12 Νοεμβρίου 2018

Δάσκαλε, υπάρχει κι άλλος δρόμος!



Δάσκαλε που δίδασκες
και νόμους δεν εκράτεις,
την κριτική να μην ασκείς 
και μόνο αυτό να πράττεις!

Γηράσκω διδασκόμενος
όχι αποχαυνωμένος,
γρανάζι μίας μηχανής
και στη ζωή χαμένος!

Φως εκ φωτός αληθινό!
Μαθήματα ένα σωρό, 
μα το κλειδί της ανθρωπιάς
εσύ στα χέρια σου κρατάς.

Αχ δάσκαλε, κυρ δάσκαλε,
στο σύστημα είμαστε πιόνια!
Έφαγα στα θρανία σου
τα πιο όμορφά μου χρόνια!

Να συμβουλεύεις, ν΄αγρυπνάς,
τον μαθητή να συμπονάς...
Μην τιμωρείς πολύ αυστηρά, 
δώσε στα όνειρα φτερά!

Να μάθεις στο παιδί γραφή,
μα αγάπη να΄χει στην ψυχή!
Μην προσκυνά αφέντη - αγά,
ιδανικά μην ξεπουλά!

Γι΄αυτό που λέγεται "ζωή"
προετοίμασε τον μαθητή.
Σπίθα άναψέ του στην καρδιά,
ν΄αλλάξει γύρω του πολλά!

Γνώση χωρίς τη μόρφωση, 
για γέλια και για κλάματα!
Δάσκαλε, πάψε να μου λες:
"Μάθε παιδί μου γράμματα!"

Γιατί ολοστρόγγυλο μηδέν
αξίας μετρημένη,
με ό,τι κι αν πολλαπλασιαστεί
πάντα μηδέν θα βγαίνει!


      Το "Δάσκαλε, υπάρχει κι άλλος δρόμος!" είναι η συμμετοχή μου στο αγαπημένο, πλέον, σε όλους "Συμπόσιο Ποίησης", στο οποίο για μια ακόμη φορά απολαύσαμε 21 υπέροχες συμμετοχές! Αξίζει, πραγματικά, να συνταξιδέψετε μαζί τους!

2 Νοεμβρίου 2018

Σαν καταιγίδα.


     Έρωτας σαν καταιγίδα. Αστείρευτος, δυνατός! Να σε παρασύρει! Να δυναμώνει! Να μην προλαβαίνει να απορροφηθεί το νερό από τη γη. Να σε μουσκεύει μέχρι το κόκκαλο! Να κόβει την ανάσα. Να ξεδιψά την καρδιά, κόκκινο κυκλάμινο του φθινοπώρου που στάζει αίμα. Να μην χορταίνουν τα χείλη ν΄αποζητούν τη δροσιά του. Να παίρνουν τα μάτια χρώματα από λουλούδια που ακόμα ανθίζουν γύρω και η ζωή το άρωμά τους! 

     Χαμόγελα που ζωγραφίζονται στο πρόσωπο και ζεσταίνουν την ψυχή. Να ντύνομαι το σώμα σου, να γίνεσαι το στόμα μου. Θέλω τον έρωτά σου εξουσία κι επανάσταση! Σε πρόσωπο α΄ πληθυντικό! Σε χρόνο ενεστώτα! Σε βαθμό υπερθετικό. Παραδομένο! Εξαρτημένο! Ολοκληρωτικό! Εξακολουθητικό!


     Αυτή είναι η συμμμμετοχή μου στο δρώμενο "Ιστορίες του Φθινοπώρου", που διοργανώνει η φίλη μας Μαρία Νικολάου στο "Κείμενο".


23 Οκτωβρίου 2018

Φθινοπωρινές διαδρομές.


πηγή: Pinterest

     Θέλω Σεπτέμβρη μήνα να σε πρωτοδώ! Να μυρίζει βροχή, υγρός ο αέρας να ταξιδεύει τη μυρωδιά του νοτισμένου χώματος! Μα καταπράσινη πεδιάδα το γέλιο σου να φτάνει ως τον ήλιο! Θέλω να είσαι εσύ ο Σεπτέμβρης μου... Αυτός ο μήνας μας ταιριάζει, θαρρώ! Να σε γνωρίσω μια μέρα μελαγχολική, να φυσάει μια αργόσυρτη βροχή ανάμεσα σε ομπρέλες και πρόσωπα αδιάφορα, σε βοή, σε δυνατούς ήχους και ξαφνικά, ν΄ανακαλύψω το βλέμμα σου κρυμμένο γεμάτο νοήματα... σαν να είναι πάντα καλοκαίρι! "Γιατί, όποια κι αν είναι η εποχή, ο πόθος είναι θέρος!". Ζωές που διασταυρώθηκαν, παράλληλες ίσαμε χθες. Δυο ζωές χρωστούμενες από παλιά.

     Θέλω να έρθω να σε αρπάξω από το χέρι και να σου πω "Φεύγουμε!", αφού σαν από χρόνια σε γνωρίζω. Κι όπως θα έρχεσαι, να τρίζουν τα μέσα μου για σένα! Ο στεναγμός του κόσμου του φθαρτού, στην ανάσα σου την άφθαρτη καταφύγιο να βρίσκει! Να πλάθω λέξεις να εξηγήσω τ΄ανεξήγητα! Δεν είναι αλήθεια πως όλα περνούν και φεύγουν! Υπάρχουν πράγματα που μένουν μέσα μας μέχρι η ψυχή να μαραθεί...

     Έλα! Να πιούμε στην υγειά των τρελών, των επαναστατών, των απροσάρμοστων, των ονειροπόλων! Σ΄εκείνους, που η καρδιά επικρατεί της λογικής τους. Που δεν τηρούν την τάξη, μήτε τους κανόνες! Μπορεί οι δαίμονες και οι άγγελοι να σμίξουν, μα η λογική κι ο έρωτας ποτέ. Ποια λογική μπορεί να καταλάβει τον έρωτα, χωρίς ν΄αγγίξει την παραφροσύνη? Μην χαραμίζεις ανυπότακτους έρωτες, λοιπόν, με υποτακτικές καρδιές!

     Έλα! Και θα ξεπλύνουμε τα αδιάκριτα βλέμματα μ΄ένα χαμόγελο-βάλσαμο, για όλα τα ηλιοβασιλέματα που χάσαμε, ακριβέ μου! Θα μιλάμε αγγίζοντας τα δάχτυλά μας... θα σιωπάμε σφίγγοντας τα χέρια μας! Δυο φορές να μ΄αγαπάς και δυο για να σε περιμένω! Αφού ξέρεις πού θα ΄θελα να βρίσκομαι, γιατί δεν μου αγοράζεις ένα εισιτήριο να με πετάει στον ουρανό σου? Χωρίς εσένα, ο Παράδεισος τι πλήξη! Μαζί σου, όμως... μαζί σου, ετοιμάζω ταξίδι και στην Κόλαση!

     Έλα! Δώρο πολύτιμο να σ΄αγαπώ γι΄αυτά που είσαι! Για όλα όσα δεν είσαι, να σε λατρεύω! Να είμαι εκείνη η λέξη που θα λες όπου κι αν πας! Θαύμα η ζωή! Η αγάπη... η λύτρωση... η πιθανότητα... η εκπλήρωση... το ταξίδι! Έτσι και αλλιώς, η ζωή μας ολόκληρη ένα ταξίδι είναι. 
Σου έχω πει, πόσο αγαπώ να κρύβομαι στην αγκαλιά σου? Άλλοτε ναυαγός... άλλοτε σαν δραπέτης... Πόσες Ιθάκες προδώσαμε για ένα ξερονήσι! Γυμνοί κι αγκαλιασμένοι πρέπει να ξυπνούν οι άνθρωποι και μόνο από την καρδιά τους ν΄αγγίζουν τον ουρανό! Αγάπη του επερχόμενου χειμώνα! Η επιθυμία μου για σένα φωτιά άσβεστη... κραυγή ασίγαστη... ευλογία και βάσανό μου! Πώς, αναρωτιέμαι, θα ήταν τα χρόνια χωρίς φθινόπωρα και η ζωή μου χωρίς εσένα μέσα της?

     Έλα μου! Θα γίνω τοσοδούλα για να χωρώ στο αφτί σου και λόγια αγάπης να σου ψιθυρίζω... να σταθώ πάνω στα χείλη σου για να σου δίνω ένα φιλί, όταν τα μισανοίγεις!
Κι αν θα μπορούσα να διαλέξω ένα μέρος για να περνώ τις μέρες που θα έρθουν, κάπου ανάμεσα στο αφτί και στο λαιμό σου και στα μάτια σου, θα ήθελα να είναι!

     Έλα, λοιπόν! Μην αργείς! Πάντα θα έχω ένα όνειρο, ένα πέταγμα και σχέδια διαφυγής για εμάς! Κάποτε, θα είμαστε εμείς καλά και τα παραμύθια δεν θα έχουν τέλος!

                                         

     Αυτή ήταν η συμμετοχή μου στη Φωτοσυγγραφική Σκυτάλη #2, που διοργανώνει η Mary Pertax από το blog "Γήινη Ματιά". Τη δική μου σκυτάλη παρέλαβα από την Christina Andromeda, με μια άκρως ταξιδιάρικη και φθινοπωρινή φωτογραφία και με τη σειρά μου την παραδίδω στη Ρένα Χριστοδούλου, από το blog "Δια χειρος...", με την φωτογραφία που ακολουθεί και την ευχή για καλή έμπνευση!

                                                            (Photo: N. E. Photography)

     Ευχαριστώ πάρα πολύ, τόσο τη Mary για τη διοργάνωση της "Φωτοσυγγραφικής Σκυτάλης", όσο και την Andromeda για την υπέροχη φωτογραφία της!

22 Ιουλίου 2018

Ένα μαγικό scrub ομορφιάς.



     Αγαπημένο μου παρεάκι, έλα να φτιάξουμε μαζί ένα καταπληκτικό προϊόν ομορφιάς και χάρισε στην επιδερμίδα σου μια μοναδική, φυσική και οικονομική απόλαυση, χωρίς να πρέπει να επισκεφτείς κάποιο σαλόνι αισθητικής ή spa: μία δοκιμασμένη μάσκα - scrub ομορφιάς με μαγειρική σόδα, αγαπημένη μου συνταγή, για κάθε τύπο και ατέλεια δέρματος.

     Οι δερματολόγοι υποστηρίζουν ότι η μαγειρική σόδα αποτελεί... ορκισμένο εχθρό των μικροβίων και των εξωτερικών ρύπων, που κάνουν το δέρμα μας τραχύ, ερεθισμένο και χλωμό. Η συνταγή που θα σου δώσω ενυδατώνει το δέρμα, αντιμετωπίζει αποτελεσματικά την ακμή, τις δερματικές δυσχρωμίες και τα σπυράκια, αφαιρεί τα μαύρα στίγματα, βοηθάει στα προβλήματα της αποτρίχωσης (ειδικά αν χρησιμοποιείς ξυράφι, σε περιπτώσεις ερεθισμού ή αναδίπλωση - εμπλοκή της τρίχας στο θύλακα της), απομακρύνει τα νεκρά κύτταρα και αφήνει την επιδερμίδα ανάλαφρη και λαμπερή από την πρώτη κιόλας χρήση.

     Για την παρασκευή της θα χρειαστείς:
     4 κουταλιές της σούπας μαγειρική σόδα
     3 κουταλιές της σούπας αμυγδαλέλαιο
     ξύσμα λεμονιού
     4 σταγόνες χυμό λεμονιού
     5 σταγόνες αιθέριο έλαιο tea tree (έλαιο τσαγιού)

     Πώς να τo φτιάξεις?
     Πάρε ένα μπολ και ανακάτεψε καλά όλα τα συστατικά μαζί. Στη συνέχεια, μετέφερε το μείγμα σου σε αποστειρωμένο αεροστεγές γυάλινο βαζάκι, το οποίο μπορείς να φυλάξεις σε θερμοκρασία δωματίου.

     Πώς να το εφαρμόσεις:
     Πρώτα πλύνε το δέρμα σου με ζεστό νερό και σαπούνι και ξέπλυνε το καλά. Το ζεστό νερό θα ανοίξει τους πόρους, καθιστώντας το δέρμα πολύ πιο ευαίσθητο στον καθαρισμό. Εφάρμοσε μια επαρκή ποσότητα απολέπισης στην επιδερμίδα σου κάνοντας μασάζ με κυκλική κίνηση για 2-3 λεπτά, επιτρέποντας στους κόκκους να αφαιρέσουν τα νεκρά κύτταρα του δέρματος. Άφησέ το να παραμείνει άλλα 10-12 λεπτά σαν μάσκα πάνω σ΄αυτό.

     Τέλος, ξέπλυνε καλά κι εφάρμοσε την ενυδατική σου κρέμα. Αυτό το  scrub ομορφιάς συνίσταται για όλους τους τύπους επιδερμίδας, είναι καλά ανεκτό απ΄όλα τα δέρματα και μπορεί να εφαρμοσθεί 2 με 3 φορές την εβδομάδα. Στη συνέχεια, χρησιμοποίησε το 1 φορά την εβδομάδα.
   

     Σημειώσεις:

     1. Βεβαιώσου ότι, πριν την τελική εφαρμογή έχεις κάνει μια δοκιμή για να σιγουρευτείς ότι η επιδερμίδα σου δεν έχει ανεπιθύμητη αντίδραση στα έλαια. Πώς θα το καταλάβεις? Το εσωτερικό του αντιβραχίου (το εσωτερικό του καρπού σου, δηλαδή), είναι ένα εξαιρετικό μέρος για να κάνεις μια δοκιμή, δεδομένου ότι το δέρμα είναι λεπτό παρόμοιο με το δέρμα του προσώπου. Άπλωσε μια μικρή ποσότητα στο σημείο αυτό και περίμενε να περάσει ένα 24ωρο. Αν δεν παρουσιαστεί κανένας ερεθισμός μέσα στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, μπορείς να προχωρήσεις άφοβα στην εφαρμογή του

     2. Οι έγκυες γυναίκες, τα βρέφη και τα μικρά παιδιά πρέπει να αποφεύγουν ορισμένα αιθέρια έλαια, οπότε βεβαιώσου ότι έχεις συμβουλευτεί τον γιατρό σου εκ των προτέρων.

     3. Κράτησε το γυάλινο δοχείο φύλαξης μακριά από το φως, επειδή ως γνωστόν τα αιθέρια έλαια είναι ευαίσθητα σε αυτό. Για τον ίδιο ακριβώς λόγο, η καλύτερη ώρα για να κάνεις την κούρα ομορφιά σου είναι πριν τον βραδινό σου ύπνο.

     Καλή επιτυχία και περιμένω εντυπώσεις σου... ναι?

     Υ.Γ. Και φέτος θα βγάλουμε το καλοκαίρι μαζί με το ευφάνταστο, αγαπημένο σε όλους, ευρηματικό ντουλαπάκι (in my closet)δημιουργικά και όμορφα. Η συνταγή που μόλις διάβασες αποτελεί το θέμα ("Φτιάξε ένα φυσικό καλλυντικό") της 1ης αποστολής του Καλοκαιρινού Μαραθωνίου Δημιουργικότητας και θ΄ακολουθήσουν κι άλλες. Προλαβαίνεις κι εσύ να μπεις στην παρέα μας, αν θέλεις!

     Αν έχεις facebook, στη σελίδα του in my closet μπορείς ν΄ανακαλύψεις ακόμα περισσότερες συνταγές ομορφιάς από τις υπόλοιπες συμμετοχές και πολλά άλλα!

13 Μαΐου 2018

Γερνάω μαμά. Δεν είμαι πια παιδί.



Γερνάω μαμά.
Δεν είμαι πια παιδί.
Και δεν χωράω πια να κρυφτώ.
Πουθενά κι από κανέναν.
Δεν κρύβομαι πια για να με βρούνε.
Δεν κρύβομαι όταν κάνω μια ζημιά.
Δεν κρύβομαι όταν φοβάμαι τον 
μπαμπούλα.
Ούτε έρχομαι πια το βράδυ στο κρεβάτι σας, όταν φοβάμαι και όταν βλέπω εφιάλτες.
Κοιτάω τον μπαμπούλα κατάματα πια. Κι ας τον φοβάμαι. 
Και πάω στο σαλόνι να καπνίσω ένα τσιγάρο, μέχρι να μου περάσει ο φόβος και μέχρι να ξεχαστούν οι εφιάλτες, που πια είναι περισσότεροι από τα όνειρα που κάνω.

Γερνάω μαμά.


Και δεν αλλάζω κάθε βδομάδα φίλες και παρέες.
Δεν βιάζομαι πια να θεωρήσω κάποιον φίλο και δεν γράφω πια στο θρανίο B.F.F.E.
Ίσως
γιατί δεν έχω πια θρανίο, αλλά και να είχα δεν θα έγραφα πάνω του, αλλά στην καρδιά μου το «B.F.F.E» , για τους λίγους φίλους που με διάλεξαν και τους διάλεξα.

Γερνάω μαμά
.
Και δεν έχω σχολείο αύριο, αλλά δουλειά. Και δεν μπορώ να πω πως, «πονάει η κοιλίτσα μου» για να μην πάω. Μεγάλωσε η κοιλιά μου, δεν είναι πια «κοιλίτσα»,  βλέπεις  και πρέπει να πάω στη δουλειά. Για να έχω λεφτά και να πληρώνω μόνη μου, όπως κάνουν οι μεγάλοι.

Γερνάω μαμά.

Και δεν πιστεύω πια σε παραμύθια.
Ούτε σε δράκους και πρίγκιπες.
Μην με ρωτήσεις αν πιστεύω στο «κι εμείς καλύτερα», γιατί δεν το πιστεύω. 
Το ελπίζω.

Γερνάω μαμά.

Και έχω βγάλει μια άσπρη τρίχα.
Και ξέρεις δεν είναι η άσπρη τρίχα που λένε «ευτυχία είναι», γιατί είναι η άσπρη τρίχα που δείχνει τον χρόνο που περνά. Και δεν ξέρω αν αυτός ο χρόνος είναι ευτυχία.


Και έχω και κάποιες ρυτίδες. Και αυτές στην μέση των φρυδιών είναι από την σκέψη και την στεναχώρια και θυμάμαι να μου λες «μην συννεφιάζεις, θα κάνεις ρυτίδες» κι εγώ τότε γελούσα, γιατί ήμουνα πολύ μικρή για να συνειδητοποιήσω πως αναπόφευκτα θα έχω ρυτίδες.
Και οι άλλες ρυτίδες πλάι από το στόμα είναι από το γέλιο και θυμάμαι τη γιαγιά να μου λέει: «να χαμογελάς, να μη γελάς δυνατά γιατί θα κάνεις ρυτίδες» κι εγώ τότε γελούσα πιο πολύ: για να της αποδείξω αυτό που πίστευα, πως εγώ δεν θα κάνω ρυτίδες. Ποτέ.

Γερνάω μαμά.

Και τις ρυτίδες αυτές του γέλιου τις αγαπάω, γιατί μου θυμίζουν πόσο έχω γελάσει στην ζωή μου.
Και τις ρυτίδες αυτές ανάμεσα στα φρύδια δεν θέλω να τις βλέπω, γιατί μου θυμίζουν πόσο έχω «συννεφιάσει» και πόσο έχω σκεφτεί στην ζωή μου.

Γερνάω μαμά.

Και αγόρασα κρέμα ημέρας, κρέμα νυκτός, κρέμα ενυδατική, κρέμα για τα μάτια. Και είναι όλες αχρησιμοποίητες στο ράφι. Μαζί με τα μαντιλάκια ντεμακιγιάζ. Κάποιοι θα έλεγαν και μαζί με εμένα.


Γερνάω μαμά.

Και, πολλές φορές, κουράζομαι να σκέφτομαι και λέω στον εαυτό μου «γιόλο». Και άλλες φορές κάθομαι και υπεραναλύω την παραμικρή λεπτομέρεια του παραμικρού συμβάντος.

Γερνάω μαμά.

Και μπορώ πιο εύκολα να πω πως φταίω εγώ όταν φταίω, παρά να ρίξω το φταίξιμο στον άλλο. Μπορώ να ζητήσω «συγγνώμη» και ξέρεις καλά πόσο δύσκολα ζητούσα συγγνώμη. Μπορώ να λέω «δεν μπορώ» και «δεν θέλω». Γιατί, πλέον, θέλω να μην μπορώ.

Γερνάω μαμά.

Και δεν με νοιάζει πια τι θα πει ο κόσμος, γιατί θυμήθηκα ότι ποτέ δεν τον ρώτησα κάτι.

Γερνάω μαμά.

Και όταν μου μιλάνε στον πληθυντικό, καμιά φορά θυμώνω. Κι όταν με λένε «κυρία» τους απαντάω: «βλέπεις καμιά κυρία εδώ;»
.

Γερνάω μαμά.

Και σκέφτομαι πως μικρή ήθελα να γίνω αστροναύτισσα. Δεν ξέρω τι έγινα τελικά. Αλλά προσπαθώ να γίνω.

Γερνάω μαμά.

Ξέρω πως θα μου πεις: «μικρή είσαι ακόμα». Και ξέρω πως θα το πιστεύεις. Γιατί ξέρω, πως για εσένα θα είμαι πάντα το «μικρό». Κι είναι παρήγορο που ξέρω πως θα είμαι πάντα το «μικρό».


Γερνάω μαμά.

Και δεν έχω όρεξη για τούρτες και κεράκια. Αλλά, ξέρω, πως θα μου πάρεις τούρτα και κεράκια, ξέρω πως όσο κι αν δεν μου αρέσουν αυτά, την ώρα που θα σβήνω τα κεράκια θα κάνω την ίδια ευχή που κάνω κάθε χρόνο από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Και ξέρω πως, μετά από το σβήσιμο των κεριών, θα αφηγηθείς με μαθηματική ακρίβεια τι συνέβη την μέρα που γεννήθηκα.

Γερνάω μαμά.


Και κάθε χρόνος που έρχεται στη ζωή μου είναι κάπως πιο ανάλαφρος, γιατί είναι απαλλαγμένος από «βάρη» και «φορτία» που κάποτε έμοιαζαν σημαντικά, αλλά πλέον είναι ανούσια.

Γερνάω μαμά.

Και κάθε χρόνο που μεγαλώνω, έμαθα να εκτιμώ αυτά που έχω και να ελπίζω σε και για όσα θέλω.

Γερνάω μαμά.

Και τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, αυτό σημαίνει «μεγαλώνω». Δεν ξέρω αν σημαίνει «ωριμάζω», ξέρω πως σημαίνει εξελίσσομαι.

Μεγαλώνω μαμά.

                                                                                                                                   Πηγή: savoirville