Ακροστιχίδα...

                     Θ αύματα πως γίνονται εγώ δεν πιστεύω...
                     Α λλά εσύ με διαψεύδεις και σαν νέος άπιστος Θωμάς φαντάζω...

                     Σ την πιο σκοτεινή άκρη της ψυχής μου ανάβεις ένα φως...
                     Ε ρχεσαι πάντα την κατάλληλη στιγμή για να νικήσεις τους δαίμονες μου...

                     Α κάλεστη, πανέμορφη, μυστηριώδης και επικίνδυνη...

                     Γ ια να με κάνεις να αναθεωρήσω και να πιστέψω ...
                     Α νακατεύεις τις σκέψεις και τα πιο κρυφά μου συναισθήματα....
                     Π αίρνεις το χέρι μου και με οδηγείς σε αυτό το ασφαλές μέρος...
                     Η ρεμείς την ταραγμένη μου ψυχή με ένα σου χάδι, ένα σου φιλί...

                             

 

                     Σ υνωμοσία ερωτική και εγώ χαρούμενος που είμαι το θύμα της...
                     Ω ρα σωστή να αφεθώ... Ώρα σωστή να κάνω αυτό που λέει η ακροστιχίδα μου...

                                                                                                                        Ιανός.

Υ.Γ. Η μεταμόρφωση μιας σανίδας σε νεράιδα του παραμυθιού, σαν εκείνη που ο αγαπημένος μου Ιανός συχνά αναφέρετε στα γραπτά του...

Βιογραφικό.

                                           
                                               Είμαι ο ήλιος που καίει

                                               κεφάλια σίδερα ψυχές

                                               ο επαίτης που φοβάται

                                               σκύλους κι άφτερα πουλιά

                                                είμαι γυναίκα-άντρας φυτευτής
                                                απείθαρχη σαν καταιγίδα
                                                σαν χλόη λιτή

                                                είμαι η Χάρυβδη-Σκύλα

                                                τους εραστές μου

                                                ρίχνω στα κουπιά

                                                αεί να λάμνουν

                                                στον εύμορφο πόνο

                                               είμαι ύψιστη ζωή

                                               ο ύψιστος θάνατος είμαι

                                               η μήτρα της Ίσιδος

                                               η μήτρα των σκιών

                                               νέα μητέρα

                                               μητέρα παλιά

                                               ο γιος μου άντρας μεσόκοπος

                                               αειθαλής γριά η θυγατέρα

                                               δεμένοι μέσα στο στόμα μου

                                               που λακτίζει βάρβαρα

                                               που βάρβαρα αχνίζει

                                               θρήνους ανέμους αληγείς

          

 

                                                 είμαι γη

                                                 των κοιμισμένων αιώνια

                                                 γη

                                                 των φυλακισμένων σκλάβων

                                                 θάλασσα είμαι

                                                 θύελλα πολυστρόβιλη

                                                 κυμάτων μανιασμένων

                                                 ρυάκι είμαι

                                                 ποταμού απόθεμα

                                                 Αρχή Ερμητική

                                                 Χάος και Έρεβος και Νύχτα

                                                 ημερεύω

                                                 ως βάλσαμο γέννησα

                                                 Ημέρα και Αιθέρα

   

       γλυπτό mixed media art με την τεχνική του αλουμινόχαρτου - πριν και μετά την εφαρμογή του.

                                                 πως θα μπορούσα να ξεχάσω

                                                 πως θα μπορούσα να ξεχάσω

                                                                                               Βίκυ Δερμάνη - "Βιογραφικό".