Σοφία, η σοφή.

     Είναι, ίσως τα μεγάλα της μάτια και το μονίμως "σοβαρό" ύφος που την κάνουν να μοιάζει σκεπτική και σεβάσμια. Κι έτσι, μέσα από λαϊκούς θρύλους και διηγήσεις η κουκουβάγια είναι το σοφό πουλί της νύχτας. Δυστυχώς, η πραγματικότητα τοποθετεί τις κουκουβάγιες στο αντίθετο άκρο των έξυπνων πουλιών και στη θέση της γλαύκας βάζει τον κοινό μας κόρακα, ένα από τα εξυπνότερα και πλέον σοφά πουλιά του ζωικού βασιλείου.

     Η κουκουβάγια αποτελεί σύμβολο σοφίας και σύνεσης. Στην ελληνική μυθολογία λέγεται ότι η θεά Αθηνά, η θεά της φρόνησης, εντυπωσιάστηκε από τα μεγάλα μάτια και την σοβαρή της εμφάνιση. Έκτοτε, είναι το αγαπημένο πουλί και έμβλημα της θεάς που την συντροφεύει σε πολλά αγάλματα και αποτελεί σύμβολο σοφίας και σύνεσης. Πολύ συχνά, η Αθηνά έπαιρνε τη μορφή της κουκουβάγιας όταν ήθελε να παρουσιαστεί στους ανθρώπους. Καθώς, όμως, η Αθηνά, εκτός από θεά της σύνεσης και της σοφίας, είναι και η θεά του πολέμου η κουκουβάγια έγινε ο προστάτης που συνόδευε τον ελληνικό στρατό στον πόλεμο. Εάν μια κουκουβάγια πετούσε πάνω από τους Έλληνες στρατιώτες πριν από μια μάχη, αποτελούσε σημάδι νίκης.

     Ωστόσο, σήμερα η κουκουβάγια έχει επικρατήσει, κατά γενική ομολογία, ως το πουλί της σοφίας και ως τέτοιο επιλέχθηκε σαν αποχαιρετιστήριο δώρο στους δασκάλους, για τη φετινή σχολική χρονιά που έληξε. Για την ευγένεια, την υπομονή και την αγάπη τους, από ένα μικρό ζουζούνι ένα μεγάλο "ευχαριστώ" από καρδιάς.

                                           

Hood.

     Στα Αγγλικά ονομάζεται "hood", ή "cowl", που σημαίνει κουκούλα. Στα ελληνικά, θα το συναντήσεις ως "σκουφοκασκόλ", ή "λαιμός με κουκούλα". Είναι το ίδιο ζεστός, χαριτωμένος και χουχουλιάρικος τόσο ως παιδικός, όσο και για έναν ενήλικα.

     Όταν ο σκούφος πέφτει στους ώμους, το υπόλοιπο πλεκτό μένει ως ένα άνετο και χαλαρό κασκόλ γύρω από το λαιμό. Το σκουφοκασκόλ που ακολουθεί είναι το πρώτο μου και δόθηκε ως δώρο σε μια πολύ αγαπητή μου φίλη. Έχει αυτάκια, που έχουν ραφτεί στα πλαϊνά της κουκούλας και έχει επενδυθεί εσωτερικά με fleece για περισσότερη ζεστασιά και απαλότητα.

                 

 

    

 

                                     Καλή εβδομάδα με πολλά χαμόγελα για όλους!

Χριστουγεννιάτικα στολίδια.

     Χριστουγεννιάτικα στολίδια για το Άρτος και Δράση έχει η σημερινή ανάρτηση, με καθυστέρηση βεβαίως, μιας και έχουν ήδη ταξιδέψει για τον προορισμό τους. Έχουμε, λοιπόν και λέμε:

• Στεφανάκια από φελιζόλ....

                 

  

• Ρόδια -αληθινά, παρακαλώ!- αποξηραμένα, με decoupage:

                      

 

• Πήλινα με decoupage:

                     

• Λάμπες:

                            

 

     Η συμμετοχή μου είναι μικρή, μα αυτός ο άτιμος χρόνος με κυνηγάει διαρκώς! Επιπλέον, κατάφερα να ολοκληρώσω εγκαίρως τα 2 έργα που είχα υποσχεθεί για την Παιδόπολη "Αγία Βαρβάρα", πρωτοβουλία η οποία πραγματοποιείται με τη συμβολή των Ζωγράφων σε Δράση για τα Παιδιά.

             

 

     Μόλις τελείωσα και τη φετινή μου φάτνη, αλλά αυτή είναι μια... άλλη ιστορία που θα σας παρουσιάσω σε επόμενη ανάρτηση! Προς το παρόν, στέλνω τα στολίδια μου να κάνουν ένα πέρασμα από το Χριστουγεννιάτικο Πανηγύρι της Κάτια μας και την αντίστροφη μέτρηση της Δέσποινας! Χαιρετώ σας κι εύχομαι καλή δημιουργική συνέχεια σε όλους!

Μήπως κέρδισες?

     Αφού σας ευχαριστήσω θερμά για τη συμμετοχή σας και τις συγκινητικές ευχές σας στο giveaway για τα 4 χρόνια του blog μου και σας κεράσω λαχταριστά γλυκάκια (cupcakes) για τα.διαδικτυακά μου γενέθλια...

ήρθε η ώρα να σας δείξω τα 2 δωράκια που ετοίμασα για την κλήρωση κι ελπίζω να σας αρέσουν.

• Πλεκτά με νάϋλον κορδονέτο, 4 χαρούμενα φρουτένια σουβέρ, για χρώμα στο τραπέζι:

• Μικρό τσαντάκι-πορτοφόλι για μικροαντικείμενα, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως θήκη για κάρτες:

     Συμμετείχαν όλα τα σχόλια ανεξαιρέτως, εξαιρέθηκαν οι διπλοί σχολιασμοί και τα αποτελέσματα της κλήρωσης πραγματοποιήθηκαν ηλεκτρονικά, με τη βοήθεια του random.org. Οι τυχερές που αναδείχθηκαν είναι:

• για το πρώτο δωράκι η Έλενα
• για το δεύτερο, το Συννεφάκι, η Άννα.

     Κυρίες μου, εύχομαι να τα χαρείτε και πάντα το ίδιο τυχερές!!! Περιμένω, όποτε μπορέσετε, τα στοιχεία σας για την αποστολή τους.
   
     Φιλιά πολλά, να είστε όλοι καλά!`♥ .¸¸.•´¯`♥ .¸¸.•´¯`♥ .¸¸.•´¯`♥ .¸¸.•´¯`♥.¸¸¸.•´¯`

Πουπουλένια σύννεφα.

                                              Πού πουλάνε πουπουλένια σύννεφα?

                                              Στων ονείρων τα παζάρια.

                                              Που πουλάνε πουπουλένια όνειρα?

                                              Στων παιδιών τα μαξιλάρια.

                                              Ποιος τινάζει φτερωτά παπλώματα

                                              και στη γη πέφτουν νιφάδες?

                                              Τ΄ουρανού ποιος πλένει τα πατώματα

                                              και γεμίζουν σαπουνάδες?

                           

  

                                              Ποιος μετράει προβατάκια αμέτρητα

                                              και τα όνειρα ποτίζει?

                                              Ποιος χαϊδεύει νυσταγμένα βλέφαρα

                                              και το σύννεφο δακρύζει?

                                                                           Θωμάς Μοσχόπουλος, Ξένια Καλογεροπούλου.
                                                      (για το θεατρικό έργο: Μια ιστορία με ιστορίες, του Τζ. Ροντάρι)  

     Υ.Γ. Ένας ακόμη χαρταετός θα ταξιδέψει στη Βέροια.... Για τα παιδιά, που αξίζουν τον κόσμο ολόκληρο.... Για τη Μπέττυ μας και το όραμά της... Για την αποστολή και το όραμα των ανθρώπων της Πρωτοβουλίας για το παιδί....

                             Καλές Απόκριες και καλή Σαρακοστή σε όλους σας!
                                                                                        

Αντεύχομαι.

      Έχω πολλά ράμματα για τη γούνα αυτής της μεγαλοκυρίας που λέγεται ΕΥΤΥΧΙΑ. Μου έχει σπάσει τα νεύρα με όσα ισχυρίζεται απολογούμενη που με έστησε. Ότι τάχα ήρθε, αλλά εγώ είχα το νου μου σε τούτο και σ’ εκείνο, ενώ εκείνη με περίμενε σε τούτο και σε κείνο… κι όπως μου τα προσδιόρισε, με περίμενε σε πράγματα αδύνατα να συμβούν, εκεί ακριβώς δηλαδή που είχα το νου μου. Κι αυτός ήτανε, λέει, ο λόγος που την προσπέρασα.

      Άλλοτε πάλι, επιμένει πως ήρθε, στάθηκε λέει έξω από κάτι ιστορίες, στις οποίες εγώ είχα ήδη μπει μέσα, είχε τη διάθεση να πηδήξει από το παράθυρο και να μπει, αλλά ήταν τόσο υπερυψωμένη η δυσπιστία μου που δεν το τόλμησε.

                                        κουκλάκια με σύρμα και κλωστή πλεξίματος.

      Άλλη δικαιολογία, τραβηγμένη από τα μαλλιά, πως εγώ χτύπησα πολύ σιγά την πόρτα της και δεν με άκουσε ή ότι χτύπησα πολύ δυνατά την πόρτα της, φοβήθηκε και δεν μου άνοιξε…. και τι ψεύτρα Θεέ μου, ότι χτύπησα λάθος τη διπλανή της πόρτα και βλέποντας μετά να καθυστερώ, συνεπέρανε ότι το λάθος μου βγήκε σε καλό και δεν ήθελε να το διακόψει.

                     

 

     Μου έχει απαριθμήσει μία-μία τις στιγμές με το όνομά τους, που την περιείχαν, λέει, αλλά εγώ θυμάμαι μόνο τι φόβο είχα μην τις χάσω.

      "Βλέπεις;", μου λέει η κουτοπόνηρη, "Αν δεν ήμουνα εγώ εκεί μέσα, σ’ αυτές τις στιγμές, γιατί θα φοβόσουν μην τις χάσεις, τι σ’ ένοιαζε; Άρα, ήρθα!"

      Αμέτρητες οι φορές που είπαμε να συναντηθούμε σε κάποιο φωτεινό μέρος, είτε στις κάποιες έξι των απογευμάτων, είτε στις κάποιες οκτώ των δειλινών που έχουνε πιο φρόνιμο φως κι εγώ να περιμένω, να την περιμένω με τις ώρες και πού να φανεί. Και με τι θράσος να εμφανίζεται μετά στα όνειρά μου, να μου ζητάει συγνώμη που δεν ήρθε, γιατί είχε χάσει κάποιον δικό της κι ήτανε στις μαύρες της ή και να μου επιτίθεται πως ενώ ήρθε, ενώ περίμενε εκεί μέσα στις ώρες της αναμονής μου, εγώ δεν την αναγνώρισα και δε φταίει αυτή.

                                

 

      Είδα κι έπαθα να μην έχω την ανάγκη της. Και τώρα που παλεύοντας τα κατάφερα, έρχεται και μου δίνει συγχαρητήρια, πως αυτό ακριβώς, ότι δεν έχω την ανάγκη της.... αυτό είναι ευτυχία Άπιαστη, σου λέω!

                                                                                              Κική Δημουλά-"Εκτός σχεδίου"

Ο μυστικός μου Άι Βασίλης... και όχι μόνο!

     Μέρες γιορτινές γεμάτες μυρωδιές, χρώματα, ευχές, αγάπη, ελπίδα, ζάχαρη άχνη, μέλι και καρύδια, έλατα και καραβάκια, μπόλικη χρυσόσκονη, πολύχρωμα λαμπιόνια, παραμύθια, δωράκια, πολύ τρέξιμο και γλυκιά κούραση, αλλά και καλικαντζαράκια, σκανταλιές, απώλειες αγαπημένων, θύμησες, αταξίες, προσμονές....
     Σ΄αυτή την ανάρτηση την τιμητική τους έχουν τα δώρα. Δώρα που παρελήφθησαν και μόνο χαμόγελα σκόρπισαν με την εμφάνισή τους και ένα δώρο που ετοιμάστηκε, με την ελπίδα να μεταφέρει κάτι από τη χαρά και την εορταστική του διάθεση στον παραλήπτη του.

     Από το Ροβανιέμι ήρθε στην Αθήνα! Και δεν μπήκε από την καμινάδα του σπιτιού, αφενός γιατί δεν έχω τζάκι κι αφετέρου γιατί έστειλε αντιπρόσωπο μέσω ταχυδρομείου! Δώρα φροντισμένα με περίσσεια αγάπη στα οποία αφιερώθηκε προσωπικός χρόνος, κάτι που πραγματικά με συγκίνησε και με εξέπληξε ευχάριστα! Μια διακοσμητική μαξιλαροθήκη με αγαπημένους χιονάνθρωπους και το ποίημα του Κιπλίνγκ, "Αν", μαζί με γιορτινή καρτούλα και εγκάρδιες ευχές, γεμάτες ζεστασιά και γλύκα! Αναφέρομαι, βέβαια, στη μυστική ανταλλαγή δώρων που εμπνεύστηκε η αγαπημένη Μαριλένα μας και ο μυστικός μου Άγιος Βασίλης ήταν η Πέτρα!

     Πέτρα μου, σ΄ευχαριστώ πάρα πολύ από καρδιάς κι εύχομαι ολόψυχα, ο καινούριος χρόνος να σε βρει μ΄ένα τεράστιο χαμόγελο στα χείλη, που θα διαρκέσει μέχρι το τέλος του και πέρα από αυτό. Όλα όσα ελπίζεις, ονειρεύεσαι και προσμένεις να σου χαριστούν απλόχερα στην ζωή σου!

     Μια όμορφη χειροποίητη κάρτα με γλυκές ευχές και ένα ιδιαίτερα ξεχωριστό γούρι, όμως, έλαβα και από τη Μαρία-Έλενα, αλλά και μια καρτούλα έκπληξη, μοναδική σαν τις δημιουργίες της, από την πολυτάλαντη Ρένα μας!

      

      

     Φυσικά, δεν γίνεται να μην αναφέρω τη...φοβερή και τρομερή (!!!!), κοινώς... καταπληκτική ευχετήρια κάρτα της Γιάννας, που με άφησε άφωνη με την πρωτοτυπία και την ευρηματικότητα της, η οποία συνοδευόταν από δωράκι-έκπληξη....

                               

 

αλλά και την υπέροχη γατόκουκλα της Maya, την οποία κι ερωτεύθηκα με την πρώτη ματιά!

     Ειλικρινά, δεν έχω λόγια που να ανταποκρίνονται στην ομορφιά των δώρων σας, πέρα από ένα μεγάλο "ευχαριστώ" σε όλες σας και μια τεράστια αγκαλιά για την καθεμιά σας ξεχωριστά!

     Το δώρο, που εγώ ετοίμασα ως Secret Santa για το μυστικό μου ταίρι, ήταν o Μπλάνκο.....

         

  

ένας χιονάνθρωπος αλλιώτικος από τους άλλους! Λευκός σαν το χιόνι, αλλά όχι παγωμένος, με μια ζεστή καρδιά που δεν λιώνει ποτέ, που πιστεύει στη μαγεία των Χριστουγέννων έτσι μόνο όπως τα παιδιά μπορούν να την δουν και να την ζήσουν.

     Θα τον στείλω, όμως, για ένα... guest πέρασμα και από το Χριστουγεννιάτικο πανηγύρι της Κάτιας μας, να συμμετάσχει στη γιορτινή της ατμόσφαιρα.

     Εις το επανιδείν, λοιπόν!

Με είπαν γάτα.

      Με είπαν Γάτα, και φυσικά αναφέρονταν στην ηθική μου, την οποία δεν αποδέχονται. Όμως ποιος έχει το δικαίωμα να καθορίζει τι είναι ηθικό και τι δεν είναι; Τι είναι σωστό και τι λάθος; Τι είναι νόμιμο και τι παράνομο;

                   

 

      Έζησα όπως μου υπαγόρευε η συνείδησή μου. Με νύχια και με δόντια πάλεψα, μόνη, να επιζήσω, με όποιο τρόπο μπορούσα. Δεν ακολούθησα πάντα τους κανόνες, και το ομολογώ, γιατί για μένα σωστός τρόπος ζωής είναι εκείνος που σε γεμίζει, που κάνει την αδρεναλίνη να τρέχει στο αίμα σου, εκείνος που σε κάνει να θέλεις να γελάς και να κλαις μαζί, να ουρλιάζεις σιωπηλά από φόβο, ενώ συνεχίζεις να πολεμάς σαν τίγρη.

                             

                                                βραχιόλι macrame με μαγνητίτη

      Προϋπόθεση φυσικά είναι να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου. Να ξέρεις ποιος είσαι και τι θέλεις. Να μη ζεις με αυταπάτες. Ό,τι έκανα το πλήρωσα με ιδρώτα και αίμα. Κατάφερα να σώσω την ψυχή μου και δεν χρωστάω τίποτα σε κανέναν. 

                    

  

      Και αν η ζωή μου κρίνεται ανάρμοστη, τότε ένα μόνο μπορώ να πω: Νιώθω περήφανη όντας μια ανεξάρτητη, μια ανένταχτη γυναίκα. Μια κεραμιδόγατα....

                                                           Μπέσση Λιβανού -"Με είπαν γάτα" (εκδ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ).

Ένας αλά... γόης!!

      Γραβάτα < γαλλική cravate, από το εθνικό Croate (κροατικά: Hrvat = Κροάτης), επειδή οι Κροάτες μισθοφόροι, ήδη από τον 17ο αιώνα, έφεραν το εθνικό τους χαρακτηριστικό λαιμοδέτη.

      Η επιλογή μιας γραβάτας και το δέσιμο της ήταν -ανέκαθεν- μια υπόθεση πέρα του καλαίσθητου και της ευπρέπειας. Δεμένη η γραβάτα θα πρέπει να φτάνει ακριβώς ανάμεσα στην αρχή και στη μέση της αγκράφας στη ζώνη.

      Θεωρείται ιδιαίτερο ένδυμα και το κλασσικότερο αξεσουάρ του άνδρα, που συνοδεύει συνήθως επίσημη ενδυμασία. Ένα σύμβολο κομψότητας και κύρους. Χμ.... του άνδρα, είπα και ήρθε η στιγμή να σας παρουσιάσω μια φίνα μεταξωτή γραβάτα ειδικής παραγγελίας, φορεμένη από τον... γόη!

      Επειδή... όλα τα ρούχα και τα αξεσουάρ δεν έχουν ζωή, μέχρι να φορεθούν από... κάποιον από εμάς! Συμφωνείτε?

                    

   

    Υ.Γ. Ευχαριστώ πάρα πολύ την αγαπημένη μου Μαρία για την "ξεχωριστή" τιμητική παρουσίαση και τον αξιολάτρευτο Μπρίκι της για τη συνεισφορά του στην... καθ΄όλα, άψογη φωτογράφηση!!! Απίστευτο το πως μπορεί να σου φτιάξει τη μέρα ένα... χαμόγελο σαν αυτό!