15 Φεβρουαρίου 2014

Με μια Φλόγα και Πίστη στην καρδιά.


     Το τέταρτό μου σχήμα.

     Είμαι η Αναστασία, 9 χρονών και πηγαίνω Τετάρτη Δημοτικού. Μόλις έχω τελειώσει το τέταρτό μου σχήμα, το οποίο προσπάθησα να φανταστώ, να ονειρευτώ με το μυαλό μου. Φαντάστηκα, λοιπόν, έναν ήλιο που κρατάει διάφορα πράγματα, για να είναι πιο όμορφος. Τα αντικείμενα αυτά τα κρατάει για τον εαυτό του. Το παγωτό θα το φάει μόνος του. Τον χυμό θα τον πιει μόνος του, την τσάντα την κρατάει για να είναι πιο όμορφος και έτοιμος να πάει με την γυναίκα του βόλτα και να της προσφέρει ένα λουλούδι. Το λουλούδι το θέλει για να το προσφέρει σε μένα και τη Λουλού. Όσο για το πουλάκι με το κλαδί της ελιάς, το κρατάει για να φέρει ειρήνη και υγεία σε όλο τον κόσμο.


     Έτσι φαντάστηκα λοιπόν, το τέταρτό μου σχήμα, το οποίο με βοηθάει να τελειώσω γρήγορα τη θεραπεία μου και να γίνω καλά.
                                                                                            ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΒΙΝΝΗ - 9 ετών.

     Ένας ξεχωριστός αγώνας ποδοσφαίρου.

     Μια φορά κι έναν καιρό ήταν η ομάδα αιμοπεταλίων και η ομάδα των λευκών αιμοσφαιρίων. Τα λευκά και τα αιμοπετάλια ήταν 0-0, στον αγώνα που μόλις ξεκίνησε. Γρήγορα άλλαξε το σκορ και πήγε ο αγώνας 1800-1800. Αποφασίσανε να πάνε στα πέναλτι. Ο διαιτητής Χάρος είπε ότι ο αγώνας αυτός δεν θα τελειώσει ΠΟΤΕ. Η ΝΙΚΗ ανήκει και στις δύο ομάδες. Τους έδωσε λοιπόν από ένα μετάλλιο και τους ζήτησε να το έχουν πάντα μαζί τους. Τους πρότεινε να σηκώσουν και οι δύο μαζί το κύπελο.
     Από τότε τα ΛΕΥΚΑ ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΑ και τα ΑΙΜΟΠΕΤΑΛΙΑ ήταν ΑΝΕΒΑΣΜΕΝΑ και ΠΡΩΤΑ στην κατηγορία τους.
                                                                                        ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΦΡΑΓΚΟΣ - 8 ετών.

     Ο Συναγωνισμός με τα Κακά Φανταράκια.

     Μια φορά κι έναν καιρό ήταν η Λουλού και αρρώστησε από μια αρρώστια που λεγόταν Λευχαιμία. Την πήγαν λοιπόν στο νοσοκομείο "ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ" και την ίδια Παρασκευή της έβαλαν ένα σωληνάκι που λεγόταν "ΚΥΡΙΟΣ ΧΙΚΜΑΝ". Ο "ΚΥΡΙΟΣ ΧΙΚΜΑΝ" τη βοηθούσε ώστε να μην την τρυπάνε συνέχεια για να της βάζουν φάρμακα. Τα φάρμακα τα έβαζαν για να γίνει καλά η Λουλού.
     Μια μέρα όμως ο γιατρός είπε στη Λουλού να μην τρώει αλάτι, ζάχαρη και τηγανητά φαγητά. Της είπε μάλιστα, ότι θα πρέπει να κάνει και μερικές ενεσούλες για να βλέπουν οι γιατροί εάν η θεραπεία πάει καλά. Τη μία ενεσούλα τη λένε "νωτιαίος μυελός" και την άλλη "ενδορραχιαία". Της έβαζαν και ένα φάρμακο που λεγόταν κορτιζόνη και κάποια άλλα, τα έλεγαν χημειοθεραπείες. Της είπε ότι μετά από ένα μήνα θα πήγαινε στον ξενώνα "ΕΛΠΙΔΑ" ή "ΦΛΟΓΑ". Η Λουλού χάρηκε πολύ που θα πήγαινε στον ξενώνα, αλλά δεν χάρηκε που θα έκανε τις ενέσεις. 
     Πέρασε όμως ο ένας μήνας και έφθασε η ώρα να πάει η Λουλού στον ξενώνα. Τώρα είχε δυνάμεις και θα έπαιζε χαρούμενη, αλλά θα πήγαινε κάθε 15 ή 20 μέρες για ενεσούλες.
     Ξέρετε τι κάνουν οι ενεσούλες? Οι ενεσούλες σκοτώνουν τα κακά φανταράκια και τα φανταράκια τα καλά, κατεβαίνουν από το λαιμό, πηγαίνουν στο έντερο και βγαίνουν στην τουαλέτα. Έτσι η Λουλού είναι τώρα στον ξενώνα και παίζει. 
                                                                                  ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΓΚΑΣΔΡΟΓΚΑ - 8 ετών.

     "Δώστε στα παιδιά χαρά, γιατί είναι αγνά, όπως οι άγγελοι! Ζουν για να μας δίνουν ευτυχία και αγαλλίαση και να μας εξαγνίζουν!! Αλίμονο σ΄εκείνον που πληγώνει ένα παιδί."
                                                                                       Φιοντόρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι.

    15 Φεβρουαρίου: Παγκόσμια ημέρα για τον καρκίνο της παιδικής ηλικίας. Ο "εχθρός" δεν είναι ανίκητος!!

     Στηρίζοντας και επικροτώντας την πρό(σ)κληση της Άσπας μας και με αφορμή τη σημερινή ημέρα, 3 μάσκες ετοιμάστηκαν σαν αρχή, με πολλή αγάπη, για να ταξιδέψουν στην όμορφη Ναύπακτο και να στηρίξουν τη Φλόγα.

    

     Υ.Γ. Οι ιστορίες των παιδιών περιλαμβάνονται στο περιοδικό "Ώρα για παραμύθια ΤΑΟΥΛΗ!", το οποίο συντάσσεται από τα παιδιά του Τ.Α.Ο. (Τμήμα Παιδιατρικής Αιματολογίας Ογκολογίας) και εκδίδεται από το Σύλλογο Γονέων Και Κηδεμόνων Παιδιών με Νεοπλασματικές Παθήσεις "Πίστη".

18 σχόλια :

  1. Καλημέρα Μαριάννα μου!!!
    Συγκλονιστικά τα γραφτά των παιδιών!
    Καλή δύναμη σε όλους εσάς που είστε κοντά τους!!!!!
    Πολύ όμορφες οι μάσκες σου!!!
    Φιλάκια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα Μαριάννα μου! Καταρχήν οι μάσκες σου είναι πανέμορφες όπως κι οσκοπός προσφοράς τους!!
    Τα κείμενα των παιδιών είναι τόσο τρυφερά κι αθώα σαν τα παιδιά κι όμως τόσο συγκλονιστικά... Πόσο κουράγιο έχουν!!! Υγεία, μόνο υγεία.
    Σε φιλώ καλή μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ·.°•.¸♡♡
    Belos depoimentos de vida com muita fé e esperança... belo post.
    ✿彡 Boa semana!
    Beijinhos.¸.•°✿✿⊱
    °•.¸♫♬° ·.Brasil

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πόσο κουράγιο μπορεί να έχει ένα παιδάκι για να γράψει αυτά τα λόγια!!!! Οι μάσκες σου υπέροχες σαν τον σκοπό για τον οποίο προορίζονται!!!! Φιλιά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μαριανάκι, πανέμορφες οι μάσκες σου, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να σχολιάσω κάτι άλλο...
    Με συγκίνησε πολύ-πολύ η ανάρτησή σου... Δεν έχω λόγια...
    Μόνο μια αγκαλιά, κορίτσι μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πολύ συγκινητική ανάρτηση...συγκλονίστηκα από τα γραφόμενά τους..Μαριάννα μου υπέροχες και οι μάσκες ...Σε φιλώ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Οι μικρές ιστοριούλες των παιδιών πολύ τρυφερές. Οι μάσκες σου όμορφες και ανοιξιάτικες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Τα γραφτά των παιδιών και μάλιστα αυτών με καρκίνο έχουν απίστευτη αλήθεια και ελπίδα που συγκλονίζει . Για τις μάσκες τι να πω; Είναι πανέμορφες
    Καλό ξημέρωμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. καλημέρα, για μια ακόμη φορά τα παιδια, μας αποδεικνυουν πόσο πιο όριμα είναι απο μας τάχα τους μεγάλους, συνγκλονιστικες οι ιστοριουλες τους και ποσο αληθεινες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΑΡΙΑΝΑ ΜΟΥ,ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ,ΤΙ ΝΑ ΠΩ ΔΕΝ ΕΧΩ ΛΟΓΙΑ!
    ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΕΣ ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΣΟΥ,ΑΛΛΑ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΤΙΣ ΕΦΤΙΑΞΕΣ!!!
    ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΓΛΥΚΙΑ ΜΟΥ,ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ,ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΠΙΟ ΣΥΧΝΑ!!!!
    ΦΙΛΑΚΙΑ!!!!
    ΥΓ ΣΟΥ ΕΣΤΕΙΛΑ ΚΑΤΙ ΜΕ ΤΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΑΡΕΙΣ ΠΕΣ ΜΟΥ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Πολύ όμορφες ιστορίες!Ευχαριστούμε που τις μοιράστηκες μαζί μας. Από τη μια μεριά χάρηκα για το κουράγιο των παιδιών, από την άλλη θύμωσα γιατί να ταλαιπωρούνται αυτές οι ψυχούλες....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Πολύ συγκινητικές οι ιστορίες των παιδιών - υπέροχες οι μάσκες σου και για καλό σκοπό !!!! Μπράβο !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Συγκλονισμένη υποκλίνομαι στο κουράγιο, τη δύναμη και τις αντοχές των παιδιών που αγωνίζονται για την ζωή και την υγεία τους...
    Εύχομαι τα καλύτερα για όλα τα παιδιά του κόσμου...να΄ναι γερά και γελαστά!!
    Πολλές ευχές...
    **Αννιώ**
    υγ. Οι μάσκες, απλά υπέροχες...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Μας θύμησες την ημέρα που είναι αφιερωμένη στα παιδιά με καρκίνο. Μακάρι αυτή η αρρώστια να μην άγγιζε τα παιδιά. Πολύ ευγενική η προσφορά σου στη Φλόγα. Καλή συνέχεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Η ψυχή των παιδιών αποτυπωμένη στο χαρτί!! Απλά, συγκλονιστική!!
    Ομορφες οι μάσκες σου, Μαριάννα , και για τόσο όμορφο σκοπό!!
    Φιλιά και να'σαι πάντα καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Ράγισε η καρδιά μου...
    Υπέροχες οι μάσκες σου Ονειρεμένο μου!

    Πολλή αγάπη και φιλιά σου στέλνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. * Aγαπημένες μου, ευχαριστώ πολύ για τα σχόλιά σας! Άφησα να μιλήσουν οι ιστορίες των παιδιών, τα οποία με τα δικά τους λόγια και τα προσωπικά τους συναισθήματα μεταφέρουν τη σκληρή, καθημερινή πραγματικότητα, που αδυσώπητα βιώνουν. Μια πραγματικότητα, που καλύπτεται πίσω από λέξεις όπως "νεοπλασματική ασθένεια", για να πονάει ψυχικά λιγότερο. Οι συνθήκες είναι αντίξοες, οι δυσκολίες τεράστιες, η αισιοδοξία εναλλάσσεται με την απόγνωση, το γέλιο με την απογοήτευση, ο πόνος με τα αποθέματα ψυχής. Και μέσα σε όλα αυτά, οι ελλείψεις των νοσοκομείων, οι ανεπάρκειες στις καθημερινές συνθήκες διαβίωσης, η συναισθηματική φόρτιση των γονιών.
    Μακάρι, να έρθει η μέρα που η νόσος αυτή να μην αγγίζει κανένα παιδί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Φτιάχνεις όμορφο μέλλον, αν ζεις όμορφο σήμερα. Γιατί το σήμερα γίνεται δυνατό παρελθόν, που επιστρέφει και επηρεάζει το αύριο. Καλώς ήλθες, λοιπόν, στον onirokosmo μου...