Να έρχεσαι στον ύπνο μου!
Τώρα που μας χωρίζουνε βουνά από λόγια αλόγιστα και θάλασσες, να έρχεσαι συχνά στον ύπνο μου.
Να ΄ρχεσαι πιο συχνά με αερόστατο, με ξύλινο τρενάκι, με τρεχαντήρι, υπερωκεάνιο, με τα πόδια...να ΄ρχεσαι πάντως!
Εξάπαντος να ΄ρχεσαι κάθε νύχτα, με ρούχα ή χωρίς!
"Σουσάμι, άνοιξε!", θα λέω τρις και θα σε μπάζω στ΄ όνειρο.
Στο ίδιο όνειρο πολύχρωμα μπαλόνια που τα πήρε ο αέρας να τα πάει μακρυά,
μία πάνω και μία κάτω, μεθυσμένα.
Έλα στον ύπνο μου, σε περιμένω...
να καθαρίζουμε παρέα φρέσκα φασολάκια,
να τρώμε καρμπονάρα,
να σε ταϊζω μενεξέδες, κουκουνάρια
και να σε πασπαλίζω φεγγαρόσκονη, θα δεις!
Ανάμεσα σε ερωτιδείς κι αγγέλους να πετάς εσύ, μαζί κι εγώ.
Κι αν θέλεις, θα γινόμαστε ακροβάτες, ηθοποιοί σε θίασο πλανόδιο...
έλα!
Στο ίδιο όνειρο, εμείς οι δύο να παίζουμε τρίλιζα στα κατώφλια του καλοκαιριού
Σε πύργους από φίλντισι κι ακριβό βελούδο, να κυνηγιόμαστε στο μυρωμένο λιβάδι των αισθήσεων, των παραισθήσεων...
να σε φτάνω, να σ΄αγγίζω, να σε πιάνω...
Να ΄μαι τα χέρια σου εγώ κι εσύ το πιάνο και να σε τραμπαλίζω
και να σου φτιάχνω κούνια σε ανθισμένη κερασιά να σε κουνώ, να σε ταρακουνώ.
Μόνο να έρχεσαι στον ύπνο μου κάθε νύχτα.
Τ΄άλλα θα στα πω στ΄ αφτί...
Γιατί τα όνειρα σαν τα θαύματα είναι.
Βγαίνουν αληθινά μόνο αν τα πιστεύεις...
Χρήστος Μπουλιώτης - εκδ. "Ελληνικά γράμματα"
