8 Φεβρουαρίου 2014

Ζωή σαν παραμύθι.

     Ένα πολυαγαπημένο κλασικό παραμύθι από τη συλλογή παραμυθιών των αδελφών Γκριμ, είναι η ιστορία της χρυσομαλλούσας Ραπουνζέλ, που μιλάει για τη δύναμη της θέλησης και της αγάπης.

     Η Ραπουνζέλ είναι το παιδί που απέκτησε ένα ζευγάρι, το οποίο για πολλά χρόνια ήταν άτεκνο. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η μητέρα της επέμενε να φάει λυκοτρίβολα (κοινώς, Rapunzeln, στη γερμανική γλώσσα: ένα είδος γλυστρίδας), από το γειτονικό κήπο μιας μάγισσας. Ο πατέρας, προκειμένου να μη χαλάσει το χατήρι της εγκύου, δεν είχε άλλη επιλογή από το να μπει επανειλημμένα στον κήπο της μάγισσας και να κλέβει από τα σαλατικά. Όταν, τελικά, γίνεται αντιληπτός από τη μάγισσα, αναγκάζεται να της τάξει το πρώτο παιδί που θα φέρει στον κόσμο η γυναίκα του. Το παιδί αυτό ονομάστηκε από τη μάγισσα "Ραπουνζέλ" από τη μάγισσα, εξαιτίας των λυκοτρίβολων.

     Η μάγισσα φυλάκισε το παιδί σε έναν πύργο χωρίς πόρτα και τόσο ψηλό, που να μη μπορεί να ανέβει σκάλα.


     



     Ο μόνος τρόπος ν΄ανέβει η ίδια η μάγισσα ήταν να σκαρφαλώσει στα μαλλιά της Ραπουνζέλ, τα οποία της έριχνε η κοπέλα όταν η μάγισσα της έλεγε το κατάλληλο σύνθημα.


     Μια μέρα, ένα βασιλόπουλο ερωτεύτηκε παράφορα τη Ραπουνζέλ, όταν την άκουσε να τραγουδά και θέλησε να τη γνωρίσει από κοντά. Τελικά, παρακολουθώντας την, έμαθε το σύνθημα της μάγισσας και ανέβηκε στη Ραπουνζέλ. Οι δύο νέοι ερωτεύτηκαν, αλλά όταν έγιναν αντιληπτοί από τη μάγισσα, η κοπέλα εξορίστηκε σε μια ερημιά, αφού προηγουμένως η μάγισσα της έκοψε τα μαλλιά.

     Χρησιμοποιώντας τα κομμένα μαλλιά της κοπέλας, η μάγισσα κατάφερε να παγιδεύσει το βασιλόπουλο στον πύργο, όπου και του αποκάλυψε την εξορία της αγαπημένης του, πληροφορώντας το ότι δεν επρόκειτο να την ξαναδεί.


     Πανικόβλητος ο νεαρός πήδηξε από τον πύργο με αποτέλεσμα, πέφτοντας σε ένα θάμνο με αγκάθια, να χάσει το φως του. Όταν οι δύο νέοι ξανάσμιξαν μετά από μερικά χρόνια κακουχιών, η Ραπουνζέλ είχε ήδη γεννήσει τα δίδυμα παιδιά τους, τα δε δάκρυα χαράς που έβρεξαν τα μάτια του βασιλόπουλου γιάτρεψαν την όρασή του. Λίγες ημέρες μετά, το βασιλόπουλο γύρισε στο παλάτι του μαζί με την όμορφη Ραπουνζέλ και τα νεογέννητα παιδιά τους, παντρεύτηκαν κι έζησαν όλοι μαζί ευτυχισμένοι.

     Με αφορμή το παραμύθι της όμορφης Ραπουνζέλ, κατασκεύασα μία πινιάτα (piñata) για ένα λιλιπούτειο παιδικό πάρτι - τον πύργο που η μάγισσα φυλάκισε την κοπέλα - ανακυκλώνοντας χάρτινα κουτιά από μπισκότα. Στη βάση, στο κάτω μέρος του πύργου δηλαδή, κόπηκε σε σχήμα Π το άνοιγμα της πινιάτα, απ΄όπου μπορούμε να γεμίσουμε την κατασκευή μας με διάφορες... καραμελοσοκολατολιχουδιές, μπαλόνια και άλλες μικροεκπλήξεις και προστέθηκαν κορδέλες που θα βοηθήσουν στο άνοιγμά της, όταν έρθει η ώρα...

     Μόλις μου ήρθε μια ιδέα, όμως! Τι θα λέγατε για μια πρόσκληση σ΄ένα παιχνίδι με δικές σας δημιουργίες (ο,τιδήποτε μπορεί να βάλει ο νους σας...από φωτογραφία μέχρι κάποια κατασκευή, αρκεί να είναι αποκλειστικά και μόνο δικές σας), εμπνευσμένες από κάποιο παραμύθι το οποίο θα αναφέρετε? Το κάστρο της Ραπουνζέλ είναι η δική μου, εκτός συναγωνισμού, συμμετοχή. Ο διαγωνισμός ξεκινάει από σήμερα και θα ολοκληρωθεί στις 9 Μαρτίου και το δωράκι που θα σταλεί στον τυχερό/ή μετά από κλήρωση, θα είναι εξίσου... παραμυθένιο, όπως θα διαπιστώσετε σε μία από τις ημέρες που θ΄ ακολουθήσουν.


    Και μια συμβουλή... ναι, για ΄σένα λέω που είσαι εδώ τώρα: Να διαβάζεις παραμύθια, λένε πάντα την αλήθεια!!

   Θαυμάστε, τώρα, τις παραμυθένιες συμμετοχές και ανατρέξτε στα αντίστοιχα blogs, να γνωρίσετε τους δημιουργούς και τις ιστορίες τους:
  
1. Πάμε Ντίσνεϋλάντ... στρουμφίζοντας???!!!


2. Το μαγικό "Νεραϊδόσπιτο", εμπνευσμένο από το παραμύθι της Φράνση Σταθάτου, "Ήταν Κάποτε Μια Νεράιδα" !!


3. Μια "Τεμπέλα", από τα Λαϊκά Παραμύθια των Επτανήσων της Γιάννας Σέργη -εκδόσεις: Εν Πλω- έγινε αφορμή για δύο παιδικά καδράκια!!


4. Θα μπορούσε να είναι το πριγκηπικό φόρεμα, από το παραμύθι της Σταχτοπούτας! Άλλωστε, δεν έχει να ζηλέψει τίποτα περισσότερο απ΄αυτό!!


5. Η κολοκύθα μεταμορφώθηκε από τη.... νεραϊδονονά Ειρήνη σε μια ονειρική άμαξα και τα ποντικάκια που έπαιζαν εκεί γύρω, σύμφωνα με το παραμύθι της Σταχτοπούτας, έγιναν όμορφα άλογα....



6. "Κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δωσ΄της  κλώτσο να γυρίσει παραμύθι ν΄αρχινίσει.... Μια φορά κι έναν καιρό, σ΄έναν μακρινό τόπο....", ένα κορίτσι μας ταξιδεύει στον παραμυθένιο κόσμο της....


3 Φεβρουαρίου 2014

Liebster Award.




     Βραβείο από 3 αγαπημένους φίλους παρέλαβα προ ημερών και υποσχέθηκα να παίξω, απαντώντας με χαρά στις ενδιαφέρουσες ερωτήσεις τους. Ευχαριστώ πάρα πολύ, με τη σειρά που παρέλαβα το βραβείο, τη Marilena, τη Λιακάδα και τον Ξύλινο Ιππότη, που με έβαλαν στο παιχνίδι τους.

     Οι κανόνες του βραβείου είναι:
1. Να γράψεις 11 πράγματα για τον εαυτό σου
2. Να απαντήσεις στις 11 ερωτήσεις αυτού που σου έκανε tag και να γράψεις 11 ερωτήσεις γι΄αυτούς που θα κάνεις εσύ tag
3. Βράβευσε 11 άτομα 
4. Ενημερώνεις τα άτομα που βράβευσες

     Βαθιά ανάσα και...ξεκινάμε:

1. Να γράψεις 11 πράγματα για τον εαυτό σου: Μόνο 11?? (...αστειεύομαι, καλέ!). Λοιπόν... παθιασμένη, αστεία, κοινωνική, πεισματάρα, ανήσυχη, γενναιόδωρη, έξυπνη, συναισθηματική, παιδί...διαμάντι, πάντα αμφισβητώ και πάνω, μα πάνω, πάνω απ΄όλα και ειλικρινά... πιο πάνω δεν γίνεται... υπερβολικά μετριόφρων!!!!

     Οι απαντήσεις στις ερωτήσεις της Μαριλένας:

1. Ποιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι αυτή την εποχή?

♪♫•*¨*•.¸¸¸¸.•*¨*•♫♪♪♫•*¨*•.¸¸¸¸.•*¨*•♫♪

♪♫•*¨*•.¸¸¸¸.•*¨*•♫♪♪♫•*¨*•.¸¸¸¸.•*¨*•♫♪♪♫•*¨*•.¸¸¸¸.•*¨*•♫♪

2. Ο κόσμος να χαλάσει, εσύ... θα κρατήσω το λόγο μου! 

3. Μετανιώνεις... μετανιώνει... μετανιώνουμε... μετανιώνετε...μετανιώνουν!

4. Θα ήθελες να είχες γεννηθεί... αναίσθητη!

5. Ποιο βιβλίο νιώθεις ότι περιγράφει την ζωή σου? 


6. Αν σου έλεγα να ταξίδευες με τον Τιτανικό, ενώ θα γνώριζες ότι δε θα σωζόσουν στο τέλος, θα ανέβαινες στο πλοίο όμως, αν σου έλεγα ότι θα έσωζες ζωές? Υπάρχει και κουρτίνα...3 (???) στις επιλογές?.... Όχι? Εντάξει, λοιπόν! Θα ανέβαινα, θα έσωζα και θα σωζόμουν (τουλάχιστον θα το πάλευα)... κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

7. Ποιος ονόμασε τον πλανήτη μας Γη? Μαριλένα μου, η... χρόνια απορία σου βρήκε τον άνθρωπό της: εμένα! (...δεν θέλω γελάκια, παρακαλώ!). Για χάρη σου, θα αποκαλύψω...το μυστικό! Έτοιμη?... Μάθε, λοιπόν, πως είναι, μάλλον, απίθανο να πούμε με σιγουριά, ποιος ονόμασε τον πλανήτη μας Γη. Το πιθανότερο είναι, ότι ποτέ δεν δόθηκε επίσημα αυτό το όνομα, αλλά ήρθε σαν κάτι το φυσιολογικό. "Γη" είναι η λέξη που χρησιμοποιούμε για το έδαφος, εκεί που πατάμε και πολλοί πιστεύουν πως ήταν ο πρώτος περιγραφικός όρος που δόθηκε για τον πλανήτη, το οποίο καθιερώθηκε στη συνέχεια σαν όνομα. Μία άλλη εκδοχή αιτιολόγησης της ονομασίας Γη, θεωρεί ότι προέρχεται από την αρχαιοελληνική θεά Γαία, όπου μαζί με τον Ουρανό ήταν οι πρώτοι θεοί που κατοίκησαν τον πλανήτη.

8. Αν ήσουν χρώμα θα ήσουν... πορφυρό. 

9. Αν έπαιζε ένας ηθοποιός εσένα, σε έργο για την ζωή σου, θα ήταν ο/η....και γιατί? Ουίλιαμ Σαίξπηρ (εκτός από θεατρικός συγγραφέας και ποιητής, υπήρξε και ηθοποιός) ...to be or not to be?

10. Θα έλεγες ψέματα σε κάποιον ετοιμοθάνατο, έστω και για να μην τον στεναχωρήσεις? Ναι, ασυζητητί. 

11. Θα προτιμούσες να ήσουν φύλακας άγγελος ή τιμωρός? Άγγελος θεραπευτής.

     Οι ερωτήσεις της Λιακάδας:

1. Ποια νομίζεις ότι είναι η μεγαλύτερή σου κατάκτηση? Αυτή που διαρκεί μέχρι την επόμενη.

2. Φιλία ή Έρωτας και γιατί? Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα! Και τα δύο έχουν το τίμημά τους.

3. Το μεγαλύτερο λάθος της ζωής σου ήταν... ανθρώπινο.


4. Κλείνεις τα μάτια και όταν τα ανοίγεις βρίσκεσαι μπροστά σε ένα καθρέφτη, τι βλέπεις? Φτου μου, μη με ματιάσω!

5. Σ΄αρέσει να ακροβατείς στη red thin line ή να ξεπερνάς τα όρια? Πάντα των άκρων, μαύρο ή άσπρο. 

6. Το αεροπλάνο που επιβαίνεις πέφτει κι εσύ έχεις μόνο δύο αλεξίπτωτα. Σε ποιον μπλόγκερ θα έδινες το δεύτερο? Α μπε μπα μπλομ του κίθε μπλομ, α μπε μπα μπλοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοο......

7. Πρέπει να φύγεις... μετανάστης... σε άλλο πλανήτη...τι σε πονάει που θ΄αφήσεις πίσω? Για να πάρω μια τέτοια απόφαση να εξαφανιστώ από προσώπου γης, θα σημαίνει ότι... μάλλον θα έχω απηυδήσει για πάρα πολλούς και σημαντικότατους λόγους. Συνεπώς, "φεύγω κι αφήνω πίσω μου συντρίμμια..."...

8. Γίνεται ένα ναυάγιο και βρίσκεσαι στη θάλασσα... δεν υπάρχει σωσίβιο, αλλά βλέπεις μια σανίδα και γραπώνεσαι επάνω της... για μέρες είναι η μόνη σου σωτηρία... μέχρι που από μακριά βλέπεις ξηρά στον ορίζοντα... ένα νησί... οδηγείς τη σανίδα σου προς τα κει. Τι είναι το πρώτο πράγμα που κάνεις βγαίνοντας στην ξηρά? Κάτσε να φτιάξω λίγο το μαλλί, μην εμφανιστεί κανένας...ρεπόρτερ από το πουθενά!

9. Ποιο απ΄όλα τα δεινά θα ήθελες να εξαλείψεις από την Ελλάδα? (αυστηρώς ΜΟΝΟ μία επιλογή!) Το Δ.Ν.Τ., τη διαφθορά, τη νοοτροπία των Ελλήνων? Τη νοοτροπία των Ελλήνων, τον κύριο παράγοντα διαιώνισης της διαφθοράς.

10. Γάτα, Σκύλος ή τίποτε τριχωτό, γιατί είσαι σιχασιάρης? Γάτα και σκύλος και κουνελάκι και... και...

11. Με το σταυρό στο χέρι ή με το προφυλακτικό στο χέρι? Στην ζωή, είναι αλήθεια, ότι συνήθως παίρνουμε αυτό που διεκδικούμε και όχι αυτό που δικαίως αξίζουμε. Ακόμη και στη διεκδίκηση, ωστόσο κι επειδή ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα, με το σταυρό στο χέρι. (Το... προφυλακτικό, αχρείαστο να ΄ναι, ας παραμείνει στο πορτοφόλι!)

     Οι ερωτήσεις του Ιππότη:

1. Αγαπημένη συνήθεια: Πρωινός καφές για δύο.

2. Κακή συνήθεια? Η σοκολάτα

3. Αγαπημένο ποίημα: "Όπως ο Κερέμ" - Ναζίμ Χικμέτ: "...αν δεν καώ εγώ, αν δεν καείς εσύ, αν δεν καούμε εμείς, πως θα γενούνε τα σκοτάδια λάμψη?"

4. Αγαπημένο βιβλίο: Ένα από τα πολλά, Οι Άθλιοι του Ουγκώ.

5. Αγαπημένος καλλιτέχνης (οποιασδήποτε Τέχνης): Salvador Felip Jacint Dalí Domènech, με άλλα λόγια... ο Σαλβαδόρ Νταλί.

6. Τι είναι φτώχεια? Όταν χάνεις την αγάπη για το καλό και την αλήθεια.

7. Τι είναι ευτυχία? Οι μικροί παράδεισοι που χαμογελάει η ψυχή μας.

8. Υπάρχει Θεός? "Πιστεύω σ΄ένα Θεό, Ακρίτα, Διγενή, στρατευόμενο πάσχοντα μεγαλοδύναμο, όχι παντοδύναμο, πολεμιστή στ΄ακρότατα σύνορα, στρατηγό αυτοκράτορα σε όλες τις φωτεινές δυνάμεις, τις ορατές και αόρατες. Πιστεύω στ΄ αναρίθμητα, εφήμερα προσωπεία που πήρε ο Θεός στους αιώνες και ξεκρίνω πίσω από την απαυτή ροή του την ακατάλυτη ενότητα. Πιστεύω στον άγρυπνο βαρύν αγώνα Του, που δαμάζει και καρπίζει την ύλη την ζωοδόχα, πηγή φυτών και ανθρώπων. Πιστεύω στην καρδιά του ανθρώπου, το χωματένιο αλώνι, όπου μέρα και νύχτα παλεύει ο Ακρίτας με το θάνατο......" (Ασκητική- Ν. Καζαντζάκης)

9. Τι είναι σκέψη? Το παιδί της δράσης.

10. Τι είναι μοίρα και ποιος την ορίζει? Πολλοί συγχέουν τη μοίρα με το πεπρωμένο, δύο εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους έννοιες. Η Μοίρα εξαρτάται από εμάς, το Πεπρωμένο μας από άλλους παράγοντες.

11. Και τι αλήθεια είναι καλό? Η ανώτερη θρησκεία στην ψυχή του ανθρώπου. Καλό δεν είναι να μην αδικείς, αλλά να μην θέλεις να αδικήσεις...

     Φτάνοντας αισίως στο τέλος του παιχνιδιού, να ενημερώσω πως δεν έχω πρόθεση να...παιδέψω καμία φίλη ή φίλο με δικές μου ερωτήσεις, μιας και όπως παρατήρησα, οι περισσότερες/οι ήδη το έχετε παραλάβει και μάλιστα στην... πολλαπλή εκδοχή του! 
     Καλό και δημιουργικό μήνα σε όλους σας, από μένα και τη μικρή Λαλού, η οποία ετοιμάστηκε και στολίστηκε για να επισκεφθεί το Δελφινάκι και να λάβει μέρος στο λιλά διαγωνισμό του...


21 Ιανουαρίου 2014

Εμείς!

 
     "Έμαθες καλά τις αντωνυμίες.... Δεν αντιλέγω. 


     Πάντα σ΄ακούω να λες: Εγώ..........εσύ...........αυτός.......εσείς...........αυτοί.....................

    

     Ε! Φίλε... Υπάρχει κι ένα ρημάδι ΕΜΕΙΣ.........


     Γιατί μονίμως το ξεχνάς?"

11 Ιανουαρίου 2014

Ο Άγιος Βασίλης και τα δώρα του.

   
     Διαλέγω δώρο για ΄σένα σημαίνει, νοιάζομαι, ασχολούμαι, σε παρατηρώ, αφιερώνω χρόνο, σου δίνω προσοχή... Ακριβά ή όχι, φανταχτερά ή μη, η πολύτιμη αξία των δώρων έχει να κάνει με όλα τα όμορφα συναισθήματα που περικλείονται στη συσκευασία τους και όχι με το πόσο κοστίζουν. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι τα πιο ξεχωριστά και ιδιαίτερα δώρα είναι εκείνα στα οποία έχει "ξοδευτεί" απλόχερα συναίσθημα, φαντασία, χρόνος, χαρά και όχι χρήματα.

     Επιπλέον, το τελετουργικό της αφαίρεσης του περιτυλίγματος κάνει την καρδιά να χτυπάει διαφορετικά και να μας γυρίζει πίσω, στην χαρά της παιδικής μας ηλικία. Και από μόνο του, αυτό το συναίσθημα είναι τόσο δυνατό, που κάνει ένα δώρο ανεκτίμητο.

     Δωράκια φτιάχτηκαν για την περίοδο των γιορτινών ημερών για να μοιραστούν σε αγαπημένα πρόσωπα, σε συνδυασμό με γλυκά και λαχταριστή σπιτική μαρμελάδα πορτοκάλι.
  • Μοσχομυριστά σαπούνια λεβάντας με decoupage...

  • αρωματικά πουγκάκια γεμισμένα με λεβάντα, καρφιτσούλες και μικροκοσμήματα....

  • Στολίδια-γούρια για το Χριστουγεννιάτικο δέντρο...

  • Κουμπαράδες (...παλιά μου τέχνη κόσκινο, Ρένα!!), για τους λιλιπούτειους μικρούς μας φίλους στο νηπιαγωγείο. Όχι ένας και δύο... ούτε, καν, τρεις ή τέσσερις. 24, παρακαλώ, και τα μικρά πέταξαν από τη χαρά τους...



     Ανεκτίμητα και μοναδικά, όμως, είναι και τα γιορτινά δώρα που παρέλαβα:
  • Η υπέροχη ευχετήρια κάρτα από την Αθηνά και το mylovablebaby, με αφορμή τη συμμετοχή μου στην πρόσκληση Handmade Xmas Cards Swap...

  • Το ονειρικό στεφανάκι της Φιλίας -αυτό κι αν ήταν μια συγκινητική έκπληξη, γιατί απλούστατα εμφανίστηκε απροειδοποίητα!

  • Το καταπληκτικό μου δωράκι από τη μυστική ανταλλαγή δώρων που διοργάνωσε η Μαριλένα μας, ή, αλλιώς... Μy Secret Santa Swap, με αποστολέα το ΜαΘε...



     Όσα "ευχαριστώ" και να πω ή να γράψω, πόσο λίγα θα είναι μπροστά στα συναισθήματα που ένοιωσα με την παραλαβή τους! Ευχαριστώ, ωστόσο, τόσο πολύ την Αθηνά, τη Φιλία, το ΜαΘε και τη Μαριλένα για τις όμορφες δημιουργίες, τη σκέψη και το χρόνο που αφιέρωσαν στα μικρά τους κομψοτεχνήματα που μου έστειλαν! Ανέκαθεν πίστευα, πως καθετί χειροποίητο κλείνει μέσα του κάτι από την ψυχή και την προσωπικότητα του δημιουργού του. Συστατικά που το κάνουν ξεχωριστό τόσο για το δωρητή του, όσο και για τον παραλήπτη του. 

     Άφησα για το τέλος, όμως -και ζητώ συγγνώμη, γιατί δεν θέλω να  παρεξηγηθούν οι παραπάνω φίλες μου- το ομορφότερο, ίσως και πιο ιδιαίτερο δώρο που έχω λάβει στη μέχρι τώρα ζωή μου, κατασκευασμένο από τα δικά μου παιδιά.


     Παιδιά με αισιοδοξία, προσδοκία και προσμονή. Παιδιά με μεγάλη καρδιά κι ακόμα μεγαλύτερο χαμόγελο. Και σαν εθελόντρια, το να απασχολώ αυτά τα παιδιά -αλλά και τους γονείς τους- με κούκλες, κατασκευές και διάφορες άλλες δημιουργίες που και τα ίδια συμμετέχουν, είναι κάποια από τα μικρά μου "όπλα", με τα οποία μπορώ να ταξιδέψω το μυαλό τους έξω από τον ψυχρό κόσμο των ιατρικών εξετάσεων και των χημειοθεραπειών.


     Κλείνοντας εδώ, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω πάρα πολύ όλες/ους σας από καρδιάς, αγαπημένα μου παρεάκια, για τις γλυκές ευχές σας πριν, κατά τη διάρκεια, αλλά και με τον ερχομό της νέας χρονιάς. Εύχομαι οι μέρες σας να είναι τόσο φωτεινές όσο τα χαμόγελα σας!!

3 Ιανουαρίου 2014

Να ονειρεύεσαι.

   
     "Να ονειρεύεσαι...", μου ΄λεγε ένας φίλος που μ αγαπούσε και με ήξερε καλά. 
Τα όνειρα, συνήθως, προδίνουν. 
Παραπλανούν. 
Καμιά φορά και σκοτώνουν. 
Όμως, δεν γίνεται να ζεις χωρίς να ονειρεύεσαι.... 
Δεν έχει νόημα. 
Δεν έχει ουσία. 
Να ονειρεύεσαι!
Κοίτα, μόνο, να έχεις σταμπάρει την έξοδο κινδύνου από τα όνειρά σου. 
Τότε σώζεσαι.... 

     Και ποια είναι η έξοδος κινδύνου? 
Τίποτα δεν είναι στην ζωή το παν! 
Έχει και παρακάτω...?
Έχει κι άλλο. 
Προχώρα, λοιπόν, ξεκόλλα! 
Αυτή είναι η έξοδος κινδύνου! 

     Όταν ένας άνθρωπος έχει ενδώσει εντελώς στο πάθος του, είναι μάταιο να προσπαθείς να του αλλάξεις τακτική. Είναι όπως ακριβώς ο τζόγος. Όσο χάνεις, τόσο κολλάς.
Έχει μια περίεργη γλύκα η αυτοκαταστροφή. Ανήκει στα σκληρά ναρκωτικά. Αν εθιστείς, μάλλον τελείωσες. 
Εκτός αν πετύχεις στις καλές του το Θεό. Συμβαίνει... 
Εγώ τα είχα βρει μια χαρά με την ζωή. Γίναμε κολλητάρια και τα περνούσαμε περίφημα. 
Πήγαινα ως εκεί που μ΄έπαιρνε. Για να χαίρομαι. 
Κι αν είχα κέφι, προχωρούσα ως εκεί που δεν μ΄έπαιρνε. Για να μαθαίνω".

     "Καθένας έχει διαλέξει μόνος του το σταυρό του, άσχετα αν δεν το παραδέχεται, ή αν δεν το συνειδητοποιεί πολλές φορές....
Εγώ την τρέλα μου την φοράω καπέλο, μεγάλε. Δεν την αφήνω να μου γίνει θηλιά. Κι όσο για την παράγκα μου, μόλις δω πως πιάνει κοριούς, ανάβω ένα σπίρτο και την καίω. Δεν το ΄χω για τίποτα!

"Πόσο κάνει?", λέω στη μοίρα μου. "Τι χρωστάω?".
"Τόσο...", μου λέει. 
"Πάρ΄τα και δίνε του. Έχω ένα ραντεβουδάκι με την επόμενη μέρα...".

                                                                    Αλκυόνη Παπαδάκη - Βαρκάρισσα της Χίμαιρας

     Υ.Γ. Ονειρευτείτε....Ευχηθείτε....Πιστέψτε. Μακάρι, όλα σας τα όνειρα να βγουν αληθινά. Ευτυχισμένος και δημιουργικός ο καινούργιος χρόνος, με πολλή αγάπη, πάθος και στόχους...