Μάνα - μητέρα - μαμά....

"Αν είχα το παιδί μου να μεγαλώσω ξανά από την αρχή....

Θα ζωγράφιζα με τα δάχτυλα περισσότερο,
και θα έδειχνα με το δάχτυλο λιγότερο.
Θα διόρθωνα λιγότερο,
και θα συνδεόμουν περισσότερο.
Θα σταματούσα να έχω τα μάτια στο ρολόι μου,
και θα άρχιζα να βλέπω με τα μάτια μου.
Θα νοιαζόμουν να ξέρω λιγότερα,
και θα ήξερα να νοιάζομαι περισσότερο.
Θα έκανα περισσότερες πεζοπορίες,
και θα πετούσα περισσότερους χαρταετούς.
Θα σταματούσα να το παίζω σοβαρή,
και θα έπαιζα στα σοβαρά.
Θα διέσχιζα τρέχοντας περισσότερα λιβάδια,
και θα κοίταζα περισσότερα αστέρια.
Θα αγκάλιαζα περισσότερο,
και θα τραβολογούσα λιγότερο.
Θα ήμουν άκαμπτη λιγότερο συχνά,
και θα επιβεβαίωνα πολύ περισσότερο.
Θα έχτιζα πρώτα αυτο-εκτίμηση,
και αργότερα το σπίτι.
Θα δίδασκα λιγότερο για την αγάπη της δύναμης,
και περισσότερο για τη δύναμη της αγάπης.

... Δεν έχει σημασία αν το παιδί μου είναι μεγάλο ή μικρό, από σήμερα και στο εξής θα τα εκτιμώ όλα περισσότερο".       

                  Gustav Klimt - Mother and child (1905)

         
     Κι εδώ το αυθεντικό ποίημα.....

" If I had my child to raise over again,
I'd finger paint more, and point the finger less.
I'd do less correcting, and more connecting.
I'd take my eyes off my watch, and watch with my eyes.
I'd care to know less, and know to care more.
I'd take more hikes and fly more kites.
I'd stop playing serious, and seriously play.
I'd run through more fields, and gaze at more stars.
I'd do more hugging, and less tugging.
I'd be firm less often, and affirm much more.
I'd build self-esteem first, and the house later.
I'd teach less about the love of power,
and more about the power of love.
It matters not whether my child is big or small,
from this day forth, I'll cherish it all. "

                                                                                    Diana Loomans

                Χρόνια πολλά στις μανούλες όλου του κόσμου που σήμερα γιορτάζουν.

                                            τριαντάφυλλο από αλουμινένιο κουτάκι αναψυκτικού

Με είπαν γάτα.

      Με είπαν Γάτα, και φυσικά αναφέρονταν στην ηθική μου, την οποία δεν αποδέχονται. Όμως ποιος έχει το δικαίωμα να καθορίζει τι είναι ηθικό και τι δεν είναι; Τι είναι σωστό και τι λάθος; Τι είναι νόμιμο και τι παράνομο;

                   

 

      Έζησα όπως μου υπαγόρευε η συνείδησή μου. Με νύχια και με δόντια πάλεψα, μόνη, να επιζήσω, με όποιο τρόπο μπορούσα. Δεν ακολούθησα πάντα τους κανόνες, και το ομολογώ, γιατί για μένα σωστός τρόπος ζωής είναι εκείνος που σε γεμίζει, που κάνει την αδρεναλίνη να τρέχει στο αίμα σου, εκείνος που σε κάνει να θέλεις να γελάς και να κλαις μαζί, να ουρλιάζεις σιωπηλά από φόβο, ενώ συνεχίζεις να πολεμάς σαν τίγρη.

                             

                                                βραχιόλι macrame με μαγνητίτη

      Προϋπόθεση φυσικά είναι να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου. Να ξέρεις ποιος είσαι και τι θέλεις. Να μη ζεις με αυταπάτες. Ό,τι έκανα το πλήρωσα με ιδρώτα και αίμα. Κατάφερα να σώσω την ψυχή μου και δεν χρωστάω τίποτα σε κανέναν. 

                    

  

      Και αν η ζωή μου κρίνεται ανάρμοστη, τότε ένα μόνο μπορώ να πω: Νιώθω περήφανη όντας μια ανεξάρτητη, μια ανένταχτη γυναίκα. Μια κεραμιδόγατα....

                                                           Μπέσση Λιβανού -"Με είπαν γάτα" (εκδ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ).

Και που δεν χρωστάω...

   
     Χρωστάω πολλές αγκαλιές σε όλους εσάς που μου λείψατε, περισσότερο απ΄όσο ήμουν προετοιμασμένη... Χρωστάω συγγνώμες σ΄εκείνους που, χωρίς να το θέλω ανησύχησα με την απουσία μου... Χρωστάω πολλά-πολλά ευχαριστώ, για όσα μοναδικά δωράκια έχω παραλάβει και θα δείξω στη συνέχεια... Χρωστάω κατασκευές και καινούριες δημιουργίες, που ωστόσο δεν θα αποκαλύψω όλες σ΄αυτή την ανάρτηση, από φόβο μη...μου το βάλετε στα πόδια, ακόμα δεν σας...ξαναβρήκα!.. Χρωστάω απαντήσεις, επιπλέον, σ΄ένα γλυκό βραβείο αγαπημένης φίλης, που -μπορεί να το έχω παραλάβει εδώ και καιρό- δεν το έχω ξεχάσει, όμως.

     Ας ξεκινήσω, λοιπόν κι αν στη διαδρομή μου κουραστείτε, σας έχω και δωράκι στο τέλος...για την ψυχική οδύνη!
     Πριν από μέρες, με παιχνιδιάρικη διάθεση και με παρόρμηση της στιγμής, προέκυψαν αυτά τα...

                       

                    

ξεχωριστά δαχτυλίδια! Μια φίλη "έριξε" την ιδέα για αντίστοιχα σκουλαρίκια με θέμα το αρκουδάκι και την άλλη στιγμή, εμφανίστηκαν κι εκείνα:

                  

  

                                      κρίκοι με αιματίτη και ξύλινο αρκουδάκι...

                                     μικρές χνουδωτές μπαλίτσες με μεταλλικά...

αλλά και πλεκτά, όταν η φαντασία έχει κέφια!

                   

  

     Φυσικά και δεν περιορίστηκα εδώ μόνο. Με κουμπιά, χάντρες, αλυσίδες, φτερά και...πούπουλα, ξύλινες φιγούρες, κλωστές, ύφασμα, πειραματίστηκα καιαιαιαιαιαι.... για ποια κοσμήματα Λαλαούνη, μιλάτε κυρίες μου? Η τελευταία λέξη στη μόδα των κοσμημάτων είναι ΕΔΩ (...σαν να ακούω κάποια γελάκια στο βάθος?????)!!!

     

     Πριν περάσω στο βραβείο να κάνω σε αυτό το σημείο μία σημαντική παρένθεση: Να ευχαριστήσω για το υπέροχο δωράκι της- που κέρδισα στο αντίστοιχο Giveaway- τη Σπυριδούλα: ένα καταπληκτικό βατραχάκι origami, μόνο από χαρτί χωρίς...καν κόλλα!!!! Όμως,  στο ίδιο κουτάκι μια ακόμη έκπληξη, με περίμενε: ένα ζευγάρι σκουλαρίκια με την ίδια τεχνική! Όσοι δεν γνωρίζετε τη Σπυριδούλα και τη δουλειά της πραγματικά αξίζει να τη μάθετε! Αν ξεκινήσεις να ασχολείσαι με την τεχνική origami ένα πράγμα είναι σίγουρο: δεν θ΄αποφύγεις τον εθισμό....

 

    Ένα εξίσου μεγάλο ευχαριστώ χρωστάω και στη Σοφία, στο giveaway της οποίας ήμουν μία από τις 3 τυχερές της κλήρωσης. Να, λοιπόν και το μπινάκι μου, που με πολύ μεγάλη χαρά παρέλαβα! 

     Η καλή μου γατοφιλενάδα μου Maya, από το mayasfairytale.blogspot.gr, μου παρέδωσε νέο βραβείο. Θεωρώ, ειλικρινά, πολύ γλυκό και τιμητικό το να παραλαμβάνω κάποιο βραβείο από διαδικτυακό παρεάκι, αν και ομολογώ πως την αρχική έκπληξη και χαρά μου σχεδόν πάντα διαδέχεται η αμηχανία και η σκέψη..."τι έκανα να το αξίζω?". Αγαπώ, όμως, πολύ τις εκπλήξεις, τις ζεστές αληθινές αγκαλιές και τον όποιο τρόπο διαλέγετε για να μου το εκφράσετε. Εεεε...τώρα, ψέματα να πω??? 

      Να το, λοιπόν, το βραβειάκι μου, αλλά υπό όρους! Ποιοι είναι αυτοί?

•  Ευχαρίστησε όποιον στο έδωσε....

• Απάντησε στις παρακάτω ερωτήσεις:

      1.  Αγαπημένο περιοδικό: Arkas, φυσικά!

     2.  Αγαπημένος τραγουδιστής-μουσική: Είναι αρκετοί τόσο οι τραγουδιστές, όσο και τα είδη μουσικής. Ένας από τους πολύ αγαπημένους μου ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου ("κι αν είμαι ροκ μη με φοβάσαι...").

     3.  Αγαπημένη Youtube guru: Simon's Cat...

                                          

     4.  Αγαπημένο είδος μακιγιάζ: smokey eyes...

     5.  Αγαπημένο μέρος διαμονής: Μια αγαπημένη αγκαλιά πάντα ηρεμεί και ξεκουράζει.

     6.  Αγαπημένη ταινία: City of Angels (Η Πόλη των Αγγέλων). Και όπως λέει στην ταινία, "τι να τα κάνεις τα φτερά, αν δεν μπορείς να νοιώσεις τον αέρα στο πρόσωπό σου?"

     7.  Πόσα ζευγάρια παπούτσια έχεις? Είναι...ερώτηση παγίδα?? Αν απαντήσω ειλικρινά, θα θεωρηθούν...τεκμήριο???? Για να δούμε...τόσα είναι καλά???

                                                    γοβάκια...cupcakes!

    8.  Αγαπημένο χρώμα: Μαύρο και πορφυρό.     

• Βράβευσε 7 blogs με links και ειδοποίησέ τους για την παραλαβή:

                                            

http://skepiloges.blogspot.gr/

http://ohsocutethings.blogspot.gr/

http://neraidodimiourgies37.blogspot.gr/

http://marronblogger.blogspot.gr/

http://kordoneto.blogspot.gr/

http://aiwniagynaika.blogspot.gr/

http://magiadaines.blogspot.gr/

     Είσαστε όλοι ακόμα εδώ?? Όποιο παρεάκι άντεξε αυτή την ανάρτηση-μαμούθ ποικίλης ύλης, αξίζει τα θερμά μου συγχαρητήρια!!!! Λίγο πριν το τέλος, όμως, σας κράτησα το καλύτερο: giveaway (άνευ λόγου και αιτίας), με δύο δωράκια-έκπληξη που θα ανακαλύψετε την ημέρα της κλήρωσης!!!

     Συμμετοχές μέχρι και τις 7 Ιουλίου......

     Σας αποχαιρετώ προσωρινά, με τη συμμετοχή μου στο Quote of the day challenge της Βασιλικής:

                                                #quoteofthedaychallenge

Ανάσταση.

                               
                               Σαν και τη λάμψη του κεριού τσ΄ Ανάστασης το βράδυ,
                               να ΄ναι η ζωή σου φωτεινή χωρίς σταλιά σκοτάδι!

                                 

     

                               Ως αναστήθηκε ο Χριστός έτσι ν΄ αναστηθούνε,
                               όνειρα που δεν έλαχε ίσαμ΄εδά να βγούνε!

                                

   

                               Όταν το φως τσ΄ Ανάστασης ανάψει το κερί σου, 
                               κάθε ακτίνα μια χαρά να είναι στην ζωή σου!

                                

    

                               Κι εφέτος την Ανάσταση ευχή καρδιάς θα κάνω, 
                               η μοίρα να σκορπά χαρές να περπατάς επάνω!

                               

      

                               Η φλόγα της Ανάστασης ν΄ανάψει στην καρδιά σου, 
                               για να κρατήσει ζωντανά όλα τα όνειρά σου....

                                

        

                               Ήθελα να ΄μουνα κερί τσ΄Ανάστασης το βράδι, 
                               ν΄ακούσω ήντα προσεύχεται την ώρα που μ΄ανάβει...

                                

        

                               Πασχαλινές δέξου ευχές απ΄την καρδιά βγαλμένες,
                               όλες οι μέρες της ζωής να ΄ναι αναστημένες!

                             

   

                               Ό,τι ο νους αποζητά κι ό,τι ποθεί η ψυχή σας,
                               εφέτος η Ανάσταση να φέρει στη ψυχή σας!

                                 

        

                             Το Θείο φως της Ανάστασης να ΄χεις για συντροφιά σου
                             κι άγγελοι να ΄ναι δίπλα σου, σ΄όλα τα βήματά σου...

                              

   

                        Στ΄ άσπρο κερί τσ΄ Ανάστασης, στο άγιο φως επάνω,
                             χρυσοκεντώ χίλιες ευχές δώρο να σας τις κάνω...

        Καλή Ανάσταση, παρεάκια μου! Το φως της Ανάστασης ας ζεστάνει τις καρδιές μας...