Τα τρία δέντρα.

   
     Κάποτε, στην κορυφή ενός λόφου, στέκονταν τρία μικρά δέντρα και ονειρεύονταν τι ήθελαν να γίνουν όταν μεγαλώσουν....

Το πρώτο κοίταξε ψηλά τ΄αστέρια και είπε: "Θέλω να φυλάω ένα θησαυρό! Θέλω να είμαι καλυμμένο με χρυσάφι και γεμάτο πολύτιμους λίθους! Θα είμαι το πιο όμορφο θησαυροφυλάκιο στον κόσμο!"

Το δεύτερο κοίταξε μακρυά ένα μικρό ποταμάκι, που αργοκυλούσε στο δρόμο του για τη θάλασσα. "Εγώ θέλω να ταξιδεύω στις μεγάλες θάλασσες και να μεταφέρω δυνατούς βασιλιάδες! Θα είμαι το πιο δυνατό καράβι στον κόσμο!"

        

 

Το τρίτο δέντρο κοίταξε χαμηλά στην κοιλάδα από κάτω, όπου δραστήριοι άντρες και γυναίκες δούλευαν σε μια πόλη γεμάτη ζωντάνια. "Εγώ δεν θέλω ν΄αφήσω την κορφή του βουνού! Θέλω να γίνω τόσο ψηλό, που όταν σταματούν οι άνθρωποι για να με κοιτάξουν, θα σηκώνουν τα μάτια τους στον ουρανό και θα σκέφτονται το Θεό! Θα είμαι το ψηλότερο δέντρο στον κόσμο!"

      Τα χρόνια πέρασαν. Ήρθε η βροχή, βγήκε ο ήλιος και τα μικρά δέντρα ψήλωσαν. Μια μέρα, τρεις ξυλοκόποι ανέβηκαν στο βουνό. Ο πρώτος κοίταξε το πρώτο δέντρο κι είπε: "Αυτό το δέντρο είναι όμορφο. Είναι ακριβώς αυτό που θέλω!"....και με μια κίνηση του αστραφτερού τσεκουριού του το δέντρο έπεσε.
"Τώρα θα με κάνουν ένα όμορφο μπαούλο και θα φυλάω θαυμάσιους θησαυρούς!", είπε το πρώτο δέντρο....

                             

  

      Ο δεύτερος ξυλοκόπος κοίταξε το δεύτερο δέντρο και είπε: "Αυτό το δέντρο είναι δυνατό! Είναι ακριβώς αυτό που θέλω!"...και με μια κίνηση του αστραφτερού του τσεκουριού έπεσε το δεύτερο δέντρο.
"Τώρα θα ταξιδέψω τις μεγάλες θάλασσες!", σκέφτηκε εκείνο. "Θα γίνω δυνατό καράβι για δυνατούς βασιλιάδες!".

                                

   
      
 

      Το τρίτο δέντρο απογοητεύτηκε όταν ο τελευταίος ξυλοκόπος κοίταξε κατά το μέρος του. Στεκόταν ευθύ και ψηλό και σημάδευε γενναία τον ουρανό. Ο ξυλοκόπος κοίταξε ψηλά και μουρμούρισε: "Οποιοδήποτε δέντρο μου κάνει...". Με μια κίνηση του αστραφτερού του τσεκουριού έπεσε και το τρίτο δέντρο....

                             

     

      Το πρώτο δέντρο χάρηκε όταν ο ξυλοκόπος το πήγε στον ξυλουργό. Αλλά εκείνος το έκανε παχνί για τα ζώα. Το άλλοτε όμορφο δέντρο δεν καλύφθηκε με χρυσό, ούτε με θησαυρό. Το επένδυσαν με πριονίδια και το γέμισαν σανό, για να τρώνε τα πεινασμένα ζώα μέσα σ΄ένα στάβλο.... Το δεύτερο δέντρο χαμογέλασε, όταν ο ξυλοκόπος το πήγε στο ναυπηγείο, όμως κανένα δυνατό καράβι δεν φτιάχτηκε εκείνη τη μέρα. Αντί γι΄αυτό, το άλλο δυνατό δέντρο με το σφυρί και το πριόνι έγινε μια βάρκα για ψάρεμα. Παρά ήταν μικρή και αδύναμη για να περάσει τους ωκεανούς, ή ακόμα κι ένα ποτάμι.... Το τρίτο δέντρο μπερδεύτηκε, όταν ο ξυλοκόπος το έκοψε σε δυνατά δοκάρια και το άφησε στο ξυλουργείο. "Τι έγινε?", αναρωτήθηκε το ψηλό αυτό δέντρο. "Αυτό που ήθελα πάντα, ήταν να στέκομαι στην κορυφή του βουνού και να δείχνω το Θεό"....

      Πολλές μέρες και νύχτες πέρασαν. Τα τρία δέντρα σχεδόν ξέχασαν τα όνειρά τους. Αλλά μια νύχτα, χρυσό φεγγαρόφως ξεχύθηκε πάνω στο πρώτο δέντρο, καθώς μια νεαρή γυναίκα εναπόθεσε το νεογέννητο μωρό της μέσα στη φάτνη. "Μακάρι να μπορούσα να του φτιάξω μια κούνια", ψιθύρισε ο άντρας Της. Η μητέρα έσφιξε το χέρι του και χαμογέλασε, καθώς το φεγγαρόφωτο έλαμψε πάνω στο λείο και στιβαρό ξύλο. "Αυτή η φάτνη είναι όμορφη!", είπε. Και ξαφνικά, το πρώτο δέντρο κατάλαβε, ότι κρατούσε το μεγαλύτερο θησαυρό του κόσμου....

      Ένα βράδυ, ένας κουρασμένος ταξιδιώτης και οι φίλοι του μπήκαν σε μια παλιά ψαρόβαρκα. Ο ταξιδιώτης αποκοιμήθηκε, καθώς το δεύτερο δέντρο άνοιξε ήσυχα τα πανιά του μέσα στη λίμνη. Γρήγορα, σηκώθηκε σφοδρή καταιγίδα γεμάτη κεραυνούς. Το μικρό δέντρο λύγισε από το φόβο! Ήξερε, ότι δεν είχε τη δύναμη να μεταφέρει τόσους πολλούς επιβάτες με ασφάλεια, μες τον αέρα και τη βροχή. Ο κουρασμένος άντρας ξύπνησε. Σηκώθηκε, άπλωσε το χέρι Του και είπε: "Ησύχασε...!". Η καταιγίδα σταμάτησε όσο γρήγορα είχε ξεκινήσει. Και ξαφνικά, το δεύτερο δέντρο κατάλαβε ότι μετέφερε το βασιλιά του ουρανού και της γης...

      Μια Παρασκευή πρωί, το τρίτο δέντρο ξαφνιάστηκε, όταν τράβηξαν το δοκάρι του από τον ξεχασμένο σωρό με τα ξύλα! Δείλιασε, καθώς το μετέφεραν μέσα από τους χλευασμούς του αγριεμένου πλήθους. Τρόμαξε, όταν οι στρατιώτες κάρφωσαν τα χέρια ενός άντρα πάνω του. Ένιωσε άσχημο, τραχύ και σκληρόκαρδο. Αλλά την Κυριακή το πρωί, όταν ανέτειλε ο ήλιος και η γη κάτω από τα πόδια του άρχισε να τρέμει με χαρά, το τρίτο δέντρο ήξερε ότι η αγάπη του Θεού είχα αλλάξει τα πάντα. Είχε κάνει το τρίτο δέντρο δυνατό! Και κάθε φορά που οι άνθρωποι σκέφτονταν το τρίτο δέντρο, σκέφτονταν το Θεό. Αυτό ήταν καλύτερο, από το να είναι το ψηλότερο δέντρο στον κόσμο....

      Γι΄αυτό, την επόμενη φορά που θα στεναχωρηθείτε επειδή δεν γίνετε αυτό που θέλετε, απλά αναλογιστείτε πως κάποιος, κάπου αλλού, ίσως σκέφτεται κάτι καλύτερο να σας δώσει....

     Υ.Γ. Το συρμάτινο δεντράκι-γούρι είναι η δεύτερη συμμετοχή μου στο Χριστουγεννιάτικο πανηγύρι του stars and icicles. Όσο για τα δύο ημερολόγια  τοίχου, θα πάρουν μέρος στη συλλογή ημερολογίων που διοργάνωσε το Δελφινάκι μας.

Από καρδιάς...

   
      Καλησπέρα και καλό μήνα! Εντελώς τυχαία, ανακάλυψα μόλις χθες το πρωί ένα..."μαγικό" blogόσπιτο, της φίλης apinkdreamer.blogspot.com, η οποία και είχε έναν καταπληκτικό Αυγουστιάτικο διαγωνισμό με θέμα τη θάλασσα Με τη σειρά μου να συγχαρώ τη νικήτρια της και να αφιερώσω τις δημιουργίες αυτής της δημοσίευσης στην καινούρια μου φίλη, η οποία και αποτελεί το πρώτο μέλος του δικού μου blog.

• Ένα παλιό cd.. άμμος θαλάσσης... γυαλάκια... κοχύλια... λίγη θαλασσινή αύρα και δίχτυ, για να τα παγιδεύσεις όλα μαζί σε ένα ρολόι τοίχου...
  
  

• Που πας καραβάκι με τέτοιο καιρό..? 

  
  

                                      

•      Ένας... γυάλινος παραλιακός μικρόκοσμος...