνι! :)
    Kαλά κούλουμαααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολύ ωραίο το βιβλίο της Παπαδάκη! Και το κείμενο που επέλεξες, υπέροχο!
    Καλή Σαρακοστή να'χεις!
    ΥΓ Οσο για τη .. φάση, μην ανησυχείς, όλες την περνάμε και ξανά .. και ξανά!!!
    Για το πρόβλημα με τα άλλα blogs, δεν ξέρω να σου πω κάτι χρήσιμο, αλλά για ρίξε μια ματιά στο blog http://thewanderingdeer.blogspot.gr/ της Βιβίκας, όπου έχει κάνει μια σχετική ανάρτηση για τον Google. Δεν ξέρω αν έχει σχέση!!
    Φιλιά και καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολύ όμορφο κείμενο.Καλή Σαρακοστή με υγεία να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Απ' τα ωραιότερα βιβλία που έχω διαβάσει, υπέροχο απόσπασμα!!!!
    Αχ και να μπορούσε να ξαλαφρώσει τις ψυχές όσων υποφέρουν και είναι σε απόγνωση.....
    Φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τι όμορφο κείμενο!!!!!θα κρατήσω....τι χρώμα έχει η αγάπη;
    το χρώμα που έχουν τα μάτια του Θεού!να σαι καλά γλυκιά μου...καλή εβδομάδα και καλή Σαρακοστή!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. καταπληκτικό το βιβλίο της!!!Μου άρεσε ιδιαίτερα το κείμενο που επέλεξες και με συγκίνησε αυτό με τα χρώματα!!!!
    Σου εύχομαι ολόψυχα...
    ☾☆★¸¸.•*¨*••.¸¸☾☆★¸¸.•*¨*••.¸¸☾☆¸.•*¨*★☆☾
    (¯`´♥(¯`´♥.¸________ღ☆ღ_________ ¸.♥´´¯)♥´´¯)
    ☆ ▓▒░ ☆ ♥ ΚΑΛΗ ♥ ~ ♥ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ♥ ☆ ░▒▓ ☆
    (_¸.♥(_¸.♥´´ ¯¯¯¯¯¯¯¯ღ☆ღ¯¯¯¯¯¯¯¯¯ `´♥.¸_)♥.¸_)
    ☾☆★¸¸.•*¨*••.¸¸☾☆★¸¸.•*¨*••.¸¸☾☆¸.•*¨*★☆☾

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. τι όμορφο.. ονειρευτήκαμε... νάσαι καλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Φτιάχνεις όμορφο μέλλον, αν ζεις όμορφο σήμερα. Γιατί το σήμερα γίνεται δυνατό παρελθόν, που επιστρέφει και επηρεάζει το αύριο. Καλώς ήλθες, λοιπόν, στον onirokosmo μου...