Υπάρχουν δύο τρόποι για να λάμπεις: είτε να αντανακλάς το φως, είτε να το δημιουργείς.

                                             " Δεν πολεμάς το σκοτάδι με σκοτάδι.

                                                 

                                                   Μόνο με το φως μπορείς." 

                            

 

    

    

     Με τη μέθοδο του μπαλονιού, αρκετό κόκκινο σπάγγο και ατλακόλ, προσπάθησα αρχικά να αντικαταστήσω τη σπασμένη φούσκα ενός παραμελημένου πορτατίφ. Μη γνωρίζοντας πως ήταν στην κατασκευαστική του μορφή, περισσότερο λειτούργησα πειραματικά και άφησα τη φαντασία μου κυριολεκτικά... να οργιάσει! Αφού στέγνωσε καλά το μπαλόνι και σκλήρυνε, σειρά είχε το decoupage. Όσο για την προσθήκη της τρέσας, νομίζω αυτή έκανε το σύνολο ακόμα πιο εντυπωσιακό.

     Η φίλη που μου το εμπιστεύθηκε ενθουσιάστηκε με το αποτέλεσμα! Στην πραγματικότητα, είναι πολύ πιο εντυπωσιακό και η αλήθεια είναι πως, οι φωτογραφίες που τραβήχτηκαν -ομολογουμένως πολύ βιαστικά και την τελευταία στιγμή- το αδικούν αρκετά.

     Η αγαπημένη μου και... παραπονιάρα (διαρκώς με... μαλώνει, ότι χάνομαι και αργώ να κάνω ανάρτηση!) Άννα με εξέπληξε πολύ ευχάριστα και με συγκίνησε, στέλνοντάς μου ένα από τα υπέροχα γούρια της, το οποίο παρέλαβα την προηγούμενη εβδομάδα. Άννα μου, δεν έχω λόγια να σ΄ευχαριστήσω για το δωράκι σου! Όμορφο, πρωτότυπο, μοσχομυριστό -λατρεύω την κανέλα!!- βρήκε κιόλας τη θέση του στο χώρο μου, αλλά και στην καρδιά μου.

     Να ενημερώσω, τέλος, πως όσον αφορά την παραμυθένια πρόσκληση μπορείτε να δηλώνετε τις συμμετοχές σας, αφήνοντάς μου σχόλιο εδώ, μέχρι και τις 9 Μαρτίου.

      Σας φιλώ κι εύχομαι ό,τι πιο δημιουργικό και υπέροχο για τη συνέχειά σας!

Η Aλίκη στη Xώρα Των Θαυμάτων! (ή, μήπως , της....Κρεμάστρας????)

         Πριν από ένα περίπου μήνα ξεκίνησε η προ(σ)κληση στη φαντασία και στη δημιουργικότητά μας δια χειρός Ρένας. Αφού λοιπόν, κάναμε ανω-κάτω τις ντουλάπες μας και τα πατάρια, ψάχνοντας ν΄ανακαλύψουμε ό,τι παρέπεμπε σε συρμάτινη κρεμάστρα.......

και καταλήξαμε...λίγο έως πολύ, κάπως έτσι..... 

   

   

καταφέραμε να δοκιμάσουμε τις...αντοχές της Ρένας μας, με αποτελέσματα τουλάχιστον αξιοθαύμαστα....έως μαγευτικά!!!!!

     Σήμερα, τελευταία μέρα του διαγωνισμού, σας παρουσιάζω τις μεταμορφώσεις 2 ακόμα κρεμαστρών, που είχαν την...τύχη - ή την ατυχία! - να πέσουν στα χέρια μου.

     Θυμάστε την ιστορία της Aλίκης από την Xώρα των Θαυμάτων? Ένα κορίτσι που, μετά την πτώση της σε μια λαγότρυπα - έχοντας ακολουθήσει έναν Λευκό Λαγό - περιπλανιέται σ΄έναν φανταστικό κόσμο? Λοιπόν, όλα ξεκίνησαν μάλλον έτσι: Μία συρμάτινη κρεμάστρα, η οποία τυλίχθηκε με αρκετό κορδόνι, για να μη γλυστράει....

.....και ντύθηκε με καμβά κεντήματος. Κυρίες μου και κύριοι ....σας παρουσιαζω την Aλίκη!!!

                   

 

                   

 

Όσο για τον φίλο της τον Λαγό? Μία ακόμα συρμάτινη κρεμάστρα, διπλωμένη στη μέση, πλαστική σίτα και.....

        ιδού ο Λαγός - επιτραπέζιο φωτιστικό:

        

             

 

           

 

                              

 

       Και το παραμύθι μου τελειώνει...κάπου εδώ. Σας διαβεβαιώνω πως το διασκέδασα όσο τίποτ΄ άλλο! Δεν φαίνεται, άλλωστε??? Ρένα μου πολλά-πολλά ευχαριστώ!!!!!!!!!!