Νανούρισμα στο γιο μου.

       O πατέρας-ποιητής παραστέκεται στο άρρωστο παιδί του και υπαγορεύει στη μητέρα το παρακάτω ασυνήθιστο νανούρισμα.
          
     Ο γιος μου κρυολόγησε. Καίει στον πυρετό, ύπνος δεν τον παίρνει. Τα μάτια του βγάζουνε φωτιές. Κι η μάνα του: "Να νανουρίσω το μωρό μου", λέει. "Τι να του τραγουδήσω? "Νάνι νάνι το παιδί μου", ή το "Ας κοιμηθεί να μεγαλώσει κι ύστερα πασάς να γένει"? 
     Μα ούτε το ένα ούτε το άλλο. Η μάνα του γιου μου έτσι θα 'θελα να τον νανουρίσει:

                           Κοιμήσου, σπλάχνο μου, κοιμήσου, νάνι...
                           Στον ύπνο σου έρχεται μια θάλασσα απέραντη. Βουνά
                           τα κύματά της, φουσκώνουν αφρισμένα, λυσσομανάνε...

                           Κοιμήσου, σπλάχνο μου, κοιμήσου, νάνι...
                           Στον ύπνο σου έρχεται ένα καράβι, κι εσύ στη γέφυρα
                           του καπετάνιου. Στα δεξιά σου, το κύμα που χτυπιέται,
                           και στα ζερβά σου... Για δες το που σε πολεμάει...
                           Μα μη σε νοιάζει, γιε μου, μη φοβάσαι! Οι μηχανές δουλεύουνε
                          σαν την καρδιά σου. Το σκαρί γερό και το τιμόνι στα χέρια σου...

                           Κοιμήσου, σπλάχνο μου, κοιμήσου, νάνι...
                           Πελώρια αέρινη γέφυρα δένει τα περιγιάλια.
                           Στ' αστραφτερό δοκάρι της εσύ αγναντεύεις.
                           Κοίτα κάτω, μη ζαλιστείς. Κοίτα πάνω,
                           το κεφάλι σου λες κι ακουμπάει στον ουρανό...

                           Κοιμήσου, σπλάχνο μου, κοιμήσου, νάνι...
                           Τι πολλά βιβλία είν' αυτά; Όλα τα έχεις διαβάσει;
                           Ρυτίδες στο μέτωπό σου, τα μαλλιά σου κατάλευκα.
                           Τα μάτια σου είναι τα μόνα στη γη που έχουν καταλάβει.
                           Το πρόσωπό σου όμορφο σαν την αιωνιότητα.
                           Μην αμφιβάλλεις, μη φοβάσαι μη και δεν βρήκες ό,τι έψαχνες.
                           Διάβαζε πολεμώντας, διάβαζε αυτό που διαβάζεις
                            χωρίς να το ξεχωρίζεις από τη μάχη...

                            Κοιμήσου, σπλάχνο μου, κοιμήσου, νάνι...
                            Άκου, φωνές ακούς. Κοίτα τι όμορφα χρώματα που βλέπεις...
                            Τα χέρια σου χαϊδεύουν το μάρμαρο, και να, του δίνουν το πιο σταθερό,
                            το πιο ζωντανό σχήμα...

                            Κοιμήσου, σπλάχνο μου, κοιμήσου, νάνι...
                            Άφοβος σαν θαλασσινός, μάστορας δημιουργός,
                            φιλόσοφος γνώστης και καλλιτέχνης τολμηρός, έτσι να γίνεις...
                            Κοιμήσου, σπλάχνο μου, κοιμήσου, νάνι...

                                                                                 Ναζίμ Χικμέτ - Το ερωτευμένο σύννεφο.

     Οι καλοί μπαμπάδες δίνουν στα παιδιά τους ρίζες και φτερά. Ρίζες για να νιώθουν πού είναι το σπίτι τους και φτερά για να πετάξουν μακριά ελεύθερα. Χρόνια πολλά, στον μπαμπά μου... στο μπαμπά σου... στους μπαμπάδες όλου του κόσμου!

               

 

Σαν ένας άλλος Δον Κιχώτης να κυνηγώ θαλάσσιους ανεμόμυλους.

   
     Λατρεύω τα βιβλία! Λατρεύω ακόμα και το άρωμα της τυπωμένης μελάνης τους! Είμαι ένας "αναγνώστης", από την παιδική μου ηλικία, με όλη τη σημασία της λέξης, που πραγματικά...καταβροχθίζει το περιεχόμενό τους! Έχω περάσει και συνεχίζω να περνάω, αρκετό -έως πολύ- χρόνο μαζί τους. Αρκετές φορές έχω θυσιάσει τον ύπνο μου, προκειμένου να τελειώσω την ανάγνωση ενός συγκεκριμένου βιβλίου.

     Ένα βιβλίο μπορεί να γίνει οδηγός μας.... Να μας βοηθήσει να βρούμε λύση, όταν αντιμετωπίζουμε μια δυσκολία. Ένα κωμικού περιεχομένου βιβλίο θα μας δώσει χαρά, σε στιγμές που θα είμαστε λυπημένοι. Ένα βιβλίο μπορεί να μας ταξιδέψει, να μας συντροφεύσει, να μας μυήσει, να μας ξεκουράσει, να μας διδάξει, να μας πληροφορήσει, να μας ξεναγήσει... Ένα καλό βιβλίο είναι ένας καλός φίλος.

      Παρ΄όλα αυτά, υπάρχουν χιλιάδες βιβλία τα οποία δεν θα ξαναδιαβαστούν. Ποτέ. Και αυτό είναι γεγονός, όσο βιβλιόφιλος κι αν είναι κάποιος. Πόσες φορές δεν έχουμε συναντήσει όλοι μας πεταμένα, ή έστω εγκαταλελειμένα βιβλία, δίπλα σε κάδους απορριμάτων? Από παλιές εγκυκλοπαίδειες μέχρι...τηλεφωνικούς καταλόγους.

      Η τεχνική του διπλώματος των σελίδων ενός βιβλίου που δεν πρόκειται να ξαναδιαβάσεις, πέρα του ότι είναι μια μορφή ανακύκλωσης για το ίδιο το βιβλίο, αποτελεί και μια μορφή Τέχνης με εντυπωσιακά αποτελέσματα! Ένα είδος...origami για βιβλία, κατά το οποίο ξεκινάς να διπλώνεις τις σελίδες μ΄έναν συγκεκριμένο τρόπο...

                 

 

      Με καλοκαιρινή διάθεση και με μεγάλη περιέργεια για τη συγκεκριμένη τεχνική, σας παρουσιάζω την πρώτη μου δημιουργία. Εύκολη στην κατασκευή της, διασκεδαστική και ιδιαίτερα χρηστική, αφού πέρα από τη διακοσμητική της χρήση, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως βιβλιοστάτης.

                       

 

     " Ή, ακόμα και για την τοποθέτηση και οργάνωση των επαγγελματικών καρτών πάνω σ΄ένα γραφείο...", κάνω μια δεύτερη σκέψη.

       Τι λέτε? Δεν αξίζει τον κόπο να δώσουμε μια δεύτερη ευκαιρία στα βιβλία μας? Κατά περιόδους, σας υπόσχομαι ν΄ακολουθήσουν κι άλλες ανάλογες δημιουργίες και θα ήμουν ιδιαίτερα χαρούμενη να έβλεπα και τα δικά σας αποτελέσματα, αν αποφασίσετε ν΄ασχοληθείτε.

       Παρεάκια μου αγαπημένα, σας εύχομαι καλό υπόλοιπο καλοκαιριού, όπου κι αν βρίσκεστε, ό,τι κι αν κάνετε! Να περνάτε όμορφα και να ζείτε τις στιγμές...

       Υ.Γ. Έβγαλα φωτογραφίες - εκ των υστέρων- χρησιμοποιώντας κάποιο άλλο βιβλίο που περιμένει...υπομονετικά τη σειρά του να ανακυκλωθεί, για να σας λύσω τις όποιες απορίες σχετικά με τον τρόπο που διπλώθηκαν οι σελίδες, για να σχηματίσουν τον ανεμόμυλο. Ελπίζω να σας βοηθήσουν... Ξεκινάτε από το εξώφυλλο και προχωρώντας με την ίδια διαδικασία, ολοκληρώνεται με το δίπλωμα του οπισθόφυλλου. Στο τέλος, κόλλησα με ατλακόλ εξώφυλλο και οπισθόφυλλο μαζί... Για τη συγκεκριμένη κατασκευή χρησιμοποιήθηκε ένα βιβλίο 340 σελίδων.

       Συγχωρέστε μου την...άγνοια σχετικά με τη δημιουργία videos (step to step). Που θα μου πάει, όμως...? Κάποια στιγμή θα το μάθω κι αυτό!