22 Ιουνίου 2015

Νανούρισμα στο γιο μου.


       O πατέρας-ποιητής παραστέκεται στο άρρωστο παιδί του και υπαγορεύει στη μητέρα το παρακάτω ασυνήθιστο νανούρισμα.
          
     Ο γιος μου κρυολόγησε. Καίει στον πυρετό, ύπνος δεν τον παίρνει. Τα μάτια του βγάζουνε φωτιές. Κι η μάνα του: "Να νανουρίσω το μωρό μου", λέει. "Τι να του τραγουδήσω? "Νάνι νάνι το παιδί μου", ή το "Ας κοιμηθεί να μεγαλώσει κι ύστερα πασάς να γένει"? 
     Μα ούτε το ένα ούτε το άλλο. Η μάνα του γιου μου έτσι θα 'θελα να τον νανουρίσει:

                           Κοιμήσου, σπλάχνο μου, κοιμήσου, νάνι...
                           Στον ύπνο σου έρχεται μια θάλασσα απέραντη. Βουνά
                           τα κύματά της, φουσκώνουν αφρισμένα, λυσσομανάνε...

                           Κοιμήσου, σπλάχνο μου, κοιμήσου, νάνι...
                           Στον ύπνο σου έρχεται ένα καράβι, κι εσύ στη γέφυρα
                           του καπετάνιου. Στα δεξιά σου, το κύμα που χτυπιέται,
                           και στα ζερβά σου... Για δες το που σε πολεμάει...
                           Μα μη σε νοιάζει, γιε μου, μη φοβάσαι! Οι μηχανές δουλεύουνε
                          σαν την καρδιά σου. Το σκαρί γερό και το τιμόνι στα χέρια σου...

                           Κοιμήσου, σπλάχνο μου, κοιμήσου, νάνι...
                           Πελώρια αέρινη γέφυρα δένει τα περιγιάλια.
                           Στ' αστραφτερό δοκάρι της εσύ αγναντεύεις.
                           Κοίτα κάτω, μη ζαλιστείς. Κοίτα πάνω,
                           το κεφάλι σου λες κι ακουμπάει στον ουρανό...

                           Κοιμήσου, σπλάχνο μου, κοιμήσου, νάνι...
                           Τι πολλά βιβλία είν' αυτά; Όλα τα έχεις διαβάσει;
                           Ρυτίδες στο μέτωπό σου, τα μαλλιά σου κατάλευκα.
                           Τα μάτια σου είναι τα μόνα στη γη που έχουν καταλάβει.
                           Το πρόσωπό σου όμορφο σαν την αιωνιότητα.
                           Μην αμφιβάλλεις, μη φοβάσαι μη και δεν βρήκες ό,τι έψαχνες.
                           Διάβαζε πολεμώντας, διάβαζε αυτό που διαβάζεις
                            χωρίς να το ξεχωρίζεις από τη μάχη...

                            Κοιμήσου, σπλάχνο μου, κοιμήσου, νάνι...
                            Άκου, φωνές ακούς. Κοίτα τι όμορφα χρώματα που βλέπεις...
                            Τα χέρια σου χαϊδεύουν το μάρμαρο, και να, του δίνουν το πιο σταθερό,
                            το πιο ζωντανό σχήμα...

                            Κοιμήσου, σπλάχνο μου, κοιμήσου, νάνι...
                            Άφοβος σαν θαλασσινός, μάστορας δημιουργός,
                            φιλόσοφος γνώστης και καλλιτέχνης τολμηρός, έτσι να γίνεις...
                            Κοιμήσου, σπλάχνο μου, κοιμήσου, νάνι...


                                                                                 Ναζίμ Χικμέτ - Το ερωτευμένο σύννεφο.

     Οι καλοί μπαμπάδες δίνουν στα παιδιά τους ρίζες και φτερά. Ρίζες για να νιώθουν πού είναι το σπίτι τους και φτερά για να πετάξουν μακριά ελεύθερα. Χρόνια πολλά, στον μπαμπά μου... στο μπαμπά σου... στους μπαμπάδες όλου του κόσμου!

 

11 σχόλια :

  1. ❤ ❤ ❤
    Τί γλυκόόό!!!
    Και το νανούρισμα (το οποίο πρώτη φορά το διαβάζω) αλλά και η δημιουργία σου!
    ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά-πολλά, Μαριανάκι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ όμορφη ανάρτηση Μαριάννα μου!! Χρόνια πολλά σε όλους τους πατεράδες που γιόρταζαν χθες!! Η δημιουργία σου φοβερή! Να έχεις μία όμορφη εβδομάδα! Πολλά φιλούθκια :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. πολυ ομορφο και γλυκο νανουρισμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Όμορφο,γλυκό και λίγο διαφορετικό το νανούρισμα.Όμορφη και η λάμπα της αγάπης που έφτιαξες.Χρόνια πολλά και καλά σε όλους τους μπαμπάδες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Υπέροχο!!!!!!!!!!!!!!!!
    Σε ευχαριστώ που μου το "έμαθες"!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. τι ομορφο και γλυκό! όνειρο!!!! πολύχρονοι όλοι!!και νάναι γεροί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Όμορφα λόγια, μοναδικά.
    Χρόνια πολλά σε όλους τους μπαμπάδες και ιδίως σ αυτούς που συμμετέχουν στο μεγάλωμα.
    Φιλάκια πολλά Μαριάννα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Υπέροχο Μαριάννα μου!! Τι γλυκό και τρυφερό κείμενο!! Ολο μηνύματα!!
    Χρόνια τους πολλά και να τους χαιρόμαστε τους μπαμπάδες κάθε μέρα!!
    Να σαι καλά και να περνάς ακόμα καλύτερα!!
    Φιλάκια και καλό σ/κ να χεις!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Φτιάχνεις όμορφο μέλλον, αν ζεις όμορφο σήμερα. Γιατί το σήμερα γίνεται δυνατό παρελθόν, που επιστρέφει και επηρεάζει το αύριο. Καλώς ήλθες, λοιπόν, στον onirokosmo μου...