Καλοκαιρινός μαραθώνιος δημιουργικότητας - Εβδομάδα 2η.

     Ένα μικρό ψαροκάικο είναι η ζωή μου. Ένα μικρό φθαρμένο ψαροκάικο που έχει σμαραγδιά φεγγάρια στο κατάρτι του κι ένα ξεσκούφωτο ήλιο αληταρά για τιμονιέρη. Ένα ψαροκάικο δίχως ρότα.

- Που πάμε καπετάνιο; με ρωτάει ο τιμονιέρης και μου κλείνει το μάτι.
- Όπου πάνε τα κύματα, λέω επίσημα εγώ.

                      

   


     Και τα σμαραγδιά φεγγάρια που είναι στο κατάρτι σκάνε σαν ρόδια στην κουβέρτα. Κι ο ξεσκούφωτος ήλιος ο αληταράς παρατάει το τιμόνι του και χορεύει. Και η νύχτα γεμίζει χιλιάδες ήλιους αληταράδες. Και η ψυχή μου γεμίζει νύχτες πολύχρωμες. Γεμίζει σμαραγδιά φεγγάρια και θαλασσινά πουλιά. Που να χωρέσουν μέσα μου όλα αυτά; Που να στριμωχτούν π΄ ανάθεμα τα;

                    

   

     Αν βρισκόταν τώρα κάποιος δίπλα μου να μου ζεστάνει τα χέρια… να μου πει ψιθυριστά: "Εντάξει. Μη φοβάσαι μωρό μου". Κι εγώ να σύρω τα δάχτυλα μου στο πρόσωπο του και να πιάσω το σχήμα του χαμόγελου του. Να πιάσω το σχήμα του κόσμου. Και να γλυκαθώ. Κάτι τέτοιες νύχτες είναι που έχω κάνει όλες τις αγοραπωλησίες της ψυχής μου με τον πρώτο έμπορα που θα μου παρουσιαστεί.

     Πουλάω τα πάντα, έτσι για έναν παρά...

                                                                            Σκισμένο ψαθάκι - Αλκυόνη Παπαδάκη

     Η δεύτερη αποστολή του Καλοκαιρινού μαραθώνιου δημιουργικότητας ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία από το ντουλαπάκι μας. Η αποστολή σχετικά απλή: ταξιδεύοντας με το μυαλό όπου εμείς θέλουμε, μας ζητήθηκε από την Άννα μια οποιαδήποτε κατασκευή με ένα ιδιαίτερο υλικό! Τον χάρτη.

     Έφτιαξα, λοιπόν, ένα  κοχύλι - μενταγιόν χρησιμοποιώντας το χάρτη της Σάμου (που ανακάλυψα πρόσφορο σ΄ένα ταξιδιωτικό περιοδικό), σήκωσα και την άγκυρα της λιλιπούτειας χάρτινης βαρκούλας μου και ξεκίνησα ένα μαγικό ταξίδι στις απαράμιλλες ομορφιές του Αιγαίου! Κι επειδή ένα ταξίδι δεν είναι ποτέ αρκετό, σειρά πήρε ένα ακόμη κοχύλι που, αυτή τη φορά, έγινε δαχτυλίδι.

     Επειδή, πάνω και πέρα απ΄όλα... "Φτάνει που ονειρευόμαστε. Φτάνει που ενώ τρύπησε το τσεπάκι της ψυχής μας, δεν χάσαμε τα ναύλα του ονείρου."

Ήλιος και Θάλασσα.

      Ήλιος και θάλασσα σε μια χώρα που γιορτάζει το καλοκαίρι της από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο. Γραφικά ψαρολίμανα, κρυφές παραλίες, όρμοι με πρασινογάλαζα νερά, φωτιές που ανάβουν στην παραλία, συζητήσεις, μουσική, βουτιές με την πανσέληνο σε ασημένια γαλήνια νερά.

      Με καλοκαιρινή διάθεση είναι και η κατασκευή που ακολουθεί. Τα υλικά είναι απλά: καπάκια από παλιά βαζάκια - που, σίγουρα, έχουν ξεμείνει στην κουζίνα σου - εικόνες με καλοκαιρινό θέμα (ή, πινέλα και χρώματα, αν το... "έχεις" με την ζωγραφική), άμμο θαλάσσης, μικρά κοχύλια, γυαλάκια της θάλασσας, ατλακόλ και... φαντασία.

      Τι μπορείς να φτιάξεις με όλα αυτά? Να, κοίτα... σου έχω ιδέα:

      Κι αν δεν σου περισσεύουν καπάκια από βάζα, που δεν χρησιμοποιείς πια... μη σκας! Φτιάξε έναν πίνακα-κολάζ με τα ίδια υλικά:

      Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε ξανά, "φτάσε όπου μπορείς! Αν δεν ξεχειλίσει η καρδιά του ανθρώπου από αγάπη ή από θυμό, τίποτα δεν μπορεί να γίνει."....

Κρύψου!

      Ας παίξουμε τώρα κρυφτούλι.

      Αν κρυφτείς μες στην καρδιά μου, δε θα 'ναι δύσκολο να σε βρω.

                    

   

      Μα αν κρυφτείς μες το καβούκι σου,

      μάταιο είναι να σ΄αναζητήσει κανείς.... -Χαλίλ Γκιμπράν-

Γοργόνα-μενταγιόν, από πολυμερικό πηλό (fimo) μέσα σε αληθινό όστρακο, πλάτους 7 cm και ύψος 5,5 cm. Ποιος είπε, ότι το καλοκαίρι έφτασε στο τέλος του?

Βιογραφικό.

                                           
                                               Είμαι ο ήλιος που καίει

                                               κεφάλια σίδερα ψυχές

                                               ο επαίτης που φοβάται

                                               σκύλους κι άφτερα πουλιά

                                                είμαι γυναίκα-άντρας φυτευτής
                                                απείθαρχη σαν καταιγίδα
                                                σαν χλόη λιτή

                                                είμαι η Χάρυβδη-Σκύλα

                                                τους εραστές μου

                                                ρίχνω στα κουπιά

                                                αεί να λάμνουν

                                                στον εύμορφο πόνο

                                               είμαι ύψιστη ζωή

                                               ο ύψιστος θάνατος είμαι

                                               η μήτρα της Ίσιδος

                                               η μήτρα των σκιών

                                               νέα μητέρα

                                               μητέρα παλιά

                                               ο γιος μου άντρας μεσόκοπος

                                               αειθαλής γριά η θυγατέρα

                                               δεμένοι μέσα στο στόμα μου

                                               που λακτίζει βάρβαρα

                                               που βάρβαρα αχνίζει

                                               θρήνους ανέμους αληγείς

          

 

                                                 είμαι γη

                                                 των κοιμισμένων αιώνια

                                                 γη

                                                 των φυλακισμένων σκλάβων

                                                 θάλασσα είμαι

                                                 θύελλα πολυστρόβιλη

                                                 κυμάτων μανιασμένων

                                                 ρυάκι είμαι

                                                 ποταμού απόθεμα

                                                 Αρχή Ερμητική

                                                 Χάος και Έρεβος και Νύχτα

                                                 ημερεύω

                                                 ως βάλσαμο γέννησα

                                                 Ημέρα και Αιθέρα

   

       γλυπτό mixed media art με την τεχνική του αλουμινόχαρτου - πριν και μετά την εφαρμογή του.

                                                 πως θα μπορούσα να ξεχάσω

                                                 πως θα μπορούσα να ξεχάσω

                                                                                               Βίκυ Δερμάνη - "Βιογραφικό".

Δωράκια και οι τυχερές της κλήρωσης.

     

     Έφτασε η στιγμή της κλήρωσης για το giveaway που σας είχα προαναγγείλει. Ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλες τις συμμετοχές και τα σχόλιά σας, το αγκάλιασμα και την κατανόηση στις...κατά γενική ομολογία (και ανησυχία), καθυστερημένες αναρτήσεις μου το τελευταίο διάστημα! Σας υπόσχομαι να είμαι συνεπέστερη στα ραντεβού μας, από εδώ και στο εξής.

      Οι έγκυρες συμμετοχές ήταν συνολικά 30, τις οποίες και παραθέτω κατά αύξοντα αριθμό:

   
     Έχετε αγωνία? Εγώ, ομολογουμένως, έχω αρκετή αν και δεν κληρώνομαι! Αγωνιώ, ωστόσο, για το αν και κατά πόσο σας αρέσουν τα δωράκια που επέλεξα να ετοιμάσω για εσάς. Πάμε να τα δούμε, όμως και να προχωρήσουμε στην κλήρωση, για να μη σας κρατάω άλλο σε αναμονή...

     Δωράκι Νο 1:

     και Νο 2:

πως????... Δεν καταλάβατε τι είναι...???? Μα, ελάτε τώρα... βάλτε λίγο παραπάνω τη φαντασία σας να δουλέψει...!! Μέχρι να τ΄ανακαλύψετε και με τη βοήθεια του random.org, επιτρέψτε μου εμένα να προχωρήσω στη διαδικασία της κλήρωσης... ναι?

     Πρώτη τυχερή.... me (maria)

     που κερδίζει ένα καλοκαιρινό λιλά καπέλο για τις βόλτες ή την παραλία, με λουλούδια από jean και χρωματιστά κουμπάκια....

                  

     

     και η δεύτερη τυχερή: Νάσια Σ...

     που κερδίζει ένα πορτοφολάκι-πασχαλίτσα:

                               

     Πολλά-πολλά συγχαρητήρια στα κορίτσια μας! Όσο για τους υπόλοιπους, φυσικά μη μου στεναχωριέστε!! Σύντομα, οι εκπλήξεις συνεχίζονται!

...ήταν ένας κόσμος μαγικός.

       Στα βάθη ενός παραμυθένιου ωκεανού γεννιέται μια πεντάμορφη γοργόνα, η Χρυσομελένια. Φορώντας πάντα ένα μαγικό κοχύλι στο λαιμό, δώρο της μαμάς της, η μικρή γοργόνα, που βιάζεται πολύ να μεγαλώσει και να δοκιμάσει εμπειρίες για τις οποίες δεν είναι έτοιμη ακόμα, μας παρασύρει με τραγούδια και χορούς πέρα από τις χιλιόχρωμες σπηλιές, σ' ένα περιπετειώδες φανταστικό ταξίδι γεμάτο αγωνία αλλά και ευχάριστες εκπλήξεις! Έτσι, η ιστορία της παύει να είναι απλά ένα μιούζικαλ για όσους αγαπούν τα μυθικά πλάσματα του βυθού. Γίνεται πλέον ένα μιούζικαλ τόσο για εκείνους που ξέρουν να συγχωρούν λάθη και μπορούν να κατανοούν τις απερισκεψίες των δικών τους, όσο και για εκείνους που δεν περιμένουν μαγικές λύσεις. Ξέρουν μόνο να αγωνίζονται διαρκώς με τις δικές τους δυνάμεις, υπερνικώντας σταθερά τις όποιες αδυναμίες τους!!.....

       Η παραπάνω εισαγωγή αναφέρεται στο βιβλίο της Μαριλένας Καββαδά, "Το μαγικό ταξίδι της γοργόνας", ένα μουσικό παραμύθι από τις εκδόσεις Διάπλαση. Επηρεασμένη, λοιπόν, από το εν λόγω παραμύθι και έχοντας στο μυαλό μου τον επετειακό διαγωνισμό για τον ένα χρόνο Free your Inspiration της νεραϊδομαγισσούλας a pink dreamer, έφτιαξα το...μαγικό μενταγιόν-κοχύλι της Χρυσομελένιας, έτσι όπως εγώ το φαντάστηκα..

                            

       Και μιας και αναφέρθηκα στη μαγεία, ας πούμε κι αυτό: Μια φορά, ένας μεγάλος Μάγος έτυχε να συναντήσει την ίδια την ζωή. Γεμάτος απορία τη ρώτησε ποιο είναι το μυστικό της.... Η ζωή πλημμυρισμένη από την ομορφιά και το φως της, τον κοίταξε με ένα βλέμμα γεμάτο απλότητα και του απάντησε: "Δεν χρειάζεται, Μάγε, να κάνεις μαγικά στην ζωή των άλλων ή τη δική σου, αλλά να ζεις εσύ ο ίδιος μαγικά την κάθε σου στιγμή..."

Ένα κοχύλι απ΄το Αιγαίο.

                                           "Πάρε ένα κοχύλι απ΄το Αιγαίο
                                            να 'χεις στο ταξίδι συντροφιά...."

Μολύβι σε καρτολίνο 27x37cm, η συμμετοχή μου στον καλοκαιρινό διαγωνισμό της Βασιλικής. 

                            

Θάλασσα πλατιά...

                                      
                                       "Θάλασσα πλατιά
                                        σ' αγαπώ γιατί μου μοιάζεις,
                                        θάλασσα βαθιά
                                        μια στιγμή δεν ησυχάζεις,

                                                       θαλάσσια ανεμώνη

                                        λες κι έχεις καρδιά
                                        την καρδιά μου, τη μικρούλα τη φτωχιά.

                                                       Ανατολή στο Αιγαίο

                                        Όνειρα τρελά
                                        που πετούν στο κύμα πάνω,
                                        φτάνουν στην καρδιά
                                        και τα νιάτα μας ξυπνάνε,

                                        όνειρα τρελά
                                        και οι πόθοι φτερουγίζουν σαν πουλιά...."

                                                                         (μουσική: Μ. Χατζηδάκης - στίχοι: Γ. Ρούσσος).

     (Η ανάρτηση είναι αφιερωμένη στο Δελφινάκι και τον καλοκαιρινό διαγωνισμό του. Οι εικόνες είναι επιλεγμένες από το διαδίκτυο).

"Κάν΄τη"...παίζοντας!

   
      Τα κορίτσια μας ήταν...σαφέστατα! Ένας διαγωνισμός, 3 εκδοχές:...candy...Candy-Candy...ή, απλώς, "κάν΄τη" και...όπως το πάρει κανείς!!  Κι εγώ, δράττοντας της ευκαιρίας, φυσικά και την "έκανα"!!...Σε μέρη εξωτικά, κάτω από φοίνικες, παρέα με ηλιοβασιλέματα και γαλαζοπράσινα νερά....
      Στις αποσκευές μου...ένα μικρό κοπίδι, ένα φύλλο φελλού, χαρτόνι, χρώματα κι ένα κομμάτι τζάμι:
      

                

     




                        

      Και το πινακάκι μου είναι έτοιμο, με την προσθήκη του τζαμιού (σ.σ: το τζάμι βάφτηκε στο εσωτερικό του με μαύρο και λευκό ακρυλικό, με τη βοήθεια χαρτοταινίας...). Δεν έχω καταλήξει ακόμα στη κατάλληλη κορνίζα, όμως ελπίζω σύντομα να βρω κάτι που θα του ταιριάζει:

      Με αυτή τη..."φευγάτη" κατασκευή, παίρνω μέρος στο διαγωνισμό των sofan, ο οποίος ολοκληρώνεται την Κυριακή, 15 Ιουλίου.

      Δεν τελειώσαμε, όμως, εδώ....
      Μία πρόσκληση για ένα ακόμη παιχνίδι ερωτήσεων, έχει φτάσει στον Onirokosmo εδώ και αρκετές ημέρες από τη φίλη μου wild rose, την οποία θα ήθελα να ευχαριστήσω πολύ που με τίμησε με την επιλογή της και να ζητήσω συγγνώμη που καθυστέρησα λίγο να την αποδεχτώ. Το παιχνίδι περιλαμβάνει 11 ερωτήσεις και ξεκινάω αμέσως, μιας και είμαι ήδη....αργοπορημένη!

1.  Ποια είναι η αγαπημένη σου φράση? Μία από τις αγαπημένες μου φράσεις είναι και αυτή: "Ζωή δεν είναι οι μέρες που πέρασες, αλλά οι στιγμές που θυμάσαι...."

2.  Αγαπημένο χρώμα: Μαύρο

3.  Τι βιβλία σου αρέσει να διαβάζεις? Διαβάζω σχεδόν τα πάντα...από Λογοτεχνία μέχρι Ιστορία Τέχνης. Διασκεδάζω, ωστόσο, αφάνταστα και ξεκουράζεται το μυαλό μου με...παραμύθια...κόμικς (λατρεύω Αρκά και Isnogood)...αστυνομικά και φανταστικά μυθιστορήματα.

4.  Πότε έχεις γενέθλια? 13 Νοεμβρίου

5.  Ποια ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής σου μέχρι τώρα? Έχουν υπάρξει αρκετές και δεν θα ήθελα...να αδικήσω τις υπόλοιπες, ξεχωρίζοντας κάποια από αυτές.

6.  Τι σημαίνει αγάπη για σένα? "Αγάπη...δεν είναι συμπόνια μήτε καλοσύνη. Στη συμπόνια είναι δύο...αυτός που πονάει και αυτός που συμπονάει. Στην καλοσύνη είναι δύο...αυτός που δίνει και αυτός που δέχεται. Στην αγάπη είναι ένας...σμίγουν οι δύο και γίνονται ένα, δεν ξεχωρίζουν....το εγώ και το εσύ αφανίζονται. ΑΓΑΠΩ θα πει ΧΑΝΟΜΑΙ..." - Ν. Καζαντζάκης.

7.  Ποιο είναι το πιο δυνατό σημείο της προσωπικότητάς σου: Της...εσωτερικής, ή, της...εξωτερικής?? χαχα...πλάκα κάνω!! Το πείσμα μου, μάλλον. Βέβαια, το καλύτερο σε τέτοιες ερωτήσεις είναι να απαντούν...οι άλλοι για ΄μας. Εκείνοι μας κρίνουν πιο αντικειμενικά.

8.  Και το πιο αδύναμο? Οι ευαισθησίες μου...?

9.  Τι ήθελες να γίνεις όταν μεγαλώσεις? Στρατιωτικός γιατρός ή κτηνίατρος. Τελικά, την Ιατρική κατά κάποιο τρόπο την ακολούθησα, όχι όμως σ΄αυτές τις ειδικότητες.

10. Περιέγραψε που θα ήθελες να είσαι στα 55 σου: Όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει! Δεν ξέρω...ειλικρινά, δεν το έχω σκεφτεί. Ίσως, επειδή μου φαίνεται μακρινό ακόμα...ίσως, επειδή δεν μου αρέσει να κάνω μακροπρόθεσμα σχέδια. Το μόνο σίγουρο είναι, πως θα ήθελα να έχω κοντά μου όλα τα αγαπημένα μου πρόσωπα....

11. Τι σημαίνει Ελλάδα για ΄σένα? Τι θα μπορούσες να κάνεις γι΄αυτήν? Επίκαιρη ερώτηση (και μάλιστα, διπλή!), πολύπλοκη απάντηση...

     Ας ξεκινήσω, όμως: Ελλάδα, για μένα σημαίνει:...υπερηφάνεια....φτωχή χώρα γεμάτη από ανθρώπους με μεγάλες καρδιές....γενέτειρα της Δημοκρατίας....λίκνο των Επιστημών και του πολιτισμού....αρχαία τραγωδία....Σωκράτης, Πλάτωνας κι Αριστοτέλης....να μη ντρεπόμαστε όταν κλαίμε....να χορεύουμε όταν είμαστε λυπημένοι....ο γαλανόλευκος ουρανός και το βαθύ απέραντο γαλάζιο των θαλασσών μας....οι μυρωδιές του τόπου....η σημαία μας....ο Εθνικός μας Ύμνος και το ρίγος που μας προκαλεί....ο όρκος που δόθηκε από τους προγόνους μας, "Ελευθερία ή Θάνατος"....το ότι "δεν μασάμε", ούτε δυσκολευόμαστε με οποιαδήποτε μορφή χιούμορ....οι Ολυμπιακοί Αγώνες και το αθλητικό ιδεώδες, καταστάλαγμα 2 μόνο λέξεων: "ευ αγωνίζεσθαι"....το 97% των αστεριών που έχουν ελληνικά ονόματα....η διαφορά μεταξύ έρωτα (eros) και αγάπης (love) και ο τρόπος που τα βιώνουμε....ο Ζορμπάς και το συρτάκι....το "δέσιμο" της ελληνικής οικογένειας...λέξεις-έννοιες-συναισθήματα όπως "φιλότιμο", ή "καψούρα", που δεν μπορούν ν΄αποδοθούν και να εξηγηθούν σ΄έναν ξένο....η ελληνική φιλοξενία....οι αμέτρητοι Έλληνες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, που αυτοαποκαλούνται "αδέλφια" μεταξύ τους, όταν συναντηθούν οι δρόμοι τους....
     Ελλάδα σημαίνει, η φράση του Ουίνστον Τσόρτσιλ: "Οι Έλληνες δεν μάχονται σαν ήρωες, αλλά οι ήρωες μάχονται σαν Έλληνες"....

     Τι θα μπορούσα να κάνω γι΄αυτήν? Θα παραθέσω και πάλι, λόγια του μεγάλου Ν. Καζαντζάκη: "Το πρώτο χρέος σου, εκτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νοιώσεις μέσα σου όλους τους προγόνους. Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. Το τρίτο σου χρέος είναι να δώσεις στο γιο σου τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει..."

      Τελειώνοντας εδώ, προσκαλώ με τη σειρά μου να πάρουν μέρος στο παιχνίδι τα εξής blogs:

• me (maria):  http://mytripssonblog.blogspot.gr/
• Taelia:  http://taelia88.blogspot.gr/
• Μια φορά κι ένας Δανός:  http://showgir1.blogspot.gr/
• evonita:  http://beloved-ideas.blogspot.gr/
• Pepi:  http://dhmiourgieskardias.blogspot.gr/
• ΝέΜεΣις: http://illusionsnms.blogspot.gr/

     Ένα -όσο το δυνατόν- δροσερότερο και διασκεδαστικό απόγευμα σας εύχομαι!

Νοσταλγία....( Επιστροφή στην πόλη: μέρος 2ο..)

      Κάτι η ζέστη, που καλά κρατεί...κάτι οι παραλίες που είναι ακόμα γεμάτες, κομματάκι το καλοκαίρι που δεν λέει  να μας αποχαιρετήσει - αν  και Σεπτέμβρης μήνας! (που πήγαν, άραγε, τα πρωτοβρόχια????!!!) - εκμεταλλεύομαι την ευκαιρία να επανέλθω στις καλοκαιρινές δημιουργίες.

      Γυρίσαμε, λοιπόν, από τις διακοπές μας και τι δεν φέραμε μαζί μας!  Φωτογραφίες, αρκετά - ίσως - αναμνηστικά, διάφορους μικρούς - ή και μεγάλους! - θαλασσινούς θησαυρούς (ξυλάκια, κοχύλια, πετρούλες που μας τράβηξαν την προσοχή για την ιδιαιτερότητά τους), μα κυρίως νοσταλγία και αναμνήσεις. Δεν θα ήταν, ίσως, καλύτερα, αν οι αναμνήσεις αυτές από το να παραμένουν στην καρδιά και στο μυαλό μας, έμπαιναν και στο σπίτι μας?

                                                                   Να, κάπως έτσι....