Η μικρή 7 χρονη Dorie Cooper που ζούσε στην Αγγλία το 1943, πήγε μαζί με τη μητέρα της στο νοσοκομείο για να επισκεφτεί τον θείο της που είχε τραυματιστεί στον πόλεμο. Η μικρή και παρατηρητική Ντόρι λυπόταν τον θείο της, καθώς ήταν πολύ στενοχωρημένος, αφού του είχαν ακρωτηριάσει το δεξί του πόδι, εξαιτίας μιας νάρκης στο πεδίο του πολέμου.
Στη προσπάθεια της να του φτιάξει τη διάθεση, τον παρότρυνε: "Θα σχεδιάσεις, σε παρακαλώ, ένα πουλί για μένα?".
Παρ' όλο που η διάθεσή του μόνο για ζωγραφική δεν ήταν, αποφάσισε να κάνει ό,τι του παρήγγειλε η ανιψιά του. Στο παράθυρο του δωματίου του νοσοκομείου ένας επίμονος κοκκινολαίμης "πόζαρε", χορεύοντας επιδεικτικά. Κι αυτό ήταν το μοντέλο που "ενέπνευσε" τον τραυματισμένο στρατιώτη.
Σαν είδε το αποτέλεσμα στο χαρτί της "απόπειρας" ζωγραφικής του θείου της με το πουλί, η Ντόρι έσκασε σε αυθόρμητα και δυνατά γέλια, δηλώνοντας πως - αν και δεν ήταν πολύ καλός καλλιτέχνης ο θείος - παρ' όλα αυτά, θα κρεμούσε την εικόνα στο δωμάτιό της. Η ειλικρινής παιδική άποψη και η πραγματική χαρά της, δημιούργησε πολύ καλύτερη διάθεση στον νοσηλευόμενο, όπως και στους υπόλοιπους τραυματίες του δωματίου, που είχαν βάλει τα γέλια με την 7χρονη "αυστηρή κριτικό τέχνης".
Τις επόμενες φορές που η μικρή Ντόρι ξαναπήγε στον θείο της, στήθηκε ένας ανεπίσημος διαγωνισμός ζωγραφικής από τους τραυματίες στρατιώτες, με σκίτσα, απεικονίσεις και σχέδια πουλιών. Μέσα σε αρκετούς μήνες, ολόκληροι οι τοίχοι του θαλάμου διακοσμήθηκαν με σχέδια πουλιών και η αλήθεια είναι, ότι τα περισσότερα γεννούσαν πολύ γέλιο, κάτι, όμως, που ήταν τόσο καλοδεχούμενο σε ένα τέτοιο χώρο, όπως το νοσοκομείο.
3 χρόνια αργότερα, η Ντόρι έχασε τη ζωή της από ένα αυτοκίνητο. Στην κηδεία της, το φέρετρό της ήταν γεμάτο με εικόνες πουλιών που είχαν φτιάξει στρατιώτες, νοσοκόμες και γιατροί, από τον θάλαμο όπου βρισκόταν ο θείος της. Από τότε, αυτοί οι άνδρες και οι γυναίκες τιμώντας το κοριτσάκι που έφερε ελπίδα στον θάλαμο όπου βασίλευε ο πόνος, ξεκίνησαν κάθε 8η Απριλίου -που ήταν τα γενέθλια της γελαστής Ντόρι - να ζωγραφίζουν πουλιά. Το παράξενο αυτό "κίνημα" πήρε το όνομα Draw a Bird Day και αναπτύχθηκε μέσω αυτών των στρατιωτών, του ιατρικού προσωπικού και των οικογενειών τους.
Στις μέρες μας, έφτασε να εορτάζεται παγκοσμίως ως ένας τρόπος έκφρασης της χαράς, για τα πιο απλά πράγματα στη ζωή και ως ένας τρόπος, για να βοηθηθούν οι στρατιώτες παντού, να ξεχάσουν τον πόλεμο, τα βάσανα και τις κακουχίες, έστω και για μικρό χρονικό διάστημα. Και συνηθίζεται κάθε 8η του Απρίλη, στη μνήμη της Ντόρι, όσοι γνωρίζουν την ιστορία της, να ζωγραφίζουν ένα πουλί και να το μοιράζονται με κάποιον που επιλέγουν.
