Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δημιουργίες με δέρμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δημιουργίες με δέρμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

30 Ιουλίου 2012

...ήταν ένας κόσμος μαγικός.

       Στα βάθη ενός παραμυθένιου ωκεανού γεννιέται μια πεντάμορφη γοργόνα, η Χρυσομελένια. Φορώντας πάντα ένα μαγικό κοχύλι στο λαιμό, δώρο της μαμάς της, η μικρή γοργόνα, που βιάζεται πολύ να μεγαλώσει και να δοκιμάσει εμπειρίες για τις οποίες δεν είναι έτοιμη ακόμα, μας παρασύρει με τραγούδια και χορούς πέρα από τις χιλιόχρωμες σπηλιές, σ' ένα περιπετειώδες φανταστικό ταξίδι γεμάτο αγωνία αλλά και ευχάριστες εκπλήξεις! Έτσι, η ιστορία της παύει να είναι απλά ένα μιούζικαλ για όσους αγαπούν τα μυθικά πλάσματα του βυθού. Γίνεται πλέον ένα μιούζικαλ τόσο για εκείνους που ξέρουν να συγχωρούν λάθη και μπορούν να κατανοούν τις απερισκεψίες των δικών τους, όσο και για εκείνους που δεν περιμένουν μαγικές λύσεις. Ξέρουν μόνο να αγωνίζονται διαρκώς με τις δικές τους δυνάμεις, υπερνικώντας σταθερά τις όποιες αδυναμίες τους!!.....

       Η παραπάνω εισαγωγή αναφέρεται στο βιβλίο της Μαριλένας Καββαδά, "Το μαγικό ταξίδι της γοργόνας", ένα μουσικό παραμύθι από τις εκδόσεις Διάπλαση. Επηρεασμένη, λοιπόν, από το εν λόγω παραμύθι και έχοντας στο μυαλό μου τον επετειακό διαγωνισμό για τον ένα χρόνο Free your Inspiration της νεραϊδομαγισσούλας a pink dreamer, έφτιαξα το...μαγικό μενταγιόν-κοχύλι της Χρυσομελένιας, έτσι όπως εγώ το φαντάστηκα..


       Και μιας και αναφέρθηκα στη μαγεία, ας πούμε κι αυτό: Μια φορά, ένας μεγάλος Μάγος έτυχε να συναντήσει την ίδια την ζωή. Γεμάτος απορία τη ρώτησε ποιο είναι το μυστικό της.... Η ζωή πλημμυρισμένη από την ομορφιά και το φως της, τον κοίταξε με ένα βλέμμα γεμάτο απλότητα και του απάντησε: "Δεν χρειάζεται, Μάγε, να κάνεις μαγικά στην ζωή των άλλων ή τη δική σου, αλλά να ζεις εσύ ο ίδιος μαγικά την κάθε σου στιγμή..."

19 Σεπτεμβρίου 2011

'Ενα θέατρο είναι η ζωή, μάσκα διάλεξε αν θες κι εσύ....


      Όλα τα μάτια, ακόμα και τα πιο αθώα και τα πιο λαμπερά και τα πιο καλοσυνάτα, έχουν  τις μάσκες τους! Μάσκες που - ανάλογα τα άλλα μάτια που έχουν κάθε φορά απέναντί τους - αλλάζουν  χρώματα... σχέδια... μέγεθος. Ακόμα και ύφασμα αλλάζουν ! Άλλοτε το ύφασμα είναι βαρύ, δεν σκίζεται κι άλλοτε μοιάζει σχεδόν διάφανο, μπορεί να σκιστεί αμέσως, αρκεί το χέρι να είναι επιδέξιο, να ξέρει από χάδια καρδιάς. Και είναι λίγα τα χέρια που ξέρουν και που έτσι - με τον  τρόπο τους - μπορούν  να λυτρώσουν καρδιές. Γιατί, είναι λύτρωση η αγάπη... Δεν  είναι? Είναι το αντίθετο από τις μάσκες του καθενός μας, που είναι  απόγνωση, φόβος, ανασφάλεια....

      Όλα τα μάτια, ακόμα και πιο όμορφα - όπως βλέπουμε πάντα αυτά που αγαπάμε - φοράνε μάσκες! Μάσκες για να κρύψουν συναισθήματα, να καλύψουν  ατέλειες του χαρακτήρα και όχι του προσώπου, μάσκες για  να μην πουν, τουλάχιστον, όλη την αλήθεια. 'Η, μάλλον, τις πολλές αλήθειες! Γιατί ο άνθρωπος κουβαλάει μέσα του όχι μία, μα πολλές αλήθειες. Και μέσα σ΄αυτές, βρίσκονται πάντα αλήθειες που πονάνε. Αλήθειες δειλές, σαν  τις νυχτερίδες που φοβούνται το φως του ήλιου, δεν τολμούν να  βγουν μ΄ αυτό και περιμένουν να πέσει το σκοτάδι για να ξεμυτίσουν. Αλήθειες που γκρεμίζουν  χαρές - τις ισοπεδώνουν! - αλήθειες που πρέπει να ριχτούν στη φωτιά, να καούν μαζί με τα όνειρα, ίσως, εκείνων που δεν θα τις μάθουν ποτέ και που ακριβώς επειδή τις αγνοούν, ζουν καλά την  ζωή τους.

      Όλα τα μάτια, ακόμα και τα πιο ζεστά και τα πιο τρυφερά και τα πιο αληθινά μάτια, έχουν  τις μάσκες τους! Μάσκες για να κρύψουν  τις συσπάσεις του προσώπου τους, τα χαρακτηριστικά του, τις εμπειρίες του, τον αδίστακτο σκοπό τους. Γιατί, ο αληθινός σκοπός κάθε ανθρώπου είναι η κατάκτηση των άλλων. Και οι μάσκες οφείλουν... να απαλύνουν το "ζόρι" της κατάκτησης. Να δείξουν αυτό που δεν είναι. Για να μπορούν να θαυμάσουν οι άλλοι....

       Κι έρχονται φορές, στιγμές, γεγονότα, που όσο καλά και να είναι φορεμένες οι μάσκες, ο μασκαράς τους δεν μπορεί  να τις συγκρατήσει. Κατεβαίνουν . Ρίχνονται. Απομυθοποιούν το πρόσωπο. Οι μάσκες... πέφτουν! Τι μένει? Μια άλλη μάσκα υπάρχει πάντα... Γιατί ο άνθρωπος δεν  είναι ποτέ αληθινός... Ούτε στον εαυτό του....

                                                      Μάσκα από δέρμα:


 

Μάσκα με τεχνική quilling, από κουτάκια αναψυκτικών: