6 Νοεμβρίου 2017

Γύμνια.


Γυμνός στη νύχτα,
περιπλανώμενος ονειρευτής,
εραστής του ανέφικτου, του άπιαστου,
της ουτοπίας χρόνια τώρα.
Τη γύμνια μου ξεδιάντροπα απλώνω
σε μαγικό χορό στις ασημένιες αχτίδες του φεγγαριού
κι αποκαμωμένος στις σκιές κρύβομαι, προσμένοντας
μια σπίθα πραγμάτωσης ονείρου την ψυχή μου να ζεστάνει,
λευκό χαρτί, γυμνός στο τίποτα την τηρώ.

Μα σαν το πρωί ζυγώσει,
για μια ακόμη φορά τη γύμνια μου θα κρύψω
σ΄ένα κοστούμι μιας πεζής πραγματικότητας,
πλάνην οικτρά θα πλανηθώ.
Κι όπως κακόμοιρα θα περιφέρομαι,
το σώμα μου ασήκωτο θα νοιώθω
μισοχαμένο, μισοϋπαρκτό.

Θα ακυρώνω χρώματα,
θα αφαιρώ ήχους και μουσικές,
θα μορφάζω με κοινότοπα χαμόγελα
σε μια ψευδαίσθηση μια δήθεν ευχαρίστησης.
Μα, ως εκ θαύματος...
Όσο πνίγω μέσα μου τα άγρια πουλιά,
τόσο τα ελευθερώνω.

   
     Αμέτρητα συγχαρητήρια σε όλους τους φίλους και συμμετέχοντες στο 18ο Συμπόσιο Ποίησης, σε νικητές και... λιγότερο νικητές, μιας και το μόνο σίγουρο είναι πως σε διοργανώσεις σαν κι αυτή, νικήτρια και μόνο για τη μαγεία της εμπειρίας, είναι η κάθε συμμετοχή. Να είμαστε όλοι καλά να δημιουργούμε!         
     

9 Οκτωβρίου 2017

Ιβίσκος.


"Κόκκινη και απλωτή, περήφανη, ορθωμένη,
άνθισε της Υπάρξεως η πληρότητα.
Ζωή του Ιβίσκου, του κάλλους, της υπερηφάνειας,
σύντομη ζωή μιας μέρας, γέννημα μιας νύχτας..."

     Το μπαλκόνι ή ο κήπος σου είναι άδεια αν δεν έχεις τουλάχιστον έναν. Ο κόκκινος σινικός Ιβίσκος είναι από το ομορφότερα καλλωπιστικά φυτά που συναντά κανείς στη χώρα μας, ιδιαίτερα στη νότια Ελλάδα.
   
     Ένας φλογερός ιβίσκος, λοιπόν, που κρύβει μέσα του το καλοκαίρι ολόκληρο, αλλά και την αύρα της Αστυπάλαιας, με άρωμα σχεδόν κυκλαδίτικο, αέρα αιγαιοπελαγίτικο και χαρακτήρα μοναδικό, με μάγεψε από την πρώτη στιγμή που κράτησα τη φωτογραφία του στα χέρια μου. Ίσως να φταίει το όνομα του νησιού, που ακούγεται τόσο όμορφο και ταυτόχρονα τόσο μακρινό... Ίσως το ότι η Αστυπάλαια έχει ονομαστεί -και όχι άδικα, λόγω του σχήματός της- "πεταλούδα του Αιγαίου" και στ΄αλήθεια μοιάζει με πεταλούδα, που με ανοιγμένα τα φτερά της είναι έτοιμη να πετάξει προς τις Κυκλάδες. Ίσως, επειδή όπως και η πεταλούδα, ο Ιβίσκος ζει μόνο μία μέρα


     Μα πέρα και πάνω απ΄όλα αυτά, ίσως επειδή το εμπνευσμένο αυτό δώρο-έκπληξη, προέρχεται από ένα αγαπημένο και ξεχωριστό για μένα πρόσωπο, που θαυμάζω αφάνταστα πολύ! (Μπρίκι, αγόρι μου, μη χαλιέσαι!! Εσένα να δεις πόσο πολύ σ΄αγαπάω και είμαι σίγουρη πως κάπου μέσα σε όλα αυτά έβαλες κι εσύ τη... μουσούδα σου!)

     Η Μαρία, όπως καταλάβατε, από το mytripssonblog ήταν το δικό μου μυστικό ταίρι στην ανταλλαγή καρτ-ποστάλ, που διοργάνωσε η έτερη Μαρία του Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά. Εκτός από την υπέροχη κάρτα της, όμως, και την αγάπη που περικλείει στο εσωτερικό της, φρόντισε να συμπεριλάβει στο πακέτο της κι άλλα δωράκια και λογής καλούδια απλόχερα δοσμένα, πλούσια σε συναισθήματα, που πραγματικά με συγκίνησαν....


     Αγαπημένα κοχύλια, ένα βιβλίο που μου κίνησε ήδη το ενδιαφέρον και δεν βλέπω την ώρα να ξεκινήσω να διαβάζω και αρωματικό τσάι του βουνού από την ορεινή Ευρυτανία, που τίμησα ευθύς και... με το παραπάνω. 


     Μαρίες μου, ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ και στις δυο σας!

31 Ιουλίου 2017

Τα παιδία παίζει.


     Κάθε άνθρωπος σε όποια φάση του κύκλου ζωής κι αν βρίσκεται, κρύβει βαθιά μέσα του ένα μικρό παιδί. Ένα παιδί που, κατά περίσταση, μπορεί να είναι πεισματάρικο, ανυπάκουο, απείθαρχο, θυμωμένο, θλιμμένο ή χαρούμενο, ενθουσιασμένο, ανώριμο, ανασφαλές, φοβισμένο. Κρύβεται με ευκολία στην καθημερινότητα και τα άγχη της και ντρέπεται πολλές φορές να βγει στην επιφάνεια μην και δηλωθεί η παρουσία του ως αδυναμία. 

     Μεγαλώνοντας, χάνουμε όσα μας χαρακτήριζαν σαν παιδιά, ξεχνάμε πώς να γελάμε, να παίζουμε, να χαιρόμαστε, να ζούμε. Ένα από τα δικαιώματα των παιδιών είναι το παιχνίδι και η χαρά. "Ο άνθρωπος που δεν παίζει, έχει χάσει για πάντα το παιδί που ζούσε μέσα του και που θα του λείψει τρομερά" (Pablo Neruda). Στ΄ αλήθεια, έχουμε αναρωτηθεί ποτέ μας πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή μας, αν αφήναμε το εσωτερικό παιδί να εκφραστεί?
      
     Ένας ακόμη Καλοκαιρινός Μαραθώνιος Δημιουργικότητας από το in my closet ξεκίνησε και φέτος για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά! Για 8 συνεχόμενες εβδομάδες, από 17/7 έως 10/9, αναλαμβάνουμε να ολοκληρώσουμε μια δημιουργική αποστολή ανά εβδομάδα, που θα έχει σαν κύριο στόχο να φτιάξουμε κάτι. Κάθε αποστολή που έχει διάρκεια μιας εβδομάδας (από Δευτέρα έως Κυριακή), είναι μοναδική. Αν ενδιαφέρεσαι κι εσύ να πάρεις μέρος, προλαβαίνεις ακόμα να δηλώσεις συμμετοχή! H πρώτη αποστολή ήθελε μεταποίηση παλιού τζιν και θα σας τη δείξω στην επόμενη ανάρτηση. Η δεύτερη αποστολή είχε θέμα το παιχνίδι."Ένα παιχνίδι για το καλοκαίρι σου, που να μπορείς και να θέλεις να παίξεις κι εσύ. Και φυσικά να παίξεις". Μια πρώτης τάξης ευκαιρία, λοιπόν, για το παιδί που κρύβεται μέσα μας! 

     Παιχνίδι Νο1: Τυμπανάκι περιστροφής (monkey ντραμ), από ρολό αυτοκόλλητης ταινίας και παιδική ζωγραφιά. 

Υλικά:

  • 1 ρολό από αυτοκόλλητη ταινία
  • διακορευτής ή μυτερό ψαλιδάκι
  • χαρτόνι
  • 2 μεγάλες χάντρες
  • κορδόνι ή κορδέλα
  • 1 μακρύ ξυλάκι
  • ατλακόλ
     Ο τρόπος κατασκευής του είναι απλός.

- Μ΄ ένα διακορευτή ή μυτερό ψαλιδάκι ανοίγουμε προσεχτικά μια τρύπα και περνάμε το ξυλάκι κατά μήκος του ρολού στο μέσον του, στερεώνοντας το με κόλλα, ενώ κάθετα στο ξύλο στη μέση των δύο πλαϊνών με τη βοήθεια του ψαλιδιού ανοίγουμε δύο μικρότερες τρύπες και στερεώνουμε τα κομμάτια κορδονιού (ή κορδέλας), που στην άκρη τους έχουμε δέσει από μια μεγάλη χάντρα. Το μήκος του κορδονιού πρέπει να είναι τόσο ώστε η χάντρα να φτάνει στο κέντρο του ρολού.


- Πάνω σε χοντρό χαρτόνι σχεδιάζουμε 2 μεγάλους κύκλους, με διάμετρο λίγο μεγαλύτερη από τη διάμετρο του ρολού, τους οποίους κόβουμε και κολλάμε πάνω στον κύλινδρο και στα πλαϊνά του.


- Αφήνουμε την κατασκευή μας να στεγνώσει καλά.

- Διακοσμούμε με φαντασία και το τυμπανάκι μας είναι έτοιμο! Μπορούμε να ντεκουπάρουμε την επιφάνειά του, να ζωγραφίσουμε, να διακοσμήσουμε με αυτοκόλλητα, κ.λ.π. Στη δική μου εκδοχή, στην μπροστινή και πίσω επιφάνεια του τυμπάνου έχουν κολληθεί τμήματα παιδικής ζωγραφιάς, στα πλαϊνά έγινε decoupage, ενώ το ξυλάκι έχει επενδυθεί με χρωματιστό κορδόνι.


     Μια ακόμα πιο απλή και γρήγορη εναλλακτική λύση, είναι να χρησιμοποιηθεί ένα κυλινδρικό κουτί (π.χ. από τυράκια La vache qui rit). Με τον τρόπο αυτό παρακάμπτεται το δεύτερο στάδιο της παραπάνω κατασκευής. Παίζεται περιστρέφοντας το ξύλο δεξιά κι αριστερά, ώστε οι χάντρες να χτυπούν στο κουτί. Τέτοια οργανάκια χρησιμοποιούνται έως σήμερα στην Αφρική.

     Παιχνίδι Νο2: Ψαράκια στην... κονσέρβα! Θα χρειαστείτε χαρτόνι χειροτεχνίας, μαρκαδόρους, ψαλιδάκι, μερικά μανταλάκια. Προσοχή! Μην σας παραπλανούν οι αθώες, μικρές και αστείες φατσούλες τους! Τα ψαράκια επαναστάτησαν και με το δίκιο τους!


Ψαράκια, ψαράκια οργανωθείτε!
Ψαράκια, ψαράκια, μην το δεχτείτε!
Όλα μαζί αγωνιστείτε.
Και με μια φωνή να πείτε:

  

"Πριν να πιαστούμε στα δίχτυα του ψαρά
πριν καταλήξουμε στην ψησταριά
πριν γίνουμε όλοι σούπα κακαβιά
ας κάνουμε κάτι βρε παιδιά"!


Ψαράκια, ψαράκια αντισταθείτε!
ψαράκια, ψαράκια, ξεσηκωθείτε,
όλα ενωμένα αγωνιστείτε
και με μια φωνή να πείτε:


"Μην καταλήξουμε στην ψαραγορά,
μην μπούμε στα καφάσια του ψαρά,
μην γίνουμε βραστά ή τηγανιτά,
ας κάνουμε κάτι βρε παιδιά".


    Υ.Γ. Το ποιηματάκι ανήκει στα μελοποιημένα Τραγούδια του Τριγωνοψαρούλη, με τίτλο "Πριν γίνουμε σούπα κακαβιά" και στίχους του Βαγγέλη Ηλιόπουλου. 

     Παιχνίδι Νο3: Παζλ με γλωσσοπίεστρα. Στη συγκεκριμένη κατασκευή Χρησιμοποίησα γλωσσοπίεστρα (13 συνολικά) και με τη βοήθεια σελίδων περιοδικών με αγαπημένους ήρωες για παιδιά έφτιαξα 2 διαφορετικά παζλ, ένα σε κάθε όψη τους (μπροστά και πίσω). Θα χρειαστείτε, επιπλέον, κοπίδι και μια καλή κόλλα χαρτιού. Εύκολη κατασκευή, γρήγορη, όμως απαιτητική για ένα μικρό παίκτη, μιας κι έχει το βαθμό δυσκολίας της, εξαιτίας του διπλού παζλ! Ωστόσο πολύ διασκεδαστική δραστηριότητα.


     Παιχνίδι Νο4. Ένα από τα πολύ αγαπημένα παιχνίδια είναι και αυτό με τις κάρτες μνήμης. Το να συνδυάσεις, δηλαδή, τις ίδιες εικόνες με όσο το δυνατό λιγότερο άνοιγμα των καρτών. Όλες οι καρτούλες - παγωτό είναι ζωγραφισμένες στο χέρι πάνω σε χαρτόνι χειροτεχνίας. Σύνολο 38 memory cards, που μπορούν να ανανεώνονται από καιρό σε καιρό.


     Τελικά, πόσο εύκολο είναι να κρατήσουμε μέσα μας το παιδί ζωντανό και χαρούμενο!

28 Ιουνίου 2017

Λαχταριστές μπάρες γιαουρτιού.


     Τι θα λέγατε για ένα δροσερό, λαχταριστό και προπάντων υγιεινό σνακ, που θυμίζει αρκετά παγωτό και χρειάζεται μόλις λίγα λεπτά να ετοιμαστεί? Ιδανικό για μικρά και μεγάλα... παιδιά, πιο θρεπτικό από τις απλές μπάρες δημητριακών και πρωτεϊνούχο, είναι βέβαιο ότι θα κλέψει καρδιές και γευστικές εντυπώσεις!


     Τα υλικά που θα χρειαστούμε:

- 2 κεσεδάκια γιαούρτι στραγγιστό (επέλεξα με 2% λιπαρά)
- 2 κουταλάκια του γλυκού μέλι (αν θέλετε τις μπάρες σας πιο γλυκές, μπορείτε να προσθέσετε περισσότερο)
- χοντροκομμένους ξηρούς καρπούς και αποξηραμένα φρούτα της επιλογής σας. Μπορείτε, ωστόσο, να "παίξετε" και με άλλες επιλογές, όπως κομματάκια μαύρης σοκολάτας, δημητριακά, σουσάμι, κανέλα, σπόρους ροδιού, τριμμένη καρύδα κ.λ.π.
- αντικολλητικό χαρτί ψησίματος.


     Εκτέλεση:

- Σ΄ένα μπολ ανακατεύουμε, μέχρι να γίνει ομοιογενές μείγμα, το γιαούρτι με το μέλι.
- Σ΄ένα δίσκο που έχουμε τοποθετήσει το αντικολλητικό μας χαρτί, απλώνουμε το γιαούρτι σε πάχος περίπου ενός εκατοστού.
- Διασπείρουμε σε όλη την επιφάνεια του γιαουρτιού τα υλικά που έχουμε επιλέξει (ξηρούς καρπούς, αποξηραμένα φρούτα, κ.α).


- Παγώνουμε στη κατάψυξη όλη τη νύχτα.
- Το πρωί σπάμε με τα χέρια μας σε ακανόνιστα κομμάτια, τα οποία φυλάμε σε αεροστεγή σακούλα ή δοχείο, κατάλληλα για κατάψυξη.


     Εύκολο δεν είναι?

22 Ιουνίου 2017

Σοφία, η σοφή.


     Είναι, ίσως τα μεγάλα της μάτια και το μονίμως "σοβαρό" ύφος που την κάνουν να μοιάζει σκεπτική και σεβάσμια. Κι έτσι, μέσα από λαϊκούς θρύλους και διηγήσεις η κουκουβάγια είναι το σοφό πουλί της νύχτας. Δυστυχώς, η πραγματικότητα τοποθετεί τις κουκουβάγιες στο αντίθετο άκρο των έξυπνων πουλιών και στη θέση της γλαύκας βάζει τον κοινό μας κόρακα, ένα από τα εξυπνότερα και πλέον σοφά πουλιά του ζωικού βασιλείου.


     Η κουκουβάγια αποτελεί σύμβολο σοφίας και σύνεσης. Στην ελληνική μυθολογία λέγεται ότι η θεά Αθηνά, η θεά της φρόνησης, εντυπωσιάστηκε από τα μεγάλα μάτια και την σοβαρή της εμφάνιση. Έκτοτε, είναι το αγαπημένο πουλί και έμβλημα της θεάς που την συντροφεύει σε πολλά αγάλματα και αποτελεί σύμβολο σοφίας και σύνεσης. Πολύ συχνά, η Αθηνά έπαιρνε τη μορφή της κουκουβάγιας όταν ήθελε να παρουσιαστεί στους ανθρώπους. Καθώς, όμως, η Αθηνά, εκτός από θεά της σύνεσης και της σοφίας, είναι και η θεά του πολέμου η κουκουβάγια έγινε ο προστάτης που συνόδευε τον ελληνικό στρατό στον πόλεμο. Εάν μια κουκουβάγια πετούσε πάνω από τους Έλληνες στρατιώτες πριν από μια μάχη, αποτελούσε σημάδι νίκης.


     Ωστόσο, σήμερα η κουκουβάγια έχει επικρατήσει, κατά γενική ομολογία, ως το πουλί της σοφίας και ως τέτοιο επιλέχθηκε σαν αποχαιρετιστήριο δώρο στους δασκάλους, για τη φετινή σχολική χρονιά που έληξε. Για την ευγένεια, την υπομονή και την αγάπη τους, από ένα μικρό ζουζούνι ένα μεγάλο "ευχαριστώ" από καρδιάς.