Quiz: Γιορτινή αμφίεση!

     Αγαπημένη παρέα, καλησπέρα! Σήμερα σου έχω ανάρτηση express μαζί με μίνι κουίζ! Τι?! Σου κέντρισα κιόλας την περιέργεια?? Λοιπόν, μάντεψε ποια/ος το φόρεσε και άφησε μου το σχόλιό σου (μαζί με την... υποψιασμένη απάντησή σου),

μέχρι το Σάββατο το βράδυ στις 12. Μετά τις 12, η άμαξα θα μεταμορφωθεί ξανά... σε κολοκύθα κι εγώ ουδεμία ευθύνη θα φέρω! Μην πεις μετά, ότι δεν σε προειδοποίησα... ναι? Α! Μην ξεχάσω! Έχει και δωράκι, αν μαντέψεις σωστά!

     Όσο εσύ μαντεύεις, δεν σε πειράζει, φαντάζομαι, να στείλω το μοντελάκι μου, μέχρι το Χριστουγεννιάτικο Πανηγύρι της Κάτιας μας, ε?... Πολλά φιλιά και καλή μαντεψιά!
..............................................................................................................................................................................................................................
     Κυριακή 17/1: Επανήλθα να σας λύσω την απορία και να σας εμφανίσω το μοντέλο μου. Ευχαριστώ πολύ για τις πραγματικά εμπνευσμένες απαντήσεις που γράφτηκαν!

                     

 

     Σας παρουσιάζω τη Ροζαλία, μια γλυκιά δεσποινίδα που ανήκει σε φίλη και είναι τόσο αξιολάτρευτη, που σου κλέβει αμέσως την καρδιά με το που θα την πρωτοαντικρίσεις! Το μοντελάκι, λοιπόν, ήταν αποκλειστική έμπνευση και παραγγελία για εκείνη.

     Μετά από κλήρωση όλων των απαντήσεων που δόθηκαν, τυχερή για να παραλάβει το δωράκι-έκπληξη είναι η Ειρήνη, ή αλλιώς nieneke nia από το blog in & around my house.

                                        Χρόνια πολλά στους σημερινούς εορτάζοντες!

Μήπως κέρδισες?

     Αφού σας ευχαριστήσω θερμά για τη συμμετοχή σας και τις συγκινητικές ευχές σας στο giveaway για τα 4 χρόνια του blog μου και σας κεράσω λαχταριστά γλυκάκια (cupcakes) για τα.διαδικτυακά μου γενέθλια...

ήρθε η ώρα να σας δείξω τα 2 δωράκια που ετοίμασα για την κλήρωση κι ελπίζω να σας αρέσουν.

• Πλεκτά με νάϋλον κορδονέτο, 4 χαρούμενα φρουτένια σουβέρ, για χρώμα στο τραπέζι:

• Μικρό τσαντάκι-πορτοφόλι για μικροαντικείμενα, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως θήκη για κάρτες:

     Συμμετείχαν όλα τα σχόλια ανεξαιρέτως, εξαιρέθηκαν οι διπλοί σχολιασμοί και τα αποτελέσματα της κλήρωσης πραγματοποιήθηκαν ηλεκτρονικά, με τη βοήθεια του random.org. Οι τυχερές που αναδείχθηκαν είναι:

• για το πρώτο δωράκι η Έλενα
• για το δεύτερο, το Συννεφάκι, η Άννα.

     Κυρίες μου, εύχομαι να τα χαρείτε και πάντα το ίδιο τυχερές!!! Περιμένω, όποτε μπορέσετε, τα στοιχεία σας για την αποστολή τους.
   
     Φιλιά πολλά, να είστε όλοι καλά!`♥ .¸¸.•´¯`♥ .¸¸.•´¯`♥ .¸¸.•´¯`♥ .¸¸.•´¯`♥.¸¸¸.•´¯`

Ένα βιβλίο ευχών, πολλά δωράκια κι ένα giveaway.

    Αγαπημένη παρέα, θέλω εδώ και καιρό να γράψω, όμως όλο και κάτι θα συμβεί που θα με κάνει να το αναβάλλω για αργότερα. Όμως, όπως έχει ειπωθεί "κάθε αναβολή και ματαίωση!", με αποτέλεσμα να έχουν περάσει σχεδόν δύο μήνες από την τελευταία φορά που τα είπαμε!

     Όχι, μέσα σ΄αυτό το χρονικό διάστημα δεν έμεινα... άπραγη δημιουργιών! Ναι, έχω πολλά να σου δείξω και να σου πω, αρκεί να έχεις την υπομονή να περιμένεις και τις επόμενες αναρτήσεις μου, μιας και είναι αδύνατον - τεχνικά και πρακτικά - να τα συμπεριλάβω όλα σε μία. Ναι, σου έχω και... δωράκια (επειδή το blogάκι μου μεγάλωσε ακόμη ένα χρόνο και γιορτάζει, κλείνοντας αισίως τα 4... ζωή να ΄χει!), θέλοντας να σ΄ευχαριστήσω που, ακόμα κι αν δεν γράφω όσο συχνά θέλω, ξέρω πως είσαι πάντα εδώ για να διαβάσεις τα νέα μου, να σχολιάσεις, να ενδιαφερθείς και σ΄ευχαριστώ πολύ γι΄αυτό!

     Λίγες ημέρες πριν, είχα τη χαρά να αναλάβω τη δημιουργία ενός βιβλίου Ευχών Γάμου, για ένα ιδιαίτερα αγαπημένο μου ζευγάρι. Είναι το πρώτο μου βιβλίο. Και όταν λέω το πρώτο μου, εννοώ... εξ ολοκλήρου! Από την αρχική ιδέα, το σχεδιασμό, τη δημιουργία εξωφύλλων, μέχρι τη βιβλιοδεσία, τη θεματολογία, τις εκτυπώσεις. Οι φωτογραφίες θεωρώ ότι το αδικούν κατά πολύ, μιας και οι λήψεις έγιναν βραδινή ώρα λίγο πριν ταξιδέψει, ωστόσο οι παραλήπτες το λάτρεψαν όσο κι εγώ. Εσείς θα κρίνετε, αν... είχαν άδικο ή όχι!

     Περιλαμβάνει 42 σελίδες, από τις οποίες οι 21 είναι ριζόχαρτα (η θεματολογία των οποίων έχει βασιστεί στο comic strip "Love is... ", της Kim Casali) και περικλείει πολλή αγάπη και τις ομορφότερες, από καρδιάς, ευχές του κόσμου!

                            

            

                     

 

                     

 

                     

 

             

 

     Με αφορμή τα αποτελέσματα της κλήρωσης από το επετειακό giveaway του blog Δημιουργίες Καρδιάς, είχα την ευχάριστη τιμή να συναντήσω και να γνωρίσω από κοντά στη διάρκεια του καλοκαιριού, την Pepi. Ε, λοιπόν, για όσους δεν τη γνωρίζετε προσωπικά, σας διαβεβαιώ πως η τρυφερότητα, η ηρεμία, ο ρομαντισμός , η καλαισθησία, το παιχνίδισμα, η αμεσότητα... κι ένα σωρό άλλα χαρακτηριστικά που διακρίνουν τις δημιουργίες της, είναι τα ίδια στοιχεία που σε κερδίζουν από τα πρώτα, κιόλας, λεπτά στο χαρακτήρα της, μαζί με ένα διαρκές, μεγάλο και ζεστό χαμόγελο!! Τα, δε, δωράκια της μοναδικά:

                           

 

                        

 

     Δωράκι ιδιαίτερο και πολύ ξεχωριστό, είχα τη χαρά να παραλάβω και από την αγαπημένη μου Marilena, για τη συμμετοχή μου στη Χριστουγεννιάτικη ανταλλαγή δώρων. Οφείλω να ομολογήσω, ωστόσο, ότι επιθυμία της Μαριλένας ήταν να μη δημοσιεύσω το δώρο της, επειδή - όπως υποστηρίζει - αφενός δεν το θεωρεί απαραίτητο και αφετέρου, δεν χωράει ευχαριστώ στο δικό της ευχαριστώ για τη συμμετοχή μας, που το εκφράζει με τα γλυκά δωράκια της. 

     Μαριλένα μου, μη με... μαλώσεις, αλλά θα ήθελα να μοιραστώ τη χαρά μου για το δώρο σου έχοντας την ευκαιρία να σ΄ευχαριστήσω κι από εδώ για τη σκέψη σου αλλά και το χρόνο που αφιέρωσες στην πραγματοποίησή του! Σας παρουσιάζω, λοιπόν, τη δημιουργία της:

                         

  

     Για το τέλος αυτής της ανάρτησης, σας επιφυλάσσω μια έκπληξη: Εδώ και μερικές ημέρες, το blog μου έκλεισε άλλον έναν χρόνο... διαδικτυακής ζωής συμπληρώνοντας τα 4.

     Έχουμε τη συνήθεια να χρησιμοποιούμε το "ευχαριστώ" και για λιγότερο σημαντικούς λόγους, με αποτέλεσμα, όταν χρειάζεται να εκφράσουμε ένα μεγάλο από καρδιάς ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ να είμαστε αναγκασμένοι να χρησιμοποιούμε ξανά την ίδια ακριβώς λέξη! Ωστόσο, πολλά "ευχαριστώ" από μένα σε όλες/ους εσάς, που είσαστε εδώ να μοιραστούμε τις σκέψεις μας, να εμπνευστείτε και να με εμπνεύσετε, να μοιράσετε χαμόγελα με τα σχόλιά σας, να αγκαλιάσετε, να προβληματιστείτε, να... δοκιμάσετε τη ανοχή και την αντοχή σας μαζί μου! Συνταξιδιώτες, παρεάκια, φίλοι μου, γνωστοί και άγνωστοι που σας περισσεύει μια λέξη ενθάρρυνσης για μένα, έχετε μπει όλοι στη θέση των αγαπημένων της ψυχής μου, για την αποδοχή και τη στήριξη μέσα σ΄αυτή τη μεγάλη διαδικτυακή οικογένεια που ανήκω.

     Αφήνοντας το σχόλιό σας στο τέλος αυτής της ανάρτησης μέχρι και τις 30 Σεπτεμβρίου το βράδυ, παίρνετε αυτόματα μέρος στην κλήρωση που θα πραγματοποιηθεί την 1η Οκτωβρίου και θα αναδείξει 2 τυχερές ή τυχερούς. Τα δωράκια σας θα ανακοινωθούν μαζί με τα αποτελέσματα της κλήρωσης.

Ο πρίγκηπας βάτραχος.

     Τον παλιό καλό καιρό, όταν οι ευχές βοηθούσαν ακόμα στις δύσκολες περιστάσεις, ζούσε ένας βασιλιάς. Όλες oι θυγατέρες του ήταν πανέμορφες, η μικρότερη όμως ήταν τόσο όμορφη, ώστε ακόμα κι ο ήλιος, που τόσα έχουν δει τα μάτια του, τη θαύμαζε κάθε φορά που αντίκριζε το πρόσωπο της.

     Κοντά στον πύργο του βασιλιά ήταν ένα μεγάλο και σκοτεινό δάσος. Και μέσα στο δάσος, κάτω από μια γέρικη φλαμουριά, ανάβλυζε μια πηγή. Τις πολύ ζεστές μέρες, λοιπόν, η κόρη του βασιλιά πήγαινε στο δάσος και καθόταν να δροσιστεί πλάι στα νερά της. Και για να περνάει την ώρα της, είχε ένα χρυσό τόπι, που το πετούσε ψηλά και το έπιανε πάλι. Το τόπι αυτό ήταν το πιο αγαπημένο της παιχνίδι. Να, όμως, που μια φορά ήρθαν έτσι τα πράγματα και το χρυσό τόπι της ξέφυγε.

     Η βασιλοπούλα είχε σηκώσει ψηλά τα χέρια της για να το πιάσει, αλλά ξαστόχησε κι αυτό κατρακύλησε στο χώμα κι έπεσε ίσια, μέσα στα νερά της πηγής. Η βασιλοπούλα προσπάθησε να μην το χάσει απ' τα μάτια της, το τόπι όμως εξαφανίστηκε μέσα στα νερά. Τότε η κόρη άρχισε να κλαίει κι έτσι όπως έκλαιγε άκουσε ένα βάτραχο να της λέει: "Ησύχασε κι άλλο μην κλαις. Εγώ θα σε βοηθήσω. Αλλά τι θα μου δώσεις, αν σου φέρω πίσω το χρυσό σου τόπι?".
"'Ό,τι κι αν μου γυρέψεις, καλέ μου βάτραχε", απάντησε η βασιλοπούλα.

     Ο βάτραχος, τότε, είπε : "Δεν Θέλω ούτε τα φορέματα σου, ούτε τα μαργαριτάρια σου και τα πολύτιμα πετράδια σου, ούτε τη χρυσή κορώνα που φοράς. Θέλω να μ' αγαπάς, να μ' έχεις φίλο σου και σύντροφο στα παιχνίδια σου. Να μ΄ αφήνεις να κάθομαι δίπλα σου στο τραπέζι σου, να τρώω από το χρυσό πιατάκι σου, να πίνω απ' το ποτηράκι σου και να κοιμάμαι στο κρεβατάκι σου. Αν μου τα υποσχεθείς όλα αυτά, τότε θα βουτήξω ως τον πάτο και θα σου φέρω πίσω το χρυσό σου τόπι".
 "Αχ, ναι", είπε η βασιλοπούλα, "σου υπόσχομαι πως θα έχεις ό,τι θελήσεις φτάνει να μου ξαναφέρεις το χρυσό μου τόπι".
Ο βάτραχος τότε βούτηξε και πριν περάσει πολλή ώρα, ξαναβγήκε κρατώντας στο στόμα του το χρυσό τόπι. Η κόρη, καταχαρούμενη που ξανάβρισκε το ωραίο της παιχνίδι, το άρπαξε στα χέρια της κι έφυγε τρέχοντας, γύρισε στο παλάτι και ξέχασε αμέσως τον καημένο το βάτραχο.

     Την άλλη μέρα, κάθισε στο τραπέζι μαζί με το βασιλιά μα μόλις άρχισε να τρώει απ το χρυσό της το πιατάκι, να σου ξάφνου.... πλιτς πλατς.... κάτι που ανέβαινε σερνόμενο τις μαρμάρινες σκάλες του παλατιού. Κι όταν έφτασε πάνω, χτύπησε την πόρτα και φώναξε: "Βασιλοπούλα, μικρή βασιλοπούλα, άνοιξε μου!".  Η πεντάμορφη έτρεξε να δει ποιος χτυπούσε. Αλλά όταν άνοιξε την πόρτα, αντίκρισε μπροστά της το βάτραχο. Αμέσως σφάλισε την πόρτα, τη μαντάλωσε όσο πιο γρήγορα μπορούσε και κάθισε πάλι στο τραπέζι. Η καρδιά της, όμως, είχε παγώσει από το φόβο.
     Ο βασιλιάς κατάλαβε ότι η μικρή του κόρη έτρεμε από τον πανικό και τη ρώτησε: "Παιδί μου, ποιος είναι?".
"Αχ, πατέρα", αποκρίθηκε εκείνη. "Είναι ένας απαίσιος βάτραχος". "Και τι θέλει ο βάτραχος από σένα?". "Αχ, πατέρα μου καλέ, χτες που ήμουνα στο δάσος κι έπαιζα πλάι στην πηγή, έχασα το χρυσό μου τόπι μέσα στα νερά. Έβαλα τα κλάματα κι ο βάτραχος που με άκουσε, βούτηξε και μου το έφερε πίσω. Κι επειδή επέμενε πολύ, του έταξα πως θα είμαστε φίλοι".

     Ο βασιλιάς τότε είπε : "Όταν δίνεις το λόγο σου, πρέπει να τον κρατάς. Πήγαινε και άνοιξε του". Η βασιλοπούλα πήγε, λοιπόν και του άνοιξε κι ο βάτραχος μπήκε χοροπηδώντας και την ακολούθησε μέχρι την καρέκλα της. Εκεί στάθηκε και φώναξε: "Σήκωσε με και πάρε με κοντά σου".
Η βασιλοπούλα δίστασε, ώσπου ο βασιλιάς την πρόσταξε να το κάνει. Όταν ο βάτραχος βρέθηκε στην καρέκλα, ήθελε ν' ανέβει στο τραπέζι. Κι όταν ανέβηκε και στο τραπέζι, είπε στη βασιλοπούλα: "Σπρώξε, τώρα, πιο κοντά το χρυσό πιατάκι σου, για να φάμε μαζί". Η όμορφη βασιλοπούλα έκανε πράγματι αυτό που της ζήτησε, αλλά φαινόταν πως το έκανε με κρύα καρδιά. Τέλος της είπε : "Έφαγα και χόρτασα και τώρα είμαι κουρασμένος. Πήγαινε με λοιπόν στην κάμαρα σου και στρώσε τα μεταξωτά σεντόνια στο κρεβατάκι σου, να πέσουμε για ύπνο". Η βασιλοπούλα έβαλε τα κλάματα, γιατί την φοβίζει το κρύο δέρμα του βατράχου. Όχι και να κοιμηθεί μαζί του στο ίδιο κρεβάτι! Ο βασιλιάς, όμως, θύμωσε και είπε: "Αυτόν που σε βοήθησε όταν είχες την ανάγκη του, δεν πρέπει μετά να τον ξεχνάς και να τον περιφρονείς!".

     Τότε, τον πήρε κι εκείνη με τα δυο της δάχτυλα, τον ανέβασε στην κάμαρα της και τον άφησε σε μια γωνιά. Όταν, όμως, πλάγιασε στο κρεβατάκι της, εκείνος σύρθηκε κοντά της και της είπε : "Είμαι κουρασμένος, πάρε με κοντά σου". Ο βάτραχος τρεις φορές ζητάει από την πριγκίπισσα να τον φέρει πιο κοντά της. Τις 2 πρώτες φορές, η πριγκίπισσα υπακούει. Στην τρίτη, όμως, χάνει την υπομονή της και τον πετάει στον τοίχο. Να, όμως, που πέφτοντας ο βάτραχος, δεν ήταν βάτραχος πια. Ήταν ένα βασιλόπουλο με όμορφα, καλοσυνάτα μάτια, που της εξηγεί ότι, μια μάγισσα τον είχε καταραστεί και είχε γίνει βάτραχος και μόνο μια πριγκίπισσα μπορούσε να τον πάρει από το πηγάδι.

                              

     Η πριγκίπισσα δέχεται να τον παντρευτεί και το πρωί η άμαξα του πρίγκιπα φτάνει στο παλάτι για να παραλάβει το ζευγάρι. Μέσα στην άμαξα βρισκόταν και ο πιστός υπηρέτης του πρίγκιπα, ο Χανς. Αυτός είχε λυπηθεί τόσο για την μοίρα του κυρίου του, που είχε περιζώσει την καρδιά του με 3 μεταλλικές ζώνες, για να μην σπάσει από την θλίψη. Όταν βλέπει τον κύριο του, χαίρεται τόσο που οι 3 σιδερένιες ζώνες έσπασαν η μια μετά την άλλη. Έτσι ο πρίγκιπας, η πριγκίπισσα και ο πιστός Χανς πήγαν στο παλάτι του πρίγκιπα και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα..

     Η ιστορία "Ο Πρίγκιπας Βάτραχος" ή, "Ο Σιδερένιος Χανς", είναι ένα γερμανικής προέλευσης παραμύθι και είναι η πρώτη ιστορία στην συλλογή παραμυθιών των αδερφών Γκριμ. Παρ' όλο που στην ιστορία, ο βάτραχος γίνεται πρίγκιπας όταν η πριγκίπισσα στην ιστορία τον πετάει στον τοίχο, η πιο διαδεδομένη εκδοχή λέει ότι τα μάγια λύθηκαν όταν η πριγκίπισσα φίλησε τον βάτραχο. Από αυτήν βγαίνει και το αγγλικό ρητό: "Θα πρέπει να φιλήσεις πολλούς βατράχους για να βρεις τον πρίγκιπα σου". Σύμφωνα με άλλη παραλλαγή, αρκεί ο βάτραχος απλά να περάσει την νύχτα στο μαξιλάρι της πριγκίπισσας.

     Ο μικρός βάτραχος - πορτοφόλι (η πρώτη μου απόπειρα στην τεχνική του felt), είναι το δωράκι στην τυχερή της κλήρωσης του παιχνιδο...διαγωνισμού δημιουργιών, εμπνευσμένων από κάποιο παραμύθι. Ευχαριστώ πάρα πολύ όλες τις ονειρεμένες συμμετοχές, ακόμα και για τα σχόλια που αφήσατε, έστω κι αν δεν προλάβατε να δηλώσετε συμμετοχή. Με τη βοήθεια του random η τυχερή της κλήρωσης είναι το κορίτσι και τα παραμύθια του...

                                   Καλό βράδυ και μια υπέροχη Κυριακή σε όλους σας!

Ζωή σαν παραμύθι.

     Ένα πολυαγαπημένο κλασικό παραμύθι από τη συλλογή παραμυθιών των αδελφών Γκριμ, είναι η ιστορία της χρυσομαλλούσας Ραπουνζέλ, που μιλάει για τη δύναμη της θέλησης και της αγάπης.

     Η Ραπουνζέλ είναι το παιδί που απέκτησε ένα ζευγάρι, το οποίο για πολλά χρόνια ήταν άτεκνο. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η μητέρα της επέμενε να φάει λυκοτρίβολα (κοινώς, Rapunzeln, στη γερμανική γλώσσα: ένα είδος γλυστρίδας), από το γειτονικό κήπο μιας μάγισσας. Ο πατέρας, προκειμένου να μη χαλάσει το χατήρι της εγκύου, δεν είχε άλλη επιλογή από το να μπει επανειλημμένα στον κήπο της μάγισσας και να κλέβει από τα σαλατικά. Όταν, τελικά, γίνεται αντιληπτός από τη μάγισσα, αναγκάζεται να της τάξει το πρώτο παιδί που θα φέρει στον κόσμο η γυναίκα του. Το παιδί αυτό ονομάστηκε από τη μάγισσα "Ραπουνζέλ" από τη μάγισσα, εξαιτίας των λυκοτρίβολων.

     Η μάγισσα φυλάκισε το παιδί σε έναν πύργο χωρίς πόρτα και τόσο ψηλό, που να μη μπορεί να ανέβει σκάλα.

                            

                    

     



     Ο μόνος τρόπος ν΄ανέβει η ίδια η μάγισσα ήταν να σκαρφαλώσει στα μαλλιά της Ραπουνζέλ, τα οποία της έριχνε η κοπέλα όταν η μάγισσα της έλεγε το κατάλληλο σύνθημα.

     Μια μέρα, ένα βασιλόπουλο ερωτεύτηκε παράφορα τη Ραπουνζέλ, όταν την άκουσε να τραγουδά και θέλησε να τη γνωρίσει από κοντά. Τελικά, παρακολουθώντας την, έμαθε το σύνθημα της μάγισσας και ανέβηκε στη Ραπουνζέλ. Οι δύο νέοι ερωτεύτηκαν, αλλά όταν έγιναν αντιληπτοί από τη μάγισσα, η κοπέλα εξορίστηκε σε μια ερημιά, αφού προηγουμένως η μάγισσα της έκοψε τα μαλλιά.

     Χρησιμοποιώντας τα κομμένα μαλλιά της κοπέλας, η μάγισσα κατάφερε να παγιδεύσει το βασιλόπουλο στον πύργο, όπου και του αποκάλυψε την εξορία της αγαπημένης του, πληροφορώντας το ότι δεν επρόκειτο να την ξαναδεί.

     Πανικόβλητος ο νεαρός πήδηξε από τον πύργο με αποτέλεσμα, πέφτοντας σε ένα θάμνο με αγκάθια, να χάσει το φως του. Όταν οι δύο νέοι ξανάσμιξαν μετά από μερικά χρόνια κακουχιών, η Ραπουνζέλ είχε ήδη γεννήσει τα δίδυμα παιδιά τους, τα δε δάκρυα χαράς που έβρεξαν τα μάτια του βασιλόπουλου γιάτρεψαν την όρασή του. Λίγες ημέρες μετά, το βασιλόπουλο γύρισε στο παλάτι του μαζί με την όμορφη Ραπουνζέλ και τα νεογέννητα παιδιά τους, παντρεύτηκαν κι έζησαν όλοι μαζί ευτυχισμένοι.

     Με αφορμή το παραμύθι της όμορφης Ραπουνζέλ, κατασκεύασα μία πινιάτα (piñata) για ένα λιλιπούτειο παιδικό πάρτι - τον πύργο που η μάγισσα φυλάκισε την κοπέλα - ανακυκλώνοντας χάρτινα κουτιά από μπισκότα. Στη βάση, στο κάτω μέρος του πύργου δηλαδή, κόπηκε σε σχήμα Π το άνοιγμα της πινιάτα, απ΄όπου μπορούμε να γεμίσουμε την κατασκευή μας με διάφορες... καραμελοσοκολατολιχουδιές, μπαλόνια και άλλες μικροεκπλήξεις και προστέθηκαν κορδέλες που θα βοηθήσουν στο άνοιγμά της, όταν έρθει η ώρα...

     Μόλις μου ήρθε μια ιδέα, όμως! Τι θα λέγατε για μια πρόσκληση σ΄ένα παιχνίδι με δικές σας δημιουργίες (ο,τιδήποτε μπορεί να βάλει ο νους σας...από φωτογραφία μέχρι κάποια κατασκευή, αρκεί να είναι αποκλειστικά και μόνο δικές σας), εμπνευσμένες από κάποιο παραμύθι το οποίο θα αναφέρετε? Το κάστρο της Ραπουνζέλ είναι η δική μου, εκτός συναγωνισμού, συμμετοχή. Ο διαγωνισμός ξεκινάει από σήμερα και θα ολοκληρωθεί στις 9 Μαρτίου και το δωράκι που θα σταλεί στον τυχερό/ή μετά από κλήρωση, θα είναι εξίσου... παραμυθένιο, όπως θα διαπιστώσετε σε μία από τις ημέρες που θ΄ ακολουθήσουν.

    Και μια συμβουλή... ναι, για ΄σένα λέω που είσαι εδώ τώρα: Να διαβάζεις παραμύθια, λένε πάντα την αλήθεια!!

   Θαυμάστε, τώρα, τις παραμυθένιες συμμετοχές και ανατρέξτε στα αντίστοιχα blogs, να γνωρίσετε τους δημιουργούς και τις ιστορίες τους:

  

1. Πάμε Ντίσνεϋλάντ... στρουμφίζοντας???!!!

2. Το μαγικό "Νεραϊδόσπιτο", εμπνευσμένο από το παραμύθι της Φράνση Σταθάτου, "Ήταν Κάποτε Μια Νεράιδα" !!

3. Μια "Τεμπέλα", από τα Λαϊκά Παραμύθια των Επτανήσων της Γιάννας Σέργη -εκδόσεις: Εν Πλω- έγινε αφορμή για δύο παιδικά καδράκια!!

4. Θα μπορούσε να είναι το πριγκηπικό φόρεμα, από το παραμύθι της Σταχτοπούτας! Άλλωστε, δεν έχει να ζηλέψει τίποτα περισσότερο απ΄αυτό!!

5. Η κολοκύθα μεταμορφώθηκε από τη.... νεραϊδονονά Ειρήνη σε μια ονειρική άμαξα και τα ποντικάκια που έπαιζαν εκεί γύρω, σύμφωνα με το παραμύθι της Σταχτοπούτας, έγιναν όμορφα άλογα....

6. "Κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δωσ΄της  κλώτσο να γυρίσει παραμύθι ν΄αρχινίσει.... Μια φορά κι έναν καιρό, σ΄έναν μακρινό τόπο....", ένα κορίτσι μας ταξιδεύει στον παραμυθένιο κόσμο της....